2 γεμάτοι μήνες αποχή, αποχή ηχηρή, αποχή πέρα για πέρα ηθελημένη, αποχή με νόημα, αποχή μέσα σε θλίψη και θυμό και απογοήτευση. Είναι φανταστικό που πέθαναν επιτέλους οι μουσικές φυλές και μπορεί να πάει ο x φλώρος με μπλουζάκι pavement να δει Metallica και να μην τον δείρουν ή να πάει ο y κάγκουρας με φουσκωτή παντόφλα στον Moby και να τον κοιτάξουν χωρίς μειδίαμα οι εκλέκτικ με τα mk2 αλλά φέτος το καλοκαίρι ξεπεράσατε τα όρια. Κάνατε sold out τα πάντα, τα πάντα, κάνατε sold out τα ημισκούμπρια. Καταλαβαίνετε τι κάνατε; SOLD OUT ΤΑ ΗΜΙΣΚΟΥΜΠΡΙΑ. Και μάλιστα προσπαθείτε να μας πείσετε πως τα Ημισκούμπρια ήταν οι φοβεροι πιονέροι του χιπ χοπ στην Ελλάδα. Λοιπόν ο Φαντασμένιος δεν θα σας πει τι να ακούτε και τι να μην ακούτε αλλά πραγματικά Ημισκούμπρια ρε; Πάντως το έναυσμα για την αποχή του Φαντασμένιου από την μπλογκόσφαίρα ήταν το τριήμερο του The Βoy στην Στέγη. Τρεις μέρες στη στέγη για την Αυστραλία του Boy που δεν έχει πάει αλλά την έχει δει στις ταινίες και εντάξει μαλάκες, δεν θα σας πει ο Φαντασμένιος που να πάτε και που να μην πάτε αλλά με αυτά και με αυτά το βλέπει το έργο με 100 χρόνια Μητσοτάκη, 100 χρόνια χωρίς πρωτάθλημα στην Πανάθα και 100 χρόνια τον Φοίβο Δεληβοριά στην Επίδαυρο.
Πότε ήταν της μόδας η λέξη δυστοπία; Πριν 5-6 χρόνια; Που να ξέραμε ότι με το που φύγει από τη μόδα και έρθει η σειρά της τοξικότητας θα βλέπαμε τι πραγματικά είναι η δυστοπία. Η μόνη ελπίδα του Φαντασμένιου ήταν οι Cure. Με τους οποίους ήταν βέβαιος ότι είχε ξεμπερδέψει το 2019 αλλά μετά έσκασε αυτό εδώ το έπος και τελικά εμείς θέλαμε και ευτυχώς θα έρθουν Ελλάδα αυτό ακριβώς και τίποτε άλλο. Η είσοδος στο πάρκινγκ του ΟΑΚΑ είναι σε συμφωνία με τις δύο πρώτες παραγράφους, μα που είναι όλα τα κιουράκια;;; Ο Matt Berninger των The National κάνει ευχάριστο το περπάτημα στην ντάλα και μετά ακολουθούν κάτι hard rock emo που ο Φαντασμένιος δεν θυμάται πως τους λένε και ούτε τον νοιάζει να θυμηθεί.
Μία ώρα πριν ξεκινήσει το Αγγλία Αργεντινή και ενώ ο ήλιος δεν έχει πέσει ακόμα ακούγεται η εισαγωγή ενός από τα καλύτερα εισαγωγικά τραγούδια όλων των εποχών, Plainsong. Ο Ρομπερτ Σμιθ εμφανίζεται με τη σειρά του και κάνει μια βόλτα κοιτώντας το μέγα πλήθος με αυτό το γνωστό χαμόγελο που εκπέμπει αγάπη, μελαγχολία, αλληλεγγύη, ενσυναίσθηση, μαζί με την επική μελωδία του Plainsong θέλει ο Φαντασμένιος να πετάξει πάνω από τον κόσμο, να κλάσει πάνω από τους περιφραγμένους vip και να βρεθεί στην αγκαλιά του Σμιθ και να πλαντάξει στο κλάμα σαν να έβλεπε για πρώτη φορά τον Βασιλιά του Γραμματικού.
Ο Σμιθ τραγουδάει Pictures of you και η αγαλίαση είναι τέτοια που ο Φαντασμένιος δεν βλέπει καν τα δισεκατομμύρια κινητά. Στην πραγματικότητα είναι το ίδιο λαηβ με το 2019, το ένα χιτ μετά το άλλο σαν το καλύτερο εμπορικό ροκ ραδιόφωνο ή το απόλυτο καλοκαιρινό ροκ κλαμπ. Ο ήχος είναι Φανταστικός, το ίδιο τα φώτα και οι προβολές στις οθόνες, και ο Σμιθ σαν βράχος να δίνει τα πάντα σε κάθε τραγούδι. Κάπου διάβασε ο Φαντασμένιος ότι είναι κρίμα να έχουν τόσους ύμνους αλλά να παίζουν όλα αυτά τα χαζοτράγουδα και η αλήθεια είναι πως ήταν τεράστια απογοήτευση το ότι δεν έπαιξαν κανένα τραγούδι από τον τελευταίο τους δίσκο. Βέβαια αν οι Cure έπαιζαν 3-4 ψαγμένα και άλλα τόσο τραγούδια από το Songs Of Α Lost World, μάλλον θα άφηναν δυσαρεστημένα όλα αυτά τα παιδιά που πέρσι το καλοκαίρι έζησαν τον πρώτο μεγάλο χωρισμό τον οποίο περάσαν με απανωτές ακροάσεις του lovesong ή που ένιωσαν την ζεστή συντροφιά του Boys Dont Cry σαν αντίδοτο στην τοξική αρρενωπότητα με την οποία βρέθηκαν για πρώτη φορά αντιμέτωπ@ τον περασμένο χειμώνα.
To κυρίως μέρος που κλείνει με το disintegration το οποίο είχε την τιμητική του και σίγουρα ευχαρίστησε την νεαρά που κράταγε ένα χαρτόνι που έγραφε ότι αυτό είναι το καλύτερο τους δισκάκι. Στο ανκορ έπαιξαν ακόμα 47 χιτς, όλοι είναι χαρούμενοι και στο τέλος ο Σμιθ κάνει πάλι την βόλτα του στη σκηνή με αυτό το χαμόγελο που το βλέπεις και νομίζεις ότι είναι μόνο για σένα. Με το που πέσει αυλαία η Αγγλία βάζει γκολ αλλά σαν να μην θέλει να χαλάσει την Cureική χαρμολύπη θα φάει δύο και θα αποκλειστεί πριν προλάβουν να γυρίσουν σπίτι οι περισσότεροι από τους 15(;) χιλιάδες που βρέθηκαν στο OAKA.
Πάντως, αν γινόταν το χατίρι των εκλέκτικ εστετ τύπου Φαντασμένιου, το πιο πιθανό θα ήταν οι Cure να παίζουν στο gazarte και το Ejekt να το έκλειναν αυτοί οι σαπορτ που ούτε τους θυμάται αλλά ούτε και θέλει να τους θυμηθεί το Φαντασμένιος.
