ένα νέο ποστ

 Εδώ στα ακραία μουσικά φαινόμενα δεν μας αρέσουν οι δικαιολογίες αλλά ο Απρίλιος ήταν δύσκολος μήνας. Πούτσα. Έδωσε η αφεντικάρα το δώρο και πρέπει οι εργαζόμενοι να δουλεύουν 15 ώρες. Όχι 15 ώρες πάνω κάτω τη σφραγίδα και F5 στο μεηλ, αλλά 15 ώρες να βγαίνουν λαγοί από τα καπέλα, να μας χαρίζουν όλα τα νόμπελ και  να βάζουμε και δέκα γκολ στον Μουρίνιο. Σε αυτή την ωραία ατμόσφαιρα, στην καρδιά της άνοιξης (ανοιξάρα) δεν είναι πως γίνονται και πολλά πράγματα. Έπαιξε λέει ο Tricky και του πέταγαν ντομάτες, ο Kurt Vile ήταν απάτη αλλά ο Φαντασμένιος δεν πήγε. Και καλύτερα που δεν πήγε γιατί θα είχε υλικό να γράφει  κράζει για δυο μήνες. H παράσταση του Ikeda ήταν καλή αλλά δεν ήταν λαηβ (δηλαδή ήταν παράσταση). Βαρεμάρα. Βαρεμάρα και κατάθλιψη που έκατσε μια χαρά με το Big Wheel and Others του Cass McCombs. Σε αυτό το σημείο η διεύθυνση του μπλογκ αισθάνεται την ανάγκη να ζητήσει ένα συγγνώμη από φίλους, κολλητούς, άρχοντες και συναδέλφους (σαητς) που αναγνώρισαν το μεγαλείο του δίσκου αιώνες πριν. Άλλη μια περίπτωση που αποδεικνύεται πανηγυρικά πως ο Φαντασμένιος είναι ιντερνετικά καθυστερημένος. Καλά κάνετε και δεν τον διαβάζετε. Morning Star λοιπόν το ρηπιτάτο σάουντρακ της γλυκομιζέριας. Χρειάζεται και αυτή γιατί αν όλα πήγαιναν καλά δεν θα είχε ενδιαφέρον.

Shitty songs, shitty art, shitty hearts, to push away, i touch my scar.. ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ????

*Η φωτογραφία από τον Skantzman (όπως παλιά). 

 ~~~~~~~ο~~~~~~~

εκπομπάρα

Ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα | 27-04-2014 by Fantasmenios on Mixcloud

καλό καφροκαίρι

Τι είναι η τέχνη; Κάποιος κάνει κάτι και το παρουσιάζει στον κόσμο. Το κάνει γιατί κάτι θέλει να πει. Και όσο περισσότερο κρυπτογραφεί το μήνυμα του τόσο γκαβλώνει ο λαός που βρίσκει τη λύση. Αν δεν υπάρχει μήνυμα ή αν αυτό είναι τόσο καλά κρυμμένο που δεν γίνεται να αποκαλυφθεί τότε το έργο πάει στα τάρταρα της δηθενιας. Βεβαίως υπάρχει και η περίπτωση που ο δέκτης δεν τις παίρνει τις νότες αλλά έχει προαποφασίσει ότι τις γουστάρει ή τις μισεί.

Όλα είναι σχετικά λοιπόν, όπως συμβαίνει με τη δισκάρα των boredoms vision creation newsun (1999) που οι κάποιοι ακούνε θόρυβο, ενώ ο φαντασμένιος απολαμβάνει τις αναρχικές φασαριόζικες μελωδίες σε τυφωνικούς αλά καμικαζι ρυθμούς. Το κεφάλι φεύγει από το σώμα, το μυαλό φεύγει από το κεφάλι, και από το μυαλό φεύγει η λογική. Η απόλυτη πώρωση. Μετά από αυτό τι; Μα φυσικά όλοι οι δίσκοι των Black Dice. Οι οποίοι για τους κάποιους είναι σαν ληγμένο χάπι αλλά για τον Φαντασμένιο είναι φυσικά... ...Η απόλυτη πώρωση (θέλει η πουτάνα να κρυφτεί και η χαρά δεν την αφήνει - ζήτω οι beach boys). Στη συνέχεια ολίγη ποπ. Η μοναδική ψυχοποοοοοοοπ των Animal Collective του στυλ, τι θέλω; Τα αστέρια θέλω. Κανονικά εδώ θα έπρεπε να αναφερθούν οι They Came From The Stars I Saw Them αλλά τους αξίζει κάτι περισσότερο από δυο γραμμές και ένα λινκ.

Επίλογος με μια νέα κυκλοφορία που σέβεται κάθε αγγλικό χαρακτήρα που αποτυπώθηκε στο παρόν κείμενο. Πρόκειται για τους Psychedelic Horseshit και το δίσκο τους Laced (fat cat 2011). Ντάξει "Psychedelic Horseshit". Τι να προσθέσει κανείς;

------------ο------------

Δύσκολο ποστ. Ο φαντασμένιος κουράστηκε και μην περιμένετε νέα του για ένα μήνα. Και για κλείσιμο μια φράση που του έλεγε ο σοφός παππούς του "κάλλιο πέντε και στο χέρι, παρά δέκα και καρτέρι .."

για σας ειν' η ζωή

15-01-2011, παράδεισος

Ακόμα μια μέρα στον παράδεισο. Σήμερα ήρθε και η τραγουδίστρια των Broadcast. Νέα και όμορφη. Είχα να τη δω από το live στο an το 2003. Καλό (ατμοσφαιρικό) live αλλά παλιομοδίτικο σε σχέση με τους δίσκους. Τότε δεν θα πόνταρα ούτε σεντ ότι θα πόζαραν έξι χρόνια μετά στο εξώφυλλο του Wire. Ζωή σε σας.

Νταξ καλά είναι και εδώ, δηλαδή είναι ήρεμα, γαλήνια, ευάερα, ευήλια αλλά τι να το κάνεις όταν έχει έκθεση ο skantzman (μαζί με τους Θάναση "lomef" Ζαχαρόπουλο και Γιώργο Σαββάκη) και δεν μπορείς να πας. stay come and go. Χίλια χρόνια να ζήσετε, να είστε νέοι και να κάνετε εκθέσεις.

Και ο Melodium (Laurent Girard) πρέπει να ζήσει πολλά πολλά χρόνια γιατί κάθισε στις διακοπές των Χριστουγέννων και έγραψε αυτό. Γιατί λέει είχε καιρό να ηχογραφήσει. Το petit jama μπορεί να μοιάζει (και να είναι προχειροδουλειά) αλλά γαμάει (jamaei) από την αρχή ως το τέλος. Ψάχνοντας τις παλιότερες κυκλοφορίες εμφανίζονται μόνο όμορφες μουσικές. Πρόκειται για ένα 100% indie παιδί που μάλλον ξεκίνησε να παίζει ηλεκτρονική μουσική όταν άκουσε το music has the right to children. Πολύ πιθανό να έχει έναν Έλληνα φίλο που του έδωσε Χατζιδάκι. Δεν παίζει ποτέ live. Έξω ειν' η ζωή.

Φ.

------------ο------------

Αθάνατος και ο τζον στρεκ ο οποίος είναι ο μόνος μπλογκερ που έχει μετοχές του οφη! true story