fantasmenios Vs Τσιαμτσίκας

O fantasmenios νιώθει υπέροχα. Είναι πολύ χαρούμενιος. Κάθεται στο μπαλκόνι, διαβάζει το νέο muzine (στο οποίο γράφουν οι 5 από τους 7 αναγνώστες του blog) και πίνει τη ρακί του. Ολα καλά, τι καλά δηλαδή; τέλεια! Ok αύριο δε θα είναι στους Dinosaur Jr αλλά fantasmenios είναι.. δεν είναι μαλάκας! Με πρόχειρο υπολογισμό η μετάβαση από Ηράκλειο Αθήνα για το σουκου κοστίζει τα διπλά από ότι ένα σουκου στα Λονδίνα τον Οκτώβρη (fieldmoon ετοίμασε τον καναπέ). Καλά σε τι κόσμο θα φέρουμε τα παιδιά μας;; 30 το εισιτήριο ενώ στο Μιλάνο έπαιξαν προχθές με 17..
Θα τα "σπάσουν" βέβαια και θα είναι η συναυλία της χρονιάς.. αλλά άλλο αυτό. Θα ρωτήσεις με το δίκιο σου βέβαια αγαπητέ αναγνώστη "ούτε στους Yo La Tengo θα πας fantasmenie;" Και θα σου απαντήσει ο fantasmenios: Θα πάω! Θα πάω αλλά δεν είναι αυτό που νομίζεις.. και τους δυο τους αγαπάω το ίδιο αλλά τους Yo La Tengo περισσότερο.

-------//-------

Αποκλειστικές πληροφορίες των ακραίων μουσικών φαινομένων αναφέρουν πως αρκετός κόσμος θα παρακολουθήσει τα live δυο εκ των σπουδαιότερων US alt heroes των ογδόντα90s. Ρε μπας και είμαστε nu-παλιοροκάδες;

Σκωτσέζικο low bap

Πέρσι για τον fantasmenio είχαμε το έτος Malcolm Middleton. Φέτο έχομε το έτος Aidan Moffat, ο οποίος πρόσφατα κυκλοφόρησε τον καινούργιο του δίσκο i can hear your heart. Για την περίπτωση του το καρτούν (βλ. εικόνα) από το περιοδικό Plan B είναι κατατοπιστικό. Αν και αυτοί που έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με τους Arab Strap προφανώς το είχαν πιάσει το υπονοούμενο.. Ο κάφρος της ιστορίας ήταν ο Aidan.
Δέκα χρόνια μετά από το ότι ήταν ο καλύτερος δίσκος των Arab Strap Philophobia να ΄μαστε πάλι με το βιβλιαράκι στο χέρι, σαν τις γριές μεγάλη εβδομάδα, να διαβάζουμε τις καφριές που απαγγέλλει με τη γνώριμη σκωτσέζικη προφορά του ο Aidan. Όπως τότε έτσι και τώρα το άσεμνο εξώφυλλο μας αναγκάζει μετά την ακρόαση να το καταχωνιάζουμε όπως κάναμε μικροί με τα playboy.
Σαν τίτλος το i can hear your heart είναι σίγουρα παραπλανητικός και αν ποτέ ο fantasmenios τον πετύχει ένα πράγμα θα τον ρωτήσει: "ποιος είναι Aidan μου ο πραγματικός τίτλος του δίσκου σου; άσε τις ειρωνείες και πε!"
Ο fantasmenios εξηγείται για να μη παρεξηγείται. O δίσκος του Aidan έχει μόνο μερικά από τα συστατικά του Philophobia όποτε και σε καμία περίπτωση δεν φτάνει τα επίπεδα του. Μουσικά είναι επιτηδευμένα πολύ ήπιο, σε σούπερ αραμπιστραπική διάθεση. Λογικό καθώς ο Aidan προτιμά τα μαύρο-χιουμορίστικα, καψουροκαταστροφικά στιχάκια του να είναι σε πρώτο πλάνο. Στον fantasmenio άρεσε και η διασκευή στο hungry heart του Bruse Springstreen. Αφού δηλώσεις πως είσαι άνω των 18 μπορείς να πάρεις μια γεύση για το έργο του Moffat εδώ

---------//---------

Στα του αδερφού συγκροτήματος Mogwai εδώ διαβάζεις ένα post του mouxlaloulouda (με δώρο mp3)

i thought you were dead

Την Παρασκευή που πέρασε στο μικρό μουσικό θέατρο.. η επανεμφάνιση των Bokomolech κάτω από γνώριμες συνθήκες. Και επειδή είναι δευτέρα και τας δευτέρας ως γνωστόν ο fantasmenios δε γκρινιάζει ποτέ, θα σταθεί στα θετικά. Που χου από τις διάφορες οσμές, ξεχώριζε το μεθυστικό άρωμα από after shave aqua velva! Μια μυρουδιά που ήρθε και έδεσε στο όλο κλίμα νοσταλγίας που ήδη υπήρχε με αφορμή το live. Δόξα και τιμή λοιπόν στο φίλο που προφανώς μετά το ξύρισμα συνειδητοποίησε πως του τελείωσε το after shave όποτε αναγκάστηκε να δανειστεί την AV του πατέρα του.

Η εμφάνιση των Boko θύμιζε γεροντοκόρη που αντί να γκρινιάζει, συμβιβάστηκε με τη μοίρα της και αποφάσισε να γλεντήσει τη ζωή της χωρίς το άγχος να βρει γαμπρό. Εχουμαι και λέμε: 2 δίσκοι με τον Albini, αποδοχή από κριτικούς και κόσμο, υπολειτουργία τα τελευταία χρόνια, το όνειρο για διεθνή καριέρα (sic) παρέμεινε όνειρο, συναυλία στο μικρό μουσικό δωμάτιο θέατρο, χωρίς συμβόλαιο με δισκογραφική, με καινούργια τραγούδια, και ενδείξεις ανασφάλειας. Και λοιπόν; Το θέμα είναι να γουστάρεις αυτό που κάνεις. Και οι Boko γούσταραν τόσο που εκμηδένισαν την απόσταση καλλιτέχνη-ακροατή. Χωρίς στιλάκι και υφάκι για πάνω από 90 λεπτά έπαιξαν, με πρόθεση σονικγιουθική και ολίγη ποστ ροκ, παλιά αγαπημένα και κανά δυο προσεχώς αγαπημένα τραγούδια. Οι Βοκο δε χαλάσαν το χατήρι στον κόσμο (είχαμε καταιγισμό από παραγγελιές) και γκράντε ιστορικής σημασίας φινάλε με όλο το ΜΜΘ να χορεύει το Crazy Water. Τέλεια.

----------//----------

Για τις αλλαγές στη σύνθεση των Bokomolech και τα τελευταία τους νέα.. κλικ στη συνέντευξη που δώσανε στο Θοδωρή.

τα πουλιά είναι της μοδός

Η ζωή είναι ωραία τελικά. Εξω μυρίζει άνοιξη και μέσα ο fantasmenios ακούει τον καινούργιο δίσκο των Helio Sequence με τίτλο Keep Your Eyes Ahead (Sub Pop). Dream pop εκ του Portland Αμερικής λέει η ταμπέλα. Ομορφα ποπ τραγούδια και άσε τα λαμπάκια να αναβοσβήνουν λέμε. Εχει στοιχεία από κάμποσα αμερικάνικα συγκροτήματα (που χου Postal Service, Built to Spill) και φυσικά μια μικρή δόση από My Bloody Valentine (άλλωστε πως αλλιώς θα ασχολιόταν ο fantasmenios μαζί τους;).

Ιδια πάνω κάτω συνταγή ίσως στο πιο σκοτεινό για τους Βρετανούς Kyte, και με ιπτάμενο ζωντανό στο εξώφυλλο παρακαλώ. Εδώ μάλιστα τα φωνητικά είναι εντελώς Postal Service. To allmusic λέει πως ο δίσκος κυκλοφόρησε το 1998 και επανακυκλοφορεί φέτος από την εταιρία Kids. Ολα τα άλλα site μιλούν για τους εικοσάχρονους kyte και το ομώνυμο ντεμπούτο τους.. Το NME πιστό στην παράδοση της ταμπέλας τους εντάσσει στη νέα κατηγορία nu gaze! Ο fantasmenios άκρη δε βγάζει, αλλά δεν πολυνοιάζεται κιόλας. Αυτό που έχει σημασία είναι πως ο δίσκος είναι καλός, και αν είναι του 1998 μιλάμε για χαμένο διαμάντι ενώ αν είναι του 2008 μιλάμε για nu gaze, γκε γκε;

----------//----------

Του σιναφιού, πιο βρώμικο και πολλά υποσχόμενο το Deathconsciousness των Have a Nice Life για το οποίο σίγουρα θα έχετε διαβάσει εδώ

Από τη Βεΐκου στη Σταδίου

Οι άνθρωποι αλλάζουν, η μουσική αλλάζει. Παρασκευή βράδυ στον Ιανό στη συναυλία - παρουσίαση του πρώτου δίσκου της Monika avatar. Εχετε κάνει κράτηση; Τι κράτηση ναούμε; 50 δεν είμαστε όλοι και όλοι; Surprise.. είμαστε περισσότεροι από όσοι ήμασταν στον Caribou. Ο fanatsmenios δεν εφαρμόζει το γνωστό ΣΧΕΔΙΟ Β και μένει όρθιος στη γωνία. Τιμωρία γιατί λέει κακά λόγια για το Boy. Η Monika έχει ταλέντο, έχει πολύ καλή φωνή και το over the hill είναι ήδη κλασικό. Γέμισε λοιπόν ο Ιανός για την 23χρόνη Monika πριν καν αυτή κυκλοφορήσει τον πρώτο της δίσκο. Σημαδιακό βράδυ. Πιο άλλο βράδυ ήταν σημαδιακό ρε πούστη μου; Οι Mary and the Boy live στη Νέα Ιωνία; Οχι όχι, το sold out των Raining Pleasure στο ΡΟΔΟΝ τέτοιες μέρες πριν από έξι χρόνια..

---------//---------

ερώτηση:
τι θεωρείτε σημαντικότερο σε ένα μουσικό περιοδικό εν έτει 2008;

fantasmenios:
να έχει καλό cd, να δίνει δώρο κάνα μπρελόκ καμιά κονκάρδα.. να έχει σελίδες που αντέχουν στην υγρασία του μπάνιου. αυτά.

Πιο ενδιαφέρουσες απόψεις στο:
http://apotis4stis5.blogspot.com/2008/02/sonik-3.html

no pills, no thrills

Ακόμη μια πέμπτη βράδυ στου Gagarin. Διάθεση post-τσίκνας, πρώτος και μόνος στην πίστα ο πολυοργανίστας(?) Larry Gus. Larry ζούμε Ευρώπη να σε δούμε! ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων. Ηχος και ερμηνεία αλά Manyfingers. Κοινό και καλλιτέχνης μπρος στο άγχος για το χτίσιμο της σύνθεσης, προβλήματα με το ρεύμα, ατάκες που γράφουν ιστορία του τύπου "πρέπει να πήγαν στραβά περίπου επτά εκατομμύρια πράγματα" και Set me free, why don't you babe. Αν και θέλεις πολύ δουλεία ακόμη, you keep me hanging on. Δίκαιο το hype και αν έπαιζε σε οποιαδήποτε από τις προηγούμενες εμφανίσεις του Caribou θα ήταν το τέλειο support (αν υπάρχει ο όρος τέλειο support) .
Caribou, λέγε με και Dr. Dan Snaith. Δυο ντραμς σε πρώτο πλάνο, μπάσο κιθάρα σε δεύτερη μοίρα, και τοιουτοτρόπως νταμπα ντουμπα, κλαπατσίμπανα και οι μελωδίες στο βάθος δεξιά. Visuals, ύφος, και όργανα σκέτη ψυχεδέλια, αλλά τι μου θυμίζει ρε πούστη; Ναι ναι το Car Wash Hair των Rev. Καλή φάση προχθές άκουγα και το Boces.. τεράστιος δίσκος αμφοτεροπλεύρως. Δε θα γίνεις Mercury ποτέ.. Καναδέ - Καναδέ!! Καλός ήσουν και εσύ αλλά μάλλον θα σε θυμάμαι ως Manitoba στο bios, τις πρώτες μέρες τις δεξιάς πριν 4 χρόνια, όταν τα έσπασες με 5 ευρώ παρακαλώ.

------------//------------

ο fantasmenios βλέπει και διαβάζει πολύ Φραγκούλη τελευταία: http://cinemad.blogspot.com/

με λένε fantasmenio, και είμαι καλά!

Και πάνω που ο fantasmenios νόμιζε ότι τα είχε δει όλα, να σου η απίστευτη εμφάνιση των Tied and Tickled Trio που τον έκανε να αναρωτιέται "που είναι η μπάλα οεο;" . Και όλα αυτά για ένα live όπου αυτοί που το παρακολούθησαν ήταν λιγότεροι από τα σχετικά reviews που δημοσιεύτηκαν. Οι Tied and Tickled Trio ήταν και είναι πολύ καλό συγκρότημα, γεγονός που βεβαιώθηκε και από την live απόδοση του εκπληκτικού Aelita από έξι άτομα επί σκηνής. Καλοί και έξι ήταν και οι drog_A_tek, αν και οι μισοί ίσως θα ήταν αρκετοί. Ολα καλά λοιπόν εκτός από το πολύ μπλα μπλα. Θέτει λοιπόν ο fantasmenios το εξής ερώτημα: "γιατί ρε φίλε δίνεις 25 ευρώ που μάλλον δεν τα δίνεις , και πας και κάθεσαι μπροστά-μπροστά στην πέμπτη σειρά, και δε σταματάς να μιλάς;"

----------//----------

Πολύ καλοί οι Supermayer το βράδυ του Σαββάτου στο Hilton με κορύφωση το babes on fire και αποκορύφωση το two of us από το #9.

atlas sound sucks

Μπορεί κάποιος να κατηγορήσει τον fantasmenio για πολλούς λόγους. Για τα άπειρα ορθογραφικά λάθη, για την κακή του σύνταξη, για την άκρατη ειλικρίνεια του, την υπερβολική ευαισθησία που βγάζουν όλα τα post, τις πολύ προχωρημένες ιδέες του και και και.. Κανείς όμως δεν μπορεί να πει πως ο fantasmenios δεν είναι συνεπής. Συνεπής στο ότι σε αυτό το ταπεινό blog θα γράφει μόνο για μουσικές και για συγκροτήματα που του αρέσουν, και ότι δεν του αρέσει απλά το προσπερνά και δεν μπαίνει στη διαδικασία να το κράξει. Λοιπόν ο καινούργιος δίσκος του Brandford Cox (όχι ως Deerhunter αλλά ως Atlas Sound) είναι για τον πούτσο. Είναι για πέταμα. Φαντασία πουθενά. Είναι πιο προβλέψιμος από διαιτητή που βλέπει παίκτη του Ολυμπιακού να βουτάει μέσα στη μεγάλη περιοχή. Ψυχεδελική βαρεμάρα. Παραγωγή πιο πρόχειρη από ρεπορτάζ του Star. Δεν υπάρχει λόγος να το αγοράσεις! Αυτό το άθλιο εξώφυλλο χαλάει την εικόνα της δισκοθήκης. Και ο τίτλος. Μα είναι τίτλος αυτός; Let the blind lead those who can see but cannot feel, σιγά το υπονοούμενο ρε! Αν κάποιος σας πει ότι του αρέσει τότε ρωτήστε που έβαλε σταυρό εκτός από τη Σαρρή στις τελευταίες εκλογές, καθώς μόνο ψηφοφόρος του ΛΑΟΣ μπορεί να έχει τέτοια αισθητική. Ο fantasmenios τα είπε, ησύχασε και σημείωσε σε κίτρινο χαρτάκι να θυμηθεί να το ψηφίσει στα 20 καλύτερα του 2008. Ο Cox γράφει ιστορία. Ανατροπή αλά fantasmenios. Αυτή είναι ανατροπή κύριε Πέτρο Μίχο!! Όχι του Στολτίδη, ήμαρτον πια.

----------//----------

Οι προσπάθειες φίμωσης των ακραίων μουσικών φαινομένων συνεχίζονται συντονισμένα. Απελπισμένιος ο fantasmenios κατέφυγε στη λύση της dial-up. Δραματικές στιγμές αλλά δε θα λυγίσουμε. Forthnet τον παίρνεις και γέρνεις!!

post rock & roll

Πέμπτη 31-01-08
19:30 Φήμες ότι η συναυλία των Explosions in the Sky είναι ήδη sold out.

Παρασκευή 01-02-08
16:20 Οι φήμες επιβεβαιώνονται. Ο fantasmenios δεν βρίσκει εισιτήριο.
16:24 Ο fantasmenios ψάχνει μέσω φίλων και γνωστών για ένα μαγικό χαρτάκι.
18:30 Τα πρώτα μηνύματα είναι αρνητικά. Ο κίνδυνος να μείνουν εκτός του hot event τα ακραία μουσικά φαινόμενα είναι πλέον ορατός.

Σάββατο 02-02-08
16:30 24 ώρες μετά τις πρώτες προσπάθειες, κανένα αποτέλεσμα. Ο fantasmenios αποφασίζει να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο Β

ΣΧΕΔΙΟ Β: πάει να μπει στο An, ο πορτιέρης τον σταματά και ακολουθεί η συνομιλία:
πορτιέρης: που πας φίλε; εισιτήριο;

fantasmenios: τι εισιτήριο ρε φίλε; άσε με να μπω..

π: χωρίς εισιτήριο δεν περνάς (sic).

f: τι λες ρε; ξέρεις ποιος είμαι εγώ; εε ξέρεις ποιος είμαι εγώ; o fantasmenios είμαι, άντε κάνε στην άκρη να περάσω.

• πιθανή εξέλιξη 1:

π: χίλια συγνώμη κύριε fantasmenie, παρακαλώ περάστε.. σας έχουμε μια θέση στο πεζούλι και μέχρι να κατεβείτε τα σκαλιά μια κρύα μπίρα θα σας περιμένει. Επί της ευκαιρίας πολύ καλό το post για το dubstep.

• πιθανή εξέλιξη 2:

π: ποίος;

(στην απίθανη αυτή εξέλιξη ο fantasmenios λαδώνει με τρόπο τον πορτιέρη και μπαίνει έστω και ταπεινωμένιος).

21:30 Λίγη ώρα πριν την κρίσιμη συναυλία ο fantasmenios σκέφτεται πως το σχέδιο Β θα κάνει κακό στο image του και αποφασίζει να το βάλει στο συρτάρι. Τα ακραία μουσικά φαινόμενα μόνο με θαύμα πια θα μπουν στο An. Δεν υπάρχει κράτος.

22:14 Η στιγμή που εμφανίζεται ο Χρήστος. Βρίσκει ένα μαγικό χαρτάκι και χωρίς δεύτερη σκέψη το προσφέρει στον fantasmenio. Αυτό δεν είναι ευγενική χορηγία, αυτό είναι ηρωική πράξη. Ιδού ο μεγάλος μας ευεργέτης:

Αυτός ο άνθρωπός αξίζει κάτι παραπάνω. Τουλάχιστον ένα Sonar το δικαιούται

22:25 Ο fantasmenios κατευθύνεται προς το An.

23:09 Ο fantasmenios μπαίνει στο An.

23:10 Οι Explosions in the Sky ξεκινούν. Το live είναι απίστευτο. Το συγκρότημα επιβεβαίωσε την καλή του φήμη ως προς τα live. Πολύ ενέργεια, o ήχος είναι παραδόξως πολύ καλός, και η post rock Αθήνα γουστάρει τρελά. Ο Green Onion τα λέει πολύ καλά εδώ, ο fantasmenios δεν θα μπορούσε να συμφωνεί περισσότερο με τα υστερόγραφα του.

Κυριακή 03-02-08
24:15 O Munaf δηλώνει πως ήταν ένα από τα καλύτερα τους live, συμπληρώνοντας πως για αυτό ευθύνονται οι Θεοί που κατοικούν σε αυτήν την πόλη (sic).

-----------//-----------

Επειδή είναι δευτέρα και ο fantasmenios δεν γκρινιάζει ποτέ τας δευτέρας, θα ακολουθήσει μεσομακροπρόθεσμα post κράξιμο για τους διοργανωτές και τα κατορθώματα τους.

* P R O L A P S E *

Αν έχεις πατήσει το play και στα 1:51 δεν έχεις βάλει τέρμα την ένταση και δεν έχεις σηκωθεί από την καρέκλα τότε ΜΗΝ διαβάσεις το υπόλοιπο κείμενο και ΜΗΝ σκεφτείς να κατεβάσεις τα 3 καταπληκτικά δισκάκια που βρίσκονται κάτω - κάτω. Χωρίς αστειάκια και ειρωνείες λοιπόν:

Οι Prolapse έδρασαν από το 1991 έως το 1999, και στην Ελλάδα έγιναν γνωστοί(?) κυρίως από τις εκπομπές και τα κείμενα του Χ. Δασκαλόπουλου και του Θ. Μήνα. Στο περί τίνος πρόκειται, όπου Δασκαλόπουλος σημειώσατε κύριος Fall και όπου Μήνας σημειώσατε κύριος Sonic Youth. Κάπου εκεί στη μέση (προσθέτοντας και ποπ αλά Stereolab) είναι η μουσική των Σκοτσέζων Prolapse. Πρώτος δίσκος και πολύ δυσεύρετος το Pointless Walks to Dismal Places του 1994 το οποίο ξεκινά με το θρυλικό Serpico. Κιθάρες, μελωδίες και σπινταριστές στιχομυθίες μεταξύ Mick Derrick και Linda Steelyard με ακομπλεξάριστη αυθεντική σκοτσέζικη προφορά.
Ακολουθεί το mini LP Backsaturday το οποίο ηχογραφήθηκε μεσα σε ένα σαββατοκύριακο, και σύμφωνα με τον Mick ήταν ο δίσκος με τον οποίο άγγιξαν τον αρχικό στόχο τους να είναι το πιο καταθλιπτικό συγκρότημα όλων των εποχών.
Το 1997 μπαίνουν στον μουσικό χάρτη με το πιο μελωδικό Italian Flag. Απίστευτος δίσκος, από την αρχή έως το απρόσμενο τέλος με το ατμοσφαιρικό παγανιστικό Three Wooden Heads (το οποίο ηχογραφήθηκε ουσιαστικά live με την πρώτη εκτέλεση). Στο τραγούδι Flat Velocity Curve αποτιμούν φόρο τιμής στους Pavement: "Zurich is stained, Zurich is stained..".

1999 και τέλος με το πιο πειραματικό Ghosts of Dead Aeroplanes χωρίς να κάνουν την παραμικρή ποιοτική έκπτωση. Το Government of Spain μάλλον είναι μια ειρωνική αναφορά στο Italian Flag, με τυπική παρανοϊκή στιγμή όταν ο Mick φωνάζει συνεχώς: "The government of Spain is all evil!" και σχεδόν ταυτόχρονα η Linda μουρμουρίζει κάτι για "stinking hell on earth and misery".
Κατά τον fantasmenio το πιο αδικημένο συγκρότημα της προηγούμενης δεκαετίας..

--------------//--------------

Και καθώς το Metropolis δεν έχει πια καρτελάκι Prolapse, οι 3 δίσκοι των Prolapse σε R/S:

Pointless Walks to Dismal Places (1994)

The Italian Flag (1997)

Ghosts of Dead Aeroplanes (1999)

μαθήματα βρετανικής ιστορίας

Την Παρασκευή το βράδυ πλήθος Alternative με ολίγη Gothic και έναν fantasmenio κόσμου συνέρρευσε στο Gagarin205 για να δουν τους iLiKETRAiNS, ή μάλλον καλύτερα για να δουν τον Zeugolator να σχίζει τα ρούχα του.
Σε ρόλο support οι συμπατριώτες post rock-αδες Fuzzy Nerds. Ο fantasmenios είχε καιρό να δει τους Fuzzy Nerds οι οποίοι, αν και τρίο πια, μουσικά δεν παρουσιάζουν πολλές αλλαγές. Στα πρώτα τραγούδια του set θύμιζαν αρκετά τους Lanterna, μετά θύμιζαν κάποιους άλλους που ο fantasmenios δεν θυμόταν, και ούτω καθ εξής. Καλό live με άθλιο ήχο ιδίως στο μπάσο.
Πρώτη συναυλία μέσα στο 2008 για τους iLiKETRAiNS. Η συναυλία βασίστηκε οπτικά με όμορφα βίντεο που είχαν θέμα την ιστορία κατά τα πρότυπα των τραγουδιών του περσινού concept δίσκου Elegies to Lessons Learnt. Μουσικά οι Leeds-ιώτες ήταν αρκετά καλοί και κάνα δυο φορές σχεδόν τα σπάσανε. Δηλώσαν έκπληξη από την προσέλευση του κοινού όπως κατά το παρελθόν και οι Puressence, οι Tindersticks, οι dEUS κλπ. Και καθώς η ιστορία επαναλαμβάνεται... του χρόνου πάλι εδώ λοιπόν..

----------//----------

Στον fantasmenio άρεσε πολύ το psycho αλά Τζακ Νίκλσον στη Λάμψη βλέμμα του τραγουδιστή, και δευτερευόντως θα ήθελε πολύ να έβλεπε το βίντεο που τράβηξε ο τρομπετίστας στο τέλος.

και ο fantasmenios ήταν στους Interpol

Ο fantasmenios και πάλι ότι θυμάται χαίρεται. Ο fantasmenios χαίρεται όταν θυμάται τη συναυλία των Interpol στο Λονδίνο (Alexandra Palace) την τελευταία μέρα του περασμένου Νοέμβρη.
Οι Interpol είναι από τα μεγαλύτερα απωθημένα της Ελληνικής indie κοινότητας τα τελευταία χρόνια. Θες κάτι το κόλλημα της Ελληνικής indie κοινότητας με συγκροτήματα της κλάψας και με κάθε μαυροφορεμένο ρόκερ, θες που στη μόδα είναι ξανά οι Joy Division.. η ανάγκη για live Interpol έμοιαζε ακατανίκητη. Η Ελληνική indie κοινότητα είχε μπουχτίσει από φήμες ότι θα έρθουν στην Ελλάδα. Σεπτέμβριος 2007. Η Ελληνική indie κοινότητα γυρίζει από τις καλοκαιρινές διακοπές και συνειδητοποιεί πως οι Interpol έβγαλαν τρίτο άλμπουμ, πάλι δεν έρχονται εδώ, και σκέφτεται σχεδόν ομόφωνα: "να δεις που θα τους πάρει η κάτω βόλτα με τα χρόνια, θα τους φέρουν και δεν θα θέλουμε να τους δούμε.." Είδε και απόειδε η Ελληνική indie κοινότητα λοιπόν και αποφάσισε να κάνει τη βόλτα με το μαγικό φτηνό αεροπλάνο για Λονδίνο Άμστερνταμ ή Βερολίνο.
Από το σοκ της απόλυτης Αγγλουριάς λοιπόν των Babyshambles ο fantasmenios βρέθηκε στο Alexandra Palace όπου στο στοίχημα να ακουστεί η φράση "πο πο ρε μαλάκα" η απόδοση ήταν γύρω στο 1,50 (για το Βερολίνο εξαιτίας thodoriskan το στοίχημα δεν παιζόταν). Ποδαρικό κάνανε για τελευταία φορά μετά από κάμποσα show οι συντοπίτες των Interpol Blonde Redhead. Ηταν τόσο καλή η εμφάνιση των Blonde Redhead που ευτυχώς που προς το τέλος βγήκαν να τζαμάρουν μαζί τους οι μισοί Interpol γιατί προς στιγμήν ο fantasmenios είχε ξεχάσει για ποιους πήγε. Οι Blonde Redhead βασίστηκαν όπως ήταν λογικό κυρίως στο εξαιρετικό 23 και στο σέξι φόρεμα που αναδείκνυε τα μπούτια της Kazu.
Η συνέχεια σε ένα από τα πιο cool συγκροτήματα εν ενεργεία. Οι Interpol είναι υψηλής πιστότητας συγκρότημα. Βρίσκονται με κλειστά τα μάτια. Για μιάμιση περίπου ώρα έπαιξαν χωρίς ίχνος λάθους (αν ο Banks δεν φάλτσαρε που και που ο fantasmenios θα ξέχναγε πως βλέπει live) τραγούδια κυρίως από τα δυο τελευταία δισκάκια. Ευτυχώς που έπαιξαν και το Slow Hands και έτσι ο fantasmenios πραγματοποίησε το τάμα του. Γενική αποθέωση από το κατά βάση κρυόκωλο κοινό όταν το συγκρότημα θυμήθηκε τον πρώτο του δίσκο και ευχάριστη έκπληξη η ατμοσφαιρική μουσικά και οπτικά απόδοση του Lighthouse. Τελικά συνειδητοποιείς πως οι Interpol δεν είναι απατεώνες και σωστά θεωρούνται ως ένα από τα καλύτερα συγκροτήματα της εποχής μας.

---------//---------

O πραγματικός λόγος για να φλυαρήσει ο fantasmenios για μια συναυλία που έγινε πριν από δυο μήνες είναι γιατί μόλις πρόσφατα ανακάλυψε πως Fan των Interpol δηλώνει και η πόρνοσταρ μπάζο Ashley Blue. Τα ντοκουμέντα εδώ.

fantasmenios in love

Υπάρχουν δίσκοι που τους ακούς, και τους ξανά ακούς και δεν σου λένε τίποτα. Διαβάζεις μετά για αυτούς, τους ακούς, και τους ξανά ακούς και δεν σου λένε τίποτα. Μπαίνουν μετά στις λίστες, τους ακούς, και τους ξανά ακούς και δεν σου λένε τίποτα. Και μπορεί να έχουν καλό ήχο, να ακούγονται διαφορετικά, να είναι post, να έχουν γαμώ τις παραγωγές αλλά να μην έχουν ένα τραγούδι να πιαστείς, να κολλήσεις. Μετά να σου αρέσει ακόμα ένα, και μετά και άλλο ένα, να κάτσεις να το λιώσεις όλο, να πρήξεις τα αρχίδια στον κολλητό σου, να το ακούς στο αμάξι, να πηγαίνεις στο μπαρ και να ξενερώνεις επειδή ξέρεις ότι δεν παίζει να το ακούσεις. Να ζήσεις ένα μικρό έρωτα, που ίσως εξελιχθεί σε μεγάλη αγάπη.

Ο fantasmenios ακούει ξανά και ξανά το Boxer των National αλλά η σχέση του με το δίσκο δεν απέχει καθόλου από αυτήν του Chandler Bing με την Janice στα friends. Αντίθετα με τους Καναδούς Stars και τον ποπ κιθαριστικό δίσκο τους In Our Bedroom After The War τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Μόλις στο δεύτερο τραγούδι The Night Starts Here κολλάς. Μετά από μια μέρα κάνεις μια πιο μικρή στάση και στο αμέσως επόμενο Take Me to the Riot και να σου το βέλος του έρωτα.. Στο Personal η στιχομυθία μεταξύ του Torquil Campbell και της Amy Millan σίγουρα σου θυμίζει κάτι, αλλά στον έρωτα όλα επιτρέπονται και πολλές φορές συγχωρούνται. Οι Καναδοί Stars πριν συναντηθούν με τον fantasmenio είχαν κυκλοφορίσει ακόμα 3 δίσκους με καλύτερο ίσως το Set Your Self On Fire από το 2004, μια remix εκδοχή του οποίου μάλιστα κυκλοφόρησε πρόσφατα με τίτλο Do You Trust Your Friends? από την εταιρία τους Arts & Crafts. Ποπ ξε ποπ οι Stars είναι Καναδοί, και ως σωστοί Καναδοί τα βάζουν με τον Bush και την πολιτική του. Και το κάνουν όμορφα όπως στο τραγούδι He Lied About Death όπου ξεχωρίζει ο στίχος I hope your drunken daughters are gay!

---------//---------

άχρηστη πληροφορία: ο τραγουδιστής Torquil Campbell έχει εμφανιστεί ως gust στις σειρές sex and the city και law and order

four, four... fucking two

21/11/2007. Λονδίνο, Wembley. Οι Άγγλοι θέλουν ένα θετικό αποτέλεσμα απέναντι στους αδιάφορους βαθμολογικά Κροάτες για να πανηγυρίσουν την πρόκριση στα τελικά του Euro 2008. 6 μέρες μετά και 200 μέτρα πιο πέρα (στο Wembley Αrena) μαζεύτηκαν πάνω από 10.000 Αγγλούρες νεολαίοι για τη συναυλία των Babyshambles του απόλυτου ροκ ειδώλου στο νησί Pete Doherty. Στο πολυπολιτισμικό Λονδίνο είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που μαζεύονται τόσοι Άγγλοι μαζί. Ανάμεσα σε ερωτοχτυπημένα (από Doherty) κοριτσάκια και fashion (wanna be Doherty) victims αγοράκια βρέθηκε ελέω Dizzee (ως support) και ο fantasmenios. Της μόδας είναι τα καπέλα και τα κόκκινα παλτά. Ο χώρος δεν είναι gagarin.. αλλά παίρνει πόντους για το άνετο bar, την πολύ εύκολη πρόσβαση, τον εκπληκτικό εξαερισμό και την άριστη ακουστική. Πρώτο support οι Joe Lean & The Jing Jang Jong, οι οποίοι όπως όλα τα νέα Βρετανικά συγκροτήματα:

1. είχαν λιώσει στην πρόβα τόσο τα τραγούδια* όσο και τις πόζες που θα πάρουν πάνω στη σκηνή (τη σοφή αυτή ατάκα είπε ο din tolkning παρακολουθώντας με μια μπίρα στο χέρι άλλα νέα βρετανικά συγκροτήματα στο 93feet east στις 24-11-2007 λίγο μετά τις 11 ώρα Γκρίνουϊτς).

2. μουσικά κάποιους αντέγραφαν, αλλά έχει περάσει καιρός από τη συναυλία και ο fantasmenios δεν θυμάται πια.

Στη συνέχεια ο Dizzee Rascal διασκέδασε αρκετά το λαό, τον πήγε πέρα δώθε, και πάνω κάτω. Και λέγοντας συνέχεια τις λέξεις London και England επιβεβαίωσε την υποψία του fantasmeniou πως πρόκειται για καθαρά Βρετανική γιορτή.

Οι Babyshambles ανέβηκαν στη σκηνή η οποία είχε διακοσμηθεί σε στιλ 50s, και για μιάμιση ώρα περίπου ξεσήκωσαν όλο το Wembley (εκτός από τον fantasmenio). Διαρκείς αποθέωση σε κάθε κίνηση του Doherty ο οποίος σε φάση rehab γαρ αντί για μπίρα έπινε τσάι (τόση Αγγλουρια!!!). Ακολούθησε σκηνή ζηλοτυπίας από τον τραγουδιστή προς το κοινό εξαιτίας της υπέρμετρης (για support) αποθέωσης που επιφύλαξαν προς τον Dizzee. Παρένθεση στο πρόγραμμα με το happy birthday προς τιμή της μικρής αδερφής του Doherty. Γενική αποδοχή όταν χαμήλωσαν τα φώτα, άναψαν τα πορτατίφ και ο Pete πήρε την ακουστική κιθάρα και έπαιξε το αγαπημένο εκ Libertines εποχής music when the lights go out. Πλέον στας συναυλίας η αποδοχή ενός τραγουδιού μπορεί να μετρηθεί-ορισθεί από τα κινητά που ανάβουν για φωτογραφίες ή βίντεο. Το κινητόμετρο λοιπόν βάρεσε κόκκινο, εκτός από την παραπάνω στιγμή, στο κλείσιμο της συναυλίας όταν η μπάντα έπαιξε το fuck forever οπότε και ξεπρόβαλαν Βρετανικές σημαίες, και στις οθόνες ο Τσόρτσιλ με κλασική Βρετανική άσεμνη χειρονομία. Ψάχνοντας βίντεο από τη συναυλία στο youtube ο fantasmenios είδε το εξής σχόλιο: This was no gig, Dizzy and Pete ran a rave

Η Αγγλία έχασε βλακωδώς 2-3 από τους Κροάτες και αποκλείστηκε. Αλλά αυτοί είναι οι Άγγλοι. Οπως παίζουν άθλια μπάλα και επιμένουν στο 4-4-2, έτσι και έχουν την ανάγκη να αποθεώνουν άθλια ντόπια συγκροτήματα.. καλά να πάθουν. Αντίθετα ο fantasmenios, περήφανος από την πρόκριση της δικής του εθνικής, 3 μέρες μετά πήγε να δει τους Interpol

--------------------

*αυτά να τα βλέπουν οι δικοί μας που αντί για μελέτη στο σπίτι, λιώνουν στο pc παίζοντας με το myspace, και μετά οι μισοί τη βλέπουν antony και οι άλλοι μισοί godspeed..

ότι θυμάμαι χαίρομαι

Οταν σε λένε Benedikt H. Hermannsson και είσαι Ισλανδός μουσικός, τότε το γυρνάς σε Benni Hemm Hemm, έχεις την στάμπα-εγγύηση της Morr records, έχεις και εξαιρετικό artwork τότε είναι απόλυτα αναμενόμενο ένας fantasmenios από μια μακρινή ηλιόλουστη χώρα να δίνει 15 euro και να αγοράζει το CD μην έχοντας ιδέα για το τι θα ακούσει. Τι άκουσε ο fantasmenios πέρσι? Πολύ καλή και έξυπνη(?) pop. Ενδεικτικός στοίχος: i love you more today/ more today than yesterday/ but i love you less today/ less than i will love you tomorrow. Αν ήταν Αμερικάνος θα τον έλεγαν Sufjan Stevens και τα τραγούδια του θα ακούγονταν σε κάθε μη δραματική ταινία που έχει σκοπό να παιχτεί στο φεστιβάλ του Sundance. Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η -- Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η ! ! ! Καμία σχέση με τα ομοεθνή συγκροτήματα τύπου Sigur Ros. Η μουσική μόνο στο φετινό kajak [morr records 2007] Ισλανδίζει κάπως (ίσως γιατί το ηχογράφησαν στο studio των Sigur Ros). Στο περσινό και καλό Benni Hemm Hemm [morr records 2006] η μουσική είναι χαρούμενη, παιγμένη με πολλά όργανα (περιλαμβανομένων και πνευστών όπως τρομπέτα, τρομπόνι κ.α.). Οσο για τα live η περιέργια του fantasmeniou χτυπάει κόκκινο όταν διαβάζει πως ο Benni κατεβάζει 12-16 άτομα για να παρουσιάσει τη δουλεία του!!

ότι θυμάμαι χαίρομαι

Δύο πράγματα έκαναν εντύπωση στον fantasmenio όταν διάβασε το MUZINE. 1.Μετά από χρόνια επιτέλους ένα περιοδικό με ξεχωριστή αισθητική 2. Να και ένα μουσικό περιοδικό που δεν ασχολείται με το παρόν και το μέλλον αλλά με το άμεσο παρελθόν καθώς κατά βάση στο πρώτο αυτό τεύχος παρουσιάζονται μουσικές από το 2004 και 2005! Δυο καλοί λόγοι για να το ψάξεις στο γνωστό γωνιακό περίπτερο (εκεί που αγόραζες το sense, το fractal και το overdub). Αφού λοιπόν το κάνουν αυτοί θα το κάνει και ο fantasmenios.

Ο Benoît Pioulard κυκλοφόρησε το 2006 υπό την κηδεμονία της kranky τον δίσκο Précis. Οπου Benoît Pioulard ο γεννημένος στο Michigan πολυ-οργανίστας Thomas Meluch. Ο Thomas αν και πιτσιρικάς πρόλαβε να παίξει (κυρίως ντραμς) σε 5-6 post rock* συγκροτήματα πριν τελικά αποφασίσει να ηχογραφεί και να παίζει μόνος του. Στα πρώτα του ακούσματα συγκαταλέγονται οι Slint, οι Velvet Underground και οι Broadcast, ενώ πιο μετά κόλλησε με τα φιντάνια της Warp: Boards of Canada, Vincent Gallo και Mira Calix. Το Précis πέρα από το εξαιρετικό artwork, μουσικά ξεχωρίζει για τις πολύ όμορφες μελωδίες, τα χωρίς υπερβολές φωνητικά, τη διόλου βαρετή χρήση ακουστικής κιθάρας που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα του τύπου θέλω να γυρίσω στη φύση αλλά δεν είμαι και ο Alejandro Escovedo. Βάλε και τις post rock καταβολές-επιρροές και έχεις 37 λεπτά υπέροχης μουσικής από κιθάρες (δυο ακουστικές, μία ηλεκτρική), μπάσο, τσέλο, καμπάνες, καμπανάκια, σαντούρι, διάφορα ντραμς, drum machine, tape recorders κ.α.

*δείτε στο χάρτη που είναι το Michigan και θα καταλάβετε γιατί έπαιζε σε post rock συγκροτήματα

the 'gazers need excitement

Οπως έχει ξαναπεί ο fantasmenios, η λεγόμενη και shoegaze μουσική είναι της μόδας. Ο Ulrich Schnauss και οι M83 είναι από τα καλύτερα ονόματα που στηρίζουν τον ήχο αυτό στις μέρες μας. Αμφότεροι κυκλοφόρησαν φέτος καινούργιους δίσκους, οι οποίοι ήταν απλά καλοί, σε σχέση με αυτά που μας έχουν συνηθίσει. Αντίθετα ο Pluramon (δηλαδή ο Marcus Schmickler) συνεχίζει με το the monstrous surplus [karaoke Kalk 2007] εκεί που είχε σταματήσει με το Dreams Top Rock [karaoke Kalk 2003]. Περίληψη προηγουμένων: Ο Marcus Schmickler κυκλοφόρησε με τη Julee Cruise στα φωνητικά το εκπληκτικό Dreams Top Rock για το οποίο ο συντάκτης του Wire έγραψε πως είναι ότι καλύτερο έχει κυκλοφορήσει σε avant pop/noise από την εποχή του Isnt Anything των My bloody Valentine. Τη Julee Cruise προφανώς την έχεις ακούσει από το soundtrack της τηλεοπτικής σειράς Twin Peaks του David Lynch.

Στον καινούργιο δίσκο των Pluramon συμμετέχει στα φωνητικά εκτός από τη Julee και η Γερμανή ηθοποιός Julia Hummer. Ο Marcus παίζει την κιθάρα του όπως πρέπει (κοιτάζοντας τα παπούτσια του δηλαδή), οι ιδέες δεν είναι πολλές, έχει και μια απρόσμενη διασκευή στο "If The Kids Are United" των Sham 69's αλλά εν τέλη ο όμορφος συνδιασμός μελωδίας, θορύβου και ατμοσφαιρικών φωνητικών (οι φωνές της Julee και της Julia μοιάζουν αρκετά) θα αφήσει ικανοποιημένο κάθε φίλο της dream pop. Ακόμα και αυτούς που δεν ήταν ανάμεσα στους 70 που είδαν το εκπληκτικό live του Pluramon μαζί με την Julee πριν από ακριβώς 2 χρόνια (17-11-2005) στο Bios, και είναι σχεδόν σίγουρο πως από τότε είναι φίλοι του σχήματος.

Κουλτουριάρικη Κυριακή με τους Kammerflimmer Kollektief

Καιρό είχε ο fantasmenios να πάει σε live αγαπημένου γερμανικού συγκροτήματος. Και όπως επιτάσσει το savoir vivre σε τέτοιες περιπτώσεις απολαμβάνουμε το θέαμα καθιστοί. Αρά σωστή η επιλογή του καλύτερου σινεμά της Αθήνας για τη συναυλία των Kammerflimmer Kollektief.
Εάν κάποιος πήγε να τους δει χωρίς να έχει ακούσει τους δίσκους τους, άλλα βασιζόμενος σε αυτά που άκουσε για αυτούς από εδώ και από εκεί, τότε μάλλον πρέπει να είναι χαρούμενος από την εμφάνιση τους την Κυριακή το βράδυ. Οσοι από την άλλη έχουν λιώσει τα Cicadidae και Mäander μάλλον περίμεναν περισσότερα. Και αυτό γιατί οι Kammerflimmer δεν ήταν Kollektief.. καθώς στην Αθήνα εμφανίστηκαν μόνο οι βασικοί Heike Aumuller, Johannes Frisch και Thomas Weber. Απουσίαζαν δηλαδή το σαξόφωνο τα ντραμς και το βιολί. Το αιώνιο πρόβλημα με τις συναυλίες στην Ελλάδα (από τους White Stripes έως τους pan sonic) είναι πως ακόμα και όταν έρχονται καλά ονόματα αυτά συνήθως δεν υποστηρίζονται και από ανάλογου επιπέδου παραγωγές. Στη συγκεκριμένη περίπτωση μπορεί να μην είδαμε υπερπαραγωγή στον μικρόκοσμο αλλά η σύνθεση των Kammerflimmer Kollektief δεν ήταν θέμα τσιγκουνιάς των διοργανωτών αλλά επιλογή του συγκροτήματος που από το 2004 και μετά, από σεξτέτο το γύρισε κυρίως σε τρίο. Η επιλογή αυτή μάλιστα ενισχύεται κατά τα λεγόμενα τους και με τον τελευταίο δίσκο τους jinx. Συμπερασματικά η εμφάνιση των Γερμανών ήταν όαση αν συγκριθεί με τα live που γίνονται τον τελευταίο καιρό στη χώρα μας, αλλά θα μείνουμε με την απορία πως θα ήταν αν παίζανε 6αδα.

Υστερόγραφο: Η ανακοίνωση του fantasmeniou έπιασε τόπο και οι γνωστοί 100 προσήλθαν εκπλήσσοντας ευχάριστα και τους καλλιτέχνες (που μη φανταστεί κανείς πως μαζεύουν περισσότερους στην πατρίδα τους).

ανακοίνωση ανακοίνωση

Παρακαλούνται οι γνωστοί 300 (100 το πολύ δηλαδή) να προσέλθουν την Κυριακή 4/11 το βράδυ στις 22:30 (στις 23:30 δηλαδή) στο μικρόκοσμο (στο μικρόκοσμο τους δηλαδή) για τη συναυλία των Γερμανών Kammerflimmer Kollektief. Οι ειδικοί (αυτοί που παίρνουν τσάμπα τα cd δηλαδή) λένε πως οι Kammerflimmer Kollektief παίζουν κάτι σαν free jazz, post-rock, experimental, ambient techno. Ο fantasmenios (αυτός που θα δώσει 15 euro να τους δει δηλαδή) λέει πως γαμούν και δέρνουν. Οποιος δεν τον πιστεύει (και καλά κάνει δηλαδή), ας ακούσει αυτό και μετά τα λέμε. Γιούρια όλοι στη Συγγρού λοιπόν..

οι Ιταλοί το κάνουν καλύτερα

Με πρόσφατη την εθνική εορτή, άντε να πεις πως οι Ιταλοί το κάνουν καλύτερα. Η δισκογραφική εταιρία Italians Do It Better είναι ουσιαστικά παράρτημα της Troubleman Records. Αμφότερες έχουν την έδρα τους στο New Jersey και είναι δημιουργήματα του Mike Simonetti. O Simonetti μεγάλωσε στα μέσα των 80s με hardcore punk μέχρι που τον κέρδισε το nightlife της Νέας Υόρκης. Δραστηριοποιείται στο χώρο με διάφορους τρόπους (από promoter έως DJ) και τελικά καταλήγει στην ίδρυση της Troubleman Records από τον κατάλογο της οποίας περνούν ονόματα όπως: Black Dice, Wolf Eyes, Chromatics, Unwound, Erase Errata,The Walkmen, Devendra Banhart κ.α. Πριν από περίπου 2 χρόνια ξεκινά για πλάκα το blog viva italians με θέμα την αγάπη του για τη disco. Τα πράγματα όμως σοβαρευουν και οδηγούν στη δημιουργία της δισκογραφικής Italians Do It Better. Η εταιρία αφήνει γερά το στίγμα της μέσα στο 2007 με 2 τουλάχιστον δίσκους.. τη συλλογή after dark και το καινούργιο άλμπουμ των Chromatics night drive. Ο παρεξηγημένος ήχος της δεκαετίας του 80 είναι της μόδας, και με άλμπουμ άμεσα επηρεασμένα από αυτή την περίοδο όπως το night drive λύνεται και η όποια παρεξήγηση.