Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο (Α' τόμος)

Το ραδιόφωνο παίζει το What do you want form me? των Monaco. Είχε βγει ακριβώς πριν από 29 χρόνια και θυμάται ο Φαντασμένιος πόσο το λαχταρούσε τότε. Έπιανε θέση μπρος στο ράδιο και περίμενε, σαν σαλιγκάρι τη βροχή, τη στιγμή που θα το έπαιζε ο ρόδον. Ο Κιλισμανής κάποιες φορές το έβαζε δύο φορές, η προπασχαλινή περίοδος του 97' ήταν τα τέσσερα απολαυστικά λεπτά των Monaco. Ο Φαντασμένιος δυναμώνει το ράδιο μπας και νιώσει ένα ψεγάδι από την ευτυχία του τότε αλλά φευ, δεν υπάρχει τίποτα πια εκεί. Ίσως η απόλαυση να ήταν αντίδραση στις πενταήμερες υπερβολικές δόσεις λαικοποπ αλά Φοίβος. 

Αν πάντως για οποιοδήποτε λόγο έχετε βρεθεί στην ανάγκη για πλύση αφτιών ο Φαντασμένιος σας προτείνει το νέο δισκάκι του Cut Worms, Transmitter. Ο Max Clarke - γνωστός (sic) ως Cut Worms - ηχογράφησε το δισκάκι παρέα με τον Jeff Tweedy στο στούντιο του κύριου Wilco στο Σικάγο. Στις λίγες δισκοκριτικές που θα βρείτε στο ιντερνετ θα διαβάσετε πως θυμίζει George Harrison και Bob Dylan, ίσως γιατί είναι ντεμοντέ ο όρος αμερικάνα. Ο Clinton από το norman (μάστορας της παράθεσης ονομάτων) γράφει για Woods και Teenage Funclub σε πιο ακουστική βερσιον. Ο Φαντασμένιος τα βλέπει και πετάει στο τραπέζι τους Lano Places. Εδώ κανονικά έπρεπε να υπάρχει ένα λινκ, είναι σίγουρος ο Φαντασμένιος πως αυτά τα 19 χρόνια υπάρχει τουλάχιστον ένα ποστ ή έστω μια αναφορά στους Νορβηγούς που το 2001 κυκλοφόρησαν το καταπληκτικό Indie διαμαντάκι Everyone Likes To Be Lonely. 

Φοβερό που δεν υπάρχει μια αναφορά εδώ μέσα για το Soda 'n' Water που η κοπελιά του ζητάει λεφτά για να βάλει τραγούδι στο τζουκ μποξ και αυτή διαλέγει αν είναι ποτέ δυνατόν Spice Girls, και κάπως έτσι που τη βλέπουν να κρατάει και τη σόδα της νομίζουν όλοι ότι είναι η κόρη του. Ω μα τους άγιους Belle And Sebastian και Field Mice μαζί, αυτό είναι το Ρίτα Ριτάκι του Indie! Μα είναι δυνατό ρε Φαντασμένιο να μην έχεις γράψει κάτι για το New Year's  Eve in Acapulco; Για το Isolation Street, το σπαρακτικό Is It You? Εδώ δεν μιλάμε για έναν ακόμα δίσκο εδώ μιλάμε για μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς του Indie. Τυχερές όσες δεν το έχετε ακούσει, θα σας αλλάξει τη ζωή. Και σας το λέει εγγυημένα το Φαντασμένιος ότι το χρούτσου χρούτσου που θα κάνει η καρδούλα σας στην πρώτη ακρόαση κρατάει για τουλάχιστον 25 χρόνια. Ε μετά από 25 χρόνια βάλτε να ακούσετε και το Transmitter του Cut Worms.

Τώρα μπορείτε να κοιτάξετε τον εαυτό σας να κοιμάται όσο γυρίζει το ρολόι - Heavenly | Τemple 28/02

Συναυλία των Heavenly με πάρτι της ομάδας pure. Η νοσταλγία εδώ είναι τόσο στάνταρ όσο τα περιοδικά για αυτοκίνητα σε ανδρικά κομμωτήρια. Βέβαια η πραγματικότητα είναι ότι η νοσταλγία ήταν βασικό στοιχείο των περί της Sarah records συγκροτημάτων από όταν αυτά εμφανίστηκαν στα τέλη των 80s. Νοσταλγία από τα 60s έως την Postacard Records και τις περίφημες κασέτες του NME C81 και C86. Όση ώρα γκουγκλάρετε ή λέτε στα ρομποτ να σας πουν για την C81 ο Φαντασμένιος θα σας πρότεινε να βάλετε να παίξει το Portland Town από τον δίσκο που οι Heavenly κυκλοφόρησαν μια μέρα πριν από το λαηβ τους στο Temple. 

Θα μπορούσε να είναι 1991 ή 2002, είναι 2026 και δεν έχει πραγματικά καμία σημασία. Όπως δεν έχει σημασία να γράψει ο Φαντασμένιος πως ήταν η συναυλία των Heavenly. Ακόμα και στις χειρότερες συνθήκες έλλειψης κάποιων βασικών στοιχείων όχι μόνο για μια συναυλία, όπως το οξυγόνο και ο χώρος, αν από τα ηχεία παίζουν τα P.U.N.K. και atta girls χάνουν νόημα οι λέξεις. Όσο σκέφτεστε πότε είχαν νόημα οι λέξεις σε αυτό το μπλογκ, ο Φαντασμένιος θα σας πρότεινε να ακούσετε ένα από τα καλύτερα τραγούδια που βγήκαν στην μεγάλη κρίση των 10s. Από τις καλύτερες στιγμές του Τεντ που με τους Pillow το 1996 τραγούδαγε we will never forget what made us so pure pure pure!! Αν το έχει κάποια ας το στείλει στη γραμματεία πληζ.