Ενα λαηβ (στις Τζιτζιφιές με τον Ben Frost) ένα Single ένας δίσκος και μια πατάτες

Από λάηβ αυτή την εβδομάδα ο Φαντασμένιος βρέθηκε στον θόλο του Νιάρχου στις τζιτζιφιές όπου απόλαυσε την μινιμαλ σε χρόνο (45λεπτό) και ένταση (μας πήραν σε ένταση τα παιδάκια στο πάρκο) εμφάνιση του κύριου Ben Frost. Καμία σχέση φυσικά με τις ακρότητες του 2015, εδώ είχαμε μια άσκηση στον ήχο 360 με "το ριζοσπαστικό σύστημα 4DSOUND του στούντιο MONOM" όπως γράφει το δελτίο τύπου του φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

 

Σε άλλα νέα ο αγαπημένος μπλογκερ δεν πήγε σε κανένα από τα χιπι χιπι λαηβ, νηστεία ενδεχομένως για την 18η Ιουνίου που ενδεχομένως να βρει μπροστά του, τους Idles. Τώρα αυτό παίζει διότι την ίδια μέρα εμφανίζεται το καλύτερο συγκρότημα της γης. Η ειρωνεία έχει πάει σε άλλο επίπεδο πάντως πάει δεν πάει ο Φαντασμένιος το έχει ήδη έτοιμο το ποστ για το λαηβ, αν έχετε καμιά πρόταση ή επιθυμία επί του θέματος μπορείτε να απευθυνθείτε στην γραμματεία παπάκι τζιμεηλ ντοτ κομ.

 

Κυκλοφόρησαν χτες οι Prolapse το δεύτερο Single τους και ανακοίνωσαν την κυκλοφορία του

νέου δίσκου που θα έχει τίτλο I Wonder When They're Going To Destroy Your Face. Είναι τόσο απολαυστικό το δίλεπτο cha cha cha 2000 που δεν θα είχε πρόβλημα ο Φαντασμένιος να το ακούσει στο ρηπιτ έως την 28η Αυγούστου που θα κυκλοφορήσει ο δίσκος. Το πιο υποτιμημένο παύλα παραγκωνισμένο συγκρότημα όλων των εποχών επιστρέφει και θα είναι δυο φορές πιο άδικο να παραμείνει στην αφάνεια όταν οι Fontaines DC - δικαίως -  κατακτούν  τον κόσμο.

 

Το Swallow είναι ο πρώτος δίσκος του μπασίστα των Ride, Steve Queralt. O δίσκος ηχητικά είναι ακριβώς στο σημείο που το ορθόδοξο Shoegaze συναντά το ορθόδοξο ποστ-ροκ. Και όπως είναι αναμενόμενο από τις δύο παραπάνω προτάσεις δεν έχει ούτε ψίχουλο να προσφέρει στο αδηφάγο τέρας της μουσική πρωτοπορίας.  Τι έχουμε εδώ; Έχουμε καλές  έως πολύ καλές συνθέσεις, όμορφες μελωδίες εξαιρετικές εκτελέσεις και μία ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;;; λινκ. Το Messenger στο οποίο συμμετέχει η Verity Susman (των Electrelane) λογικά θα δεν θα γίνει επιτυχία αλλά είναι σίγουρο πως θα αναγνωριστεί και θα πάρει τη θέση που του αξίζει μαζί με όλα τα κλασικά shoegaze διαμάντια όταν επιτέλους η ουνέσκο αναδείξει το μουσικό αυτό είδος σε μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς. Μπράβο κύριε Steve και με αυτά και με αυτά τώρα πια ξέρουμε ποιος είναι σίγουρα αθώος για την brit pop κωλοτούμπα των Ride στα 90s.

(O Φαντασμένιος ο παντού) The House of Love στο Gazarte 31/06

Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Δεν είναι καθόλου αυτό που νομίζεις. Μπορεί να φταίει που το Shine on ήταν στα 10 τραγούδια που έπαιζαν στην κασέτα μετά το κλείσιμο του Ρόδον 94,4. Για μήνες ο νεαρός Φάντα άνοιγε το ράδιο λες και θα γίνει το θαύμα να αναστηθεί ο πιο κουλ ραδιοφωνικός σταθμός. Το σχεδόν ψιθυριστό Shine on που τραγουδάει στο τέλος ο Τσάντγουικ γέμιζε με μελαγχολία την εφηβική καρδούλα του Φάντα. Από εκείνη την κασέτα μόνο το Here Comes Your Man των Pixies άκουγε με χαρά, ενδεχομένως γιατί είναι αστείο (βλέπετε το θεώρημα Larry Gus στο ποστ για Spiritualized παρακάτω). 

Περάσαν χίλια χρόνια μέχρι να έρθουν τα ρομποτ και να πετάξουν τάχαμου ταχαμου προτεινόμενο το Hedonist. Αποκάλυψη, ο ώριμος μπλογκερ έμεινε με τη φάτσα του Homelander (Boys) στη σκηνή που έμαθε ότι έχει παιδί. Για δύο μήνες ο χρόνος μετριέται στα δευτερόλεπτα των δύο πρώτων δίσκων. Tι μελωδία στο Hannah, τι παιχνίδι shoegazατο στο love in a car, τι indie ανεμελιά στο Beatles and The Stones, απόλαυση. 

Να είναι καλά λοιπόν οι Έλληνες διοργανωτές συναυλιών που έχουν βάλει σκοπό να μην αφήσουν GenX με αξιοπρεπή διαθήκη και ο Φαντασμένιος με φοβερό μομέντουμ συμπλήρωσε τρία λαηβ σε τρεις μέρες με τους The House of Love στο Gazarte. Εδώ δεν υπάρχει καμία έκπληξη είναι όλα όμορφα αλλά και ήρεμα, απίστευτα ήρεμα, βασικά δεν θυμάται ο Φαντασμένιος την τελευταία φορά που βρέθηκε σε ροκ συναυλία και επικρατούσε τόση ησυχία μεταξύ των τραγουδιών. Επίσης δεν θυμάται την τελευταία φορά που αισθάνθηκε ότι ρίχνει τον μέσο όρο ηλικίας, οπότε να είναι από την κούραση; Να είναι παρενέργειες από τα χάπια για την πίεση ή απλά σεβασμός;  Μια χαρά έτσι και δεν πειράζει που δεν έγινε των Inspiral Carpets το κάγκελο. Ο Φάντα θα κρατήσει σίγουρα το I don't  know why i love you (τραγούδι προφήτης για τον ήχο των 90s) και το επικό shoegaze post rock - ναι Post rock- φινάλε (love in a car).  

 

The Murder Capital - Warmduscher άσσο ημίχρονο, διπλό τελικό στο Gagarin 30/05

30/05/2025. Η ημερομηνία σημειώνεται στις σημαντικές για το αθηναϊκό Indie κοινό. Από εδώ και πέρα αρκεί να ρωτήσεις κάποιον που ήταν εκείνη την Παρασκευή για να καταλάβεις σε ποια σέκτα του αλτερνατιβ ανήκει.

 

Cat Power. Πήγαν οι πιο όμορφοι σίγουρα. Είναι μάλλον οι πιο σίγουροι για την επιλογή τους διότι η ομορφιά τους έχει δημιουργήσει την πεποίθηση πως τα ξέρουν όλα.

 

Raveonettes. Αυτοί εδώ είναι οι πιο αγνοί. Δεν χαμπαριάζουν από Hype. Φαν φακτ, οι Raveonettes είχαν διχάσει τους γνωστούς 300 και την πρωταπριλιά του 2005 καθώς την ίδια μέρα παίζανε και οι φοβεροί Lali Puna. Φαν Φακτ 2. Σε εκείνο το λαηβ των Lali Puna εμφανίστηκε ο πιο ενοχλητικός τύπος που έχει πατήσει ποτέ σε συναυλία, ούρλιαζε σε όλο το λαηβ να παίξουν το 40 days. Α πα πα.  

 

Jazz Festival. Σοβαρά τώρα; 

 

Murder Capital/Warmduscher. Όποιος ξέρει, ξέρει και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Η σωστή αφίσα του double bill την περασμένη Παρασκευή στο Gagarin θα ήταν: Fat White Family Side project: Warmduscher με την γραμματοσειρά των Fat White 100 φορές πιο μεγάλη. Παρέμβαση: έχει κατηγορηθεί ο Φαντασμένιος για υπερβολές, σίγουρα όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά, έντεκα αυτοί έντεκα και εμείς στο τέλος κερδίζουν οι Γερμανοί ΑΛΛΑ αγαπητές φίλες να είστε σίγουρες πως αυτά που ακολουθούν δεν φέρουν ίχνος εμπάθειας και προκατάληψης. Αν είναι να πιστέψετε μια φορά τον Φάντα, τώρα είναι η στιγμή.  

Έως την περασμένη Παρασκευή αποτελούσαν τους λιγότερο αγαπημένους του Φάντα από την συνομοταξία Fat White Family αλλά ω διάολοι και αρχάγγελοι του αρχαίου Πέκαμ χρειάστηκε λιγότερο από ένα λεπτό για να δει το φως ο Φαντασμένιος. Το φως που αντανακλούσε στα γυαλιά ηλίου τους, στην τέλεια χαραγμένη χωρίστρα του πληκτρά τους, στα σταγονίδια του μικρού νέφους που δημιούργησε το φτύσιμο μπίρας του μπασίστα και φυσικά στα υπέροχα ξανθά μαλλιά του ντραμερ στον οποίο  κάποιοι είδαν τον Ντέιβ Γκρολ του Smells Like Teen Spirit. 

Πώς γίνεται ο ήχος να είναι τόσο άθλιος αλλά να ακούγονται όλα τόσο τέλεια; Όπως πρέπει να είναι το post punk, συνθεσάιζερ τόσο όσο, κιθάρες από το θεό, οι Warmduscher παίρνουν το ποστ πανκ και το πάνε όπου θέλουν από το χιπ χοπ έως την βόρεια Αφρική, είναι τέτοια η καύλα που ο Φαντασμένιος σκέφτεται πως χρειάζεται κάποιος να τον βουτήξει δυο λεπτά στο λαηβ των Spiritualized για να συνέλθει. Αλλά και πάλι δεν θα είχε καμία ελπίδα γιατί τώρα στη σκηνή περιφέρεται ίσως η πιο όμορφη γυναίκα που έχει πατήσει στο Gagarin. Η Nuha Ruby Ra είναι ο βελζεβούλης που με λέιζερ μάτια βάζει φωτιά στη χορωδία του Jason Pierce. 

Στο Tainted Lunch ο ρυθμός είναι τόσο τέλειος που θα δικαιολογούσε κάθε ακρότητα, δεν θα πει για hype idles και μουστάκια ο Φαντασμένιος, θα αρκεστεί στο σεμνό "το ίδιο ακριβώς λαηβ σε ένα πιο μαζεμένο χώρο - πχ an club - θα έμενε στην ιστορία". Βέβαια ακόμα και έτσι οι Warmduscher είναι το πιο κουλ πράγμα που θα δείτε τουλάχιστον για το 2025. 

Στα νέα του νότιου Λονδίνου να σημειωθεί πως ο Λιακος ο Σαουντί έκανε παιδί, οπότε αν δεν το ξεχάσει πουθενά υπάρχει σοβαρή ελπίδα το κίνημα γαματωσύνης να περάσει και στον επόμενο αιώνα. 

 

Tο δεύτερο όνομα της βραδιάς, οι γραφικούληδες The Murder Capital που ειδικά προς το τέλος του σετ ήταν αρκετά καλοί, κάτι σαν μικροί fontaines δηλαδή κάτι σαν πολύ μικροί Whipping Boy. Μέχρι να φτάσουμε εκεί έπρεπε να ακούσουμε τον τραγουδιστή άλλοτε να μανουριάζει με κάποιον που του πέταξε μια μπίρα (fyi αυτός που φώναζε στους Lali Puna ήταν πιο πέρα) και άλλοτε να μονολογεί νοσταλγώντας την πατρίδα του λες και του είπανε να γυρίσει με καράβι πίσω στο Δουβλίνο. 

Το πιο ντεκαβλέ της βραδιάς ήταν σίγουρα ο αλά βου-που σηκωμένος πόλο γιακάς του μπασίστα. Κρατάμε τις συγκλονιστικές εκτελέσεις των Ethel και Words Lost Meaning, να είναι καλά τα παιδιά κατάφεραν να συνεφέρουν τον Φάντα σε λιγότερο από μια μέρα μετά τον αργό θάνατο των Spiritualized.   

 

Spiritualized στον Λυκαβηττό 29/6 (4 θεωρήματα)

Τρεις συναυλίες σε τρεις μέρες. Πάμε.

 

Θεώρημα πρώτο (γνωστό και ως θεώρημα Larry Gus)

Σε πρόσφατο podcast της Inner Ear ο Larry Gus είπε ότι μπορεί να συνδεθεί μόνο με μουσική που έχει χιουμορ. Το κρατάμε αυτό και διαβάζουμε δυνατά "οι Spiritualized στον Λυκαβηττό". Διαβάζουμε δυνατά και ορθοφωνικά  "Οι Spiritualized". Σκατά. Σκατά. Σκατά. Ήταν πάντα εκεί, στον τίτλο, ξεκάθαρο, οι Spiritualized. δηλαδή τι μπορεί να περιμένει κάποιος από μια μπάντα που λέγεται Spiritualized; Είναι πιο ξεκάθαρο από την αμπαλίαση του Μλαντένοβιτς, ο τύπος κάθεται πλάγια να μην κοιτάει το κοινό, φακ είναι αδιανόητο το πόσο σοβαρά παίρνει τον εαυτό του και αυτό που κάνει.  

 

Θεώρημα δεύτερο (Του Cureologist Μανώλη από την Γκράβα) 

Κάθε τρία τραγούδια οι Spiritualized έχουν ένα τραγούδι με εισαγωγή που θυμίζει το Electricity αλλά να είστε σίγουροι ότι δεν θα παίξουν ποτέ το Electricity. 

Βασικά το Setlist ήταν μεγάλο θέμα καθώς φέτος παίζουν ολόκληρο το Pure Phase με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την κυκλοφορία του. Για το λαηβ του Λυκαβηττού δεν έγραφε τίποτα για Pure Phase οπότε o Φαντασμένιος περίμενε με την καραμπίνα να κράξει τους διοργανωτές για μια απάτη που ίσως να ξεπέρναγε την εμφάνιση των Esmerine. Να θυμίσει ο Φαντασμένιος πως στα πλαίσια της προώθησης της συναυλίας είχε βγει αφίσα η οποία έγραφε Godspeed You Black Emperor side project: Esmerine. Ήταν μια μικρή λεπτομέρεια ότι στην αφίσα του λαηβ το όνομα της μπάντας ήταν 100 φορές μικρότερο από αυτό των Godspeed You Black Emperor. 

Πάντως στο σενάριο του Pure Phase ο Φαντασμένιος από την μια θα έκραζε τους διοργανωτές αλλά από την άλλη θα αγαλλίαζε η καρδούλα του με τις Spacemen κιθάρες και θα απολάμβανε τις ξινισμένες φατσούλες του ανύπαρκτου Indie κοινού της Αθήνας που επί μια εβδομάδα άκουγε τα Ladies and Gentlemen και Let it Come Down. 

 

Θεώρημα τρίτο (Φαντασμενικ) 

Οι Spiritualized του 2025 έχουν ενδιαφέρον όταν οι τρεις κοπέλες στα φωνητικά δεν χορεύουν. Με το που άρχιζαν να κουνάνε γοφούς και χεράκια ένιωθε ο Φαντασμένιος σαν τον Γιώργο Kαραγκούνη σε γήπεδο γκολφ. Βαρεμάρα ανάμεσα σε άπειρα Lord, shine, light, come on Και lay down. Και το 2004 στο Gagarin είχαν το gospel στοιχείο αλλά τους θυμάται πιο ηλεκτρικούς ο Φάντα. Μπορεί να ήταν ο ενθουσιασμός που η παναθα πήγαινε καρφωτή για ντάμπλ. Ενδεχομένως.    

 

Θεώρημα τέταρτο (Βομβικό) 

Οι Spiritualized δεν έχουν καμία σχέση με τους Spacemen 3. 

Είναι κατόρθωμα πως ένα συγκρότημα που έχει τόσα πολλά καλά τραγούδια ακούγεται τόσο αδιάφορο. Εννέα άτομα στη σκηνή κακοφωτισμένα και με ένα ήχο που ακόμα και τις λίγες στιγμές έντασης έμοιαζε να είναι σε ρύθμιση παράστασης του φεστιβάλ Αθηνών. Είναι σαν να πάρει η πανάθα έναν φοβερό Βραζιλιάνο, με φοβερό βιογραφικό, ο οποίος στο πρώτο γκολ που βάζει σηκώνει φανέλα για να φανεί από μέσα η φράση "Ο Θεός είναι πιστός".  Κυρίες και κύριοι ας είμαστε ειλικρινείς. Η συναυλία των Spiritualized μπαίνει άνετα στη λίστα με τις χειρότερες συναυλίες που έχουν γίνει στην Ελλάδα.

κουλτούρα και λευκά τογιότα

Ο κόσμος καταρρέει, όλα πάνε σκατά, το σύστημα, ο καπιταλισμός, τα μονοπώλια, οι σκοτεινές δυνάμεις και ένα σωρό γενικότητες σέρνονται από γενιά σε γενιά με ένα μόνο αποτέλεσμα, την αδράνεια. Στην πραγματικότητα για όλα τα ζητήματα υπάρχει μια πολύ συγκεκριμένη εξήγηση. 

Ο Φαντασμένιος, ο αυθεντικός και τεκμηριωμένος είναι εδώ για να σας λύσει όλες τις απορίες.

 

Γιατί η Αθήνα έχει κίνηση;

Πολλοί μιλούν για τους δρόμους, τα ΜΜΜ, την μορφολογία του εδάφους, μπλα, μπλα, μπλα, λάθος, λάθος, λάθος. Η κίνηση δημιουργείται γιατί ένα αυτοκίνητο συναντάει μπροστά του ένα άλλο αυτοκίνητο που πάει με μικρότερη ταχύτητα. Συνεπώς αν ακολουθήσουμε τη σειρά των αυτοκινήτων θα βρεθούμε μπροστά σε ένα αυτοκίνητο το οποίο είναι το πρώτο που δεν έχει μπροστά του άλλο. Σύμφωνα με τη θεωρία της στατιστικής αυτό το αυτοκίνητο θα είναι της μάρκας Τογιότα (Toyota). Και είναι απόλυτα λογικό αυτό το αυτοκίνητο να πηγαίνει πιο αργά από αυτό που είναι πίσω του καθώς ως γνωστόν τα Τογιότα δεν χαλάνε με τίποτα, είναι από σίδερο και από μπετον φτιαγμένα, οπότε είναι αναμενόμενο στην παραμικρή ανηφόρα να ζοριστούν σαν κορπορειτ δρομέα που τρέχει πρώτη φορά 5k στον μαραθώνιο. 

Εντωμεταξύ στην αλυσίδα την κίνησης σκεφτείτε πως υπάρχουν και άλλα τογιότα σε ανηφόρες που γαμάνε τη ροή. Αν δε υπολογίσουμε πως τα περισσότερα από αυτά τα τογιότα είναι λευκά τότε έχουμε ακόμα μια ενδιαφέρουσα πτυχή του προβλήματος. Τα λευκά αυτοκίνητα φαίνονται από παντού και σε κάθε συνθήκη, με αποτέλεσμα όταν κάποιος συναντήσει μπροστά του ένα λευκό αυτοκίνητο να κρατήσει μια μεγαλύτερη απόσταση από αυτή που θα κράταγε από ένα αυτοκίνητο με οποιοδήποτε άλλο χρώμα. 

Συμπερασματικά για την κίνηση φταίνε τα λευκά τογιότα. Παλιότερη θεωρία για τα λευκά τογιότα μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

 

Φάντα έχεις να προτείνεις κάνα καλό δίσκο με γυναικεία φωνητικά; 

 

Αγαπητή αναγνώστρια πρέπει οπωσδήποτε αν ακούσεις το Something Soft των αγριεμένων M(h)aol. Εδώ έχουμε να κάνουμε με καραμπινάτο της Kim Gordon το κάγκελο. Ως προς τη θεματολογία, σε πρόσφατη συνέντευξη τους (λινκ) είπαν πως τα περισσότερα τραγούδια τους είναι για τον φεμινισμό ή τα σκυλιά. Αν χτες είδες Eurovision τότε να ξέρεις πως είσαι για την κουλτούρα αυτού του τόπου ότι είναι τα τογιότα για την κίνηση. Άκου 20 φορές τον δίσκο των M(h)aol μπας και σωθεί αυτός ο κόσμος.

 

 

 

Φάντα έχεις να προτείνεις και κανένα άλλο καλό δίσκο με γυναικεία φωνητικά; 

 

Αγαπητή φίλη από εδώ οι καταπληκτικές καλιφορνέζες L.A. Witch με το νέο τους δίσκο  DOGGOD. Εδώ το μήνυμα είναι ξεκάθαρο πια, κάτω τα λευκά τογιότα, ζήτω οι σκύλοι. Ζήτω και οι πρώιμοι Cure και το καλό γκαραζ-ψυχ-ασιντ-λο φαη ροκ από όπου και αν προέρχεται. Tο ομότιτλο τραγούδι πρέπει να παίζει σε όλα τα indie μπαρ. It's Cool as fuck, no doubt about it όπως γράφει ο δισκοκριτικός του Wire.

 

εδω μιλάμε για λατρεία

Την περασμένη εβδομάδα προβλήθηκε στην Αθήνα (Arte fiasco μεγάλη η χάρη σου) η ταινία του Alex Ross Perry για τους Pavement με τίτλο Pavements. Ωραία ταινία που λογικά θα αρέσει στους λιγότερο φανατικούς της μπάντας καθώς παρότι ντοκιμαντερ η πληροφορία που προσφέρει είναι για τους απόφοιτους δημοτικού της Indie. Όσο δε λιγότερο έχει παρακολουθήσει κάποια την μπάντα τόσο πιο πιθανό είναι να πιστέψει πως αυτή η ταινία δεν είναι η απόλυτη αγιογραφία του κυρ Stephen Malkmus. 

Το Pavements προβλήθηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα στο φεστιβάλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης τον περασμένο Μάρτιο. Ο Φαντασμένιος δεν κατάφερε να το δει αλλά είχε την ευκαιρία να δει το "Κύριλλος και Μεθόδιος – Οι Φωτιστές των Σλάβων". Τον τελευταίο καιρό ο Φάντα ασχολείται με την βαλκανική ιστορία. Το έναυσμα ήταν το καταπληκτικό βιβλίο Βαλκανική κολυμβήθρα ονομάτων του Ε. Ζάχου Παπαζαχαρίου (συνεργάτη των Χειμερινών Κολυμβητών στην μαστοράντζα). Ανυποψίαστος και βασιζόμενος στο ότι το φεστιβαλ έχει κάποια ποιοτικά εχέγγυα δεν στάθηκε στο "φωτιστές" του τίτλου και έκλεισε εισιτήριο. 

Το πράγμα άρχισε να στραβώνει από τις σκάλες που οδηγούν στην αίθουσα Π. Ζάννας. Για πρώτη φορά μετά από καιρό ο Φαντασμένιος ένιωσε ένας νέος με όμορφη αισθητική. Η αίσθηση αυτή κορυφώθηκε όταν λίγο πριν την είσοδο της αίθουσα είδε τους πρώτους παπαδομοναχούς με αραιά γένια. Με πολύ κόπο ο νεαρός μπλογκερ βρήκε μια θέση όπου ο διπλανός του μάλλον ήταν από τους λίγους που δεν ακολουθεί τον κανόνα του περασμένου αιώνα, μπάνιο κάθε Σάββατο. Και ταραταταζουμ ταρατατζουμ έχουμε παρουσίαση της ταινίας και ένας κύριος από το φεστιβαλ λέει πόσο χαρούμενος είναι που το φεστιβάλ προβάλει την νέα ταινία της κα Παπαλιού. Μα καλά αυτή δεν είναι η γυναίκα του σημαντικού παραγωγού (μέρες του 36, Θίασος, Κιέριον και πολλά άλλα); Τι γίνεται εδώ μέσα ρε;

Η προβολή ξεκινάει, τα ψέματα τελειώσαν. Η ιστορία ξετυλίγεται με δραματουργία τόσο απλή και κακή που θα τη ζήλευε το πιο καλτ b-movie όλων των εποχών, εικόνες και πλάνα η χαρά της τεχνητής νοημοσύνης, χιονισμένη ακρόπολη, γραφικά γραφιστικά και άπειρα πανοραμικά και εναέρια πλάνα, από πράσινες κοιλάδες, ερήμους, το γκραν κάνιον και παγόβουνα. ΝΑΙ ΠΑΓΟΒΟΥΝΑ. Στο τέλος βέβαια η σκηνοθέτρια είπε πως ήταν πολύ κοπιαστικό να γυρίσει όλο τον κόσμο για αυτά τα πλάνα, και το ένστικτο αυτοσυντήρησης του φάντα κέρδισε και δεν ρώτησε "ΠΟΥ ΤΟ ΓΥΡΙΣΑΤΕ ΤΟ ΠΑΓOΒΟΥΝΟ ΜΑΝΤΑΜ ΠΟΥ???? ΚΑΙ ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΤΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ ΜΕ ΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ????. Ως προς τη θεματολογία ο φωτισμός πήγε γόνα, με αγίους που έκαναν θαύματα και μια μάμπο τζάμπο σύνδεση με τον αγώνα κατά των Ναζί, ένα φανταστικό παραμύθι μπράβο σε όλους, μπράβο στην κα Παπαλιού που λογικά δεν έχει δει ούτε μισή ταινία από αυτές που έκανε παραγωγή ο άντρας της, μπράβο και στο φεστιβαλ ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης που το 2025 με περηφάνια προβάλει τέτοια σκουπίδια. Ο Φαντασμένιος πάντως έχει πια την απάντηση στη χειρότερη ταινία που έχει δει ποτέ στο σινεμά. 

 

Μπόνους, πάρτε και τον νέο δίσκο  των Floral Image που δεν τον έχουν πάρει χαμπάρι ακόμα οι χιπι, έτσι για να διατηρηθεί και ο χαρακτήρας της μουσικής ενημέρωσης που έχουν τα τελευταία ποστ. Βρετανικό ψυχεδελικό ροκ  - τύπου οι beatles πάνε Ινδία - το οποίο δεν έχει τίποτα μα τίποτα μα τίποτα μα τίποτα μα τίποτα μα τίποτα μα τίποτα μα τίποτα  καινούργιο να προσφέρει στη μουσική. Μόνο ευχάριστη μουσική και καλά τραγούδια αλλά ποιος ασχολείται με όλα αυτά;

 

~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~

 

top-5 Pavement

Date with IKEA

Perfume-V

Unseen Power of the Picket Fence (We're marchig through Georgia G G G Georgia) 

Fight This Generation

Passat Dream 

Και η σειρά στους δίσκους είναι: Slanted, Brighten, Crooked, Wowee, Terror.

Indie διαμαντάκια (EPs)

Όσο ψάχνεις βρίσκεις μέρος 345. Για τον περισσότερο κόσμο το Σικάγο είναι η πόλη των ανέμων και των Bulls, για τα Indie παιδιά είναι η πόλη του Post rock. Από εκεί είναι οι Cancer House οι οποίοι σίγουρα δεν θα μείνουν στην ιστορία για τους εμπνευσμένους τίτλους, το περσινό τους EP το είπαν demos με μικρά γράμματα ενώ το 2ο τραγούδι  - ας πούμε το hit τους - λέγεται untittled. Από την άλλη οι συνθέσεις τους είναι τόσο καλές που βάζουν σε σκέψεις τον Φαντασμένιο για δευτέρα παρουσία του post rock. Εντάξει post rock είναι, οι νεοτερισμοί δεν ήταν ποτέ το φόρτε της ταμπέλας, αλλά αυτό δεν έχει σημασία αν σου κάτσουν καλές συνθέσεις σε κάτι που έρχεται από τους Mogwai του come on die young και περνά από Slint και Dirty Three. Ψαχτείτε.

Στο μέτωπο της καλής Indie-pop σήμερα έχουμε - τι άλλο;- Καλιφόρνια. Οι The Pennys είναι το νέο συγκρότημα του Mike Ramos (σεσημασμένος εδώ με Flowertown και Cindy) και του R.E. Seraphin. Το πρώτο τους EP κυκλοφόρησε την πρωτομαγιά και είναι ένα ακόμα indie-pop διαμαντάκι που κάνει τον Φάντα να αναρωτιέται τι γίνεται σε αυτή την πολιτεία, μπας και κανένας υπάλληλος της υπηρεσίας ύδρευσης ρίχνει στο νερό αίμα του Bobby Wratten και του Stuart Murdoch;