φανταδεκαοκτώ

Δεν ξέρει ο Φαντασμένιος αν το αυγό έκανε την κότα ή όσα δεν πιάνει η αλεπού, ωστόσο θα ήθελε να δηλώσει πως η τάση στη μουσική για το 2020 είναι Τσιόδρας. Δηλαδή ήρεμα, γαλήνια, χωρίς διάθεση για ακρότητες, νοικοκυρεμένα. Θα πεις αγαπημένη αναγνώστρια - ενώ παράλληλα θα μουτζώνεις την οθόνη - και τι σχέση έχει ρε Φαντα ο Τσιόδρας με τη μουσική; Και θα σου γράψει ο Φάντα, σίγουρα περισσότερη από ότι έχει το ήθος και η συμπεριφορά ενός ανθρώπου με την επιστημονική κατάρτιση - ο Φαντασμένιος έχει γνωρίσει 4-5 τοπ καθηγητές πανεπιστημίου που ίσως ο ένας να ξεφεύγει από την κατηγορία "καλά, δεν έχεις δει πιο μαλάκα". Έχει σχέση ο Τσιόδρας με τη μουσική και όταν βάζει τον πρώτο δίσκο των Coriky ο Φαντασμένιος κλείνει τα μάτια και σκέφτεται μια οικογένεια να παίζει για πέντε χρόνια σε ένα γκαράζ ενώ πίσω σ ι γ ο -καίει το τζάκι, και απέναντι μια βιβλιοθήκη παυλα εισιτήριο πρώτη θέση για γκουαντανάμο. Ενδεχομένως αυτό να είναι το πραγματικό s l o w - Core, η πρώτη πίστα για κάποιον που τον έχουν ζαλίσει με τους Fugazi και δεν μπορεί να δει το μεγαλείο. Σαν η πρώτη γουλιά μπίρα που δίνει κρυφά ο παππούς για να δει αν το παιδί αντέχει. Είναι μια κάποια ασφάλεια να ξέρεις πως είναι εκεί έξω αυτός ο τύπος και βγάζει δίσκους και το 18 δεν είναι καθόλου άσχημο με τέτοια υπερλίστα που έχει φέτος ο Φάντα.

φανταδεκαεννιά

Αααα είσαι και εσύ εδώ. Θυμήθηκες να βγάλεις δίσκο μετά από 200 χρόνια. Για κάνε λίγο προφίλ. Εντάξει το μάτι δεν είναι γουρλωτό αλλά το τούτο του (*δείχνει το κούτελο) κάνει κάτι από Μαρίκα, μωρέ λες; Η αλήθεια είναι πως είναι διασκεδαστικός, η χαρά της ζωής, δεν πα να γαμιέται ότι μπορεί να γαμηθεί, ετούτος άντε να πάει μέχρι καμιά εσωτερική βαθειά αναζήτηση με αποτελέσματα φιλοσοφία και ψυχολογία πρώτης δημοτικού. Βέβαια στο μυαλό του όλο αυτό φαντάζει πιο σπουδαίο από το έπος του 40. Το Mystic Familiar, o 5ος δίσκος του παλιόφιλου μπαντμεητ Dan Deacon και πέτυχε και δεν πέτυχε. Μουσικά είναι τόσο καλός που μπαίνει σε μια κατά γενική ομολογία "δύσκολή" φανταλίστα, ωστόσο μένει στις τιμητικές θέσεις καθότι μετά από 2 Lockdown δεν περνάνε εύκολα φιλοσοφίες της πούτσας "Feel free: First you must relax before transcend."

 

υγ μόνο για την Τζι Αι Τζεν: στο #19 είναι ο Dan Deacon τον οποίο στο ποστ παρομοιάζω με τους Μητσοτακομπακογιάννηδες που είναι στην κοσμάρα τους - μεγάλοι περίπατοι και Πάρνηθες κλπ

φανταείκοσι

 

20 δίσκοι για το 2020 λοιπόν, με 20 στιγμές του 20. Δεχόμεθα και προτάσεις στη γραμματεία (fantasmenios@gmail.com). 

Το σημερινό ποστ θα μπορούσε να έχει τίτλο (αν ήταν σε χιπι χιπι σαητ) "Η Θεια μου η Πανάγιω έχει να με φιλήσει 10 μήνες and i like it". Βασικά η κορυφαία στιγμή του 2020 πρέπει να ήταν στα βαφτίσια που έκανε ο ξάδερφος καμιά βδομάδα μετά τη λήξη της πρώτης καραντίνας. Χαλάλι το 50ρικο όμως ξάδερφε και να μου ζήσεις κοβινταρα μου λέει ο Φαντασμένιος κάθε φορά που σκέφτεται τη φάτσα όλων των θειάδων του που κάθε χαιρετούρα με τον αγκώνα παίζει να πόναγε πιο πολύ και από την ανατροπή το 2000. Ανατροπή είναι που έμεινε εκτός λίστας Uncut ο πρώτος δίσκος της Sally Anne Morgan. Βασικά δεν γίνεται η νεαρά τσοπανοβλάχα καλλιτέχνις  που έχει αυτό το το όνομα και ποζάρει αυτή τη φωτογραφία να μην είναι #1 στο uncut. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΓΑΜΗΣΕΙ ΟΛΑ ΡΕ. Βέβαια κάποια στιγμή θα το πάρουν χαμπάρι οι uncut αλλά τότε θα είναι αργά και θα μείνουν με φάτσα θείας που έχασε φιλουμπες ανάστασης και παναγίας. Λοιπόν έτσι απλά στο 20 ο Φαντασμένιος έχει το #1 του uncut χωρίς να το ξέρει το uncut ακόμα, τόσο μπροστά, τόσο γαμάτος, πάμε γερά, πάμε για την καλύτερη blogovision 2020.

 

fanta-20

Το μπλογκ ανέστειλε προσωρινά τη λειτουργία του σε ένδειξη διαμαρτυρίας που πιστέψατε πως υπήρχε περίπτωση να γράψει την άποψη του ο Φαντασμένιος για ένα δίσκο στην πρώτη πρόταση του ποστ. Και όχι μόνο να την γράψει αλλά να είναι και ξεκάθαρη! Σας την έχει βαρέσει η πανδημία ρεεεεε που ο άρχοντας της κρυπτογράφησης - αυτός που εδώ έχει γράψει μέχρι και πόσο την έχει και δεν πήρατε χαμπάρι - θα σέρβιρε άποψη λες και είναι δημοσιογράφος που τα παίρνει από τον Μπακογιάννη.

Λοιπόν ο Φαντασμένιος επιστρέφει με μια μπλογκοβιζιον αφιερωμένη στο 2020! Τη χρονιά που αναγκάστηκαν οι Callas να κυκλοφορήσουν δίσκο χωρίς τη συνεργασία για την οποία θα παραμιλάει όλος ο κόσμος! Μείνετε εδώ από 01/12 να δούμε παρέα τα πρόσωπα, τα γεγονότα, τη μία λαβίδα και τους φανταδίσκους του 2020 στο καθιερωμένο countdown!

IDLES ultra mono ~ αξιωματική αντιπολίτευση

 

 

 Οι IDLES είναι το σημαντικοτερο συγκρότημα της εποχής μας. Δεν το έβγαζε ως αποτέλεσμα η αναζήτηση στο google οπότε είπε ο Φάντα να κάνει το καλό. Αν και με τους αλγόριθμους των ψαχτηριών μάλλον είναι για να το ρίξει στο γιαλό καθώς πιο πιθανό είναι να κάνει σοβαρή δήλωση ο Αδωνις (προμνησία) παρά να πατήσει άνθρωπος κλικ που θα τον βγάλει σε τούτο το μπλογκ. 

Λοιπόν, πράγματι οι IDLES είναι αυτή τη στιγμή το συγκρότημα της εποχής μας, δηλαδή της εποχής όπου οι μελωδία είναι πιο σπάνια και από τσίπα σε δημοσιογράφο. Η φάση πια είναι στην παραγωγή και το ύφος. Σε αυτά τα σημεία οι IDLES είναι μάστορες και στέκονται τίμιοι φρουροί μπρος στο απέναντι σΤΡΑτόΠεδο.  Με κιθάρες από το θεό βγαλμένες και στίχους να τους διδάσκεις στα σχολεία μπας και βγάλεις κάναν άνθρωπο παραπάνω που θα καταλάβει πολύ νωρίς τι παίζει σε σημείο που ίσως χρειαστεί να έχει και μια κάποια λόξα για να απορρίψει ως λύση την αυτοκτονία. 

Το ροκ εντωμεταξύ έχει πεθάνει και πάμε για δεύτερη δεκαετία που προσδοκούμε την τρίτη παρουσία. Μια τέτοια εποχή είναι πολύ λογικό να κάνετε με τους νέους δίσκους των IDLES σαν οπαδός του Θανάση που άκουσε τη λέξη αναρχία. Πράγματι αγαπημένες μου φίλες αυτό δεν είναι το ποστ που ο Φαντασμένιος θα κάνει κωλοτούμπα με τους IDLES, πάμε πάλι τα ίδια, μια χαρά όλα ΑΛΑ ΡΕ ΦΙΛΕ ΓΛΥΚΑΝΕ ΛΙΓΟ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΣΑΝ ΚΑΚΟΨΟΦΟ ΝΑ ΧΕΙΣ, που εντάξει με το δίκιο σου καθότι στην πραγματικότητα θα ήταν πολύ πιο ας το πει ο φαντασμένιος υγιές να είμαστε όλοι έτσι στα κάγκελα να μιλάμε τόσο πολύ που να μην προλαβαίνει να αδειάσει από σάλια το στόμα και το σημαντικότερο όταν δεν φωνάζουμε να τονίζουμε τις σημαντικές λέξεις σαν να πυροβολούμε με μπαζούκας. Βασικά αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση παίζει σε 2-3 δίσκους να την κάνει την κωλοτουμπα ο Φάντα σε φάση μια ζωή στο άκυρο, ας το ρίξω σε αυτούς μπας και φύγουν οι άλλοι που έχουν γαμήσει ότι δεν έχει καν φανταστεί ο dpg οτι μπορεί να γαμηθεί.

 

ποίηση, μουσική, επανάσταση | Goodbye Bedouin

Ο Αγγελόπουλος σκέφτηκε πως ο μόνος τόπος να μιλήσει ελεύθερα υπό το καθεστώς χούντας ήταν με Αναπαράσταση. Βασισμένη σε αληθινή ιστορία, γυρισμένη στα Ζαγοροχώρια, η Αναπαράσταση δεν είναι μόνο η πρώτη του ταινία αλλά η μόνη του ταινία, όλες οι άλλες έχουν το ίδιο θέμα και απλά αλλάζουν τίτλους, σαν μια διαρκή αναζήτηση του πρώτου βλέμματος.

Το κονσεπτ ήταν πως το προηγούμενο ποστ θα ήταν το πρώτο από μια σειρά ποστ στα οποία ο Φαντασμένιος με το γνωστό Φαντασμένιο τρόπο θα έγραφε 1εκ.λέξεις όπου στην πραγματικότητα θα έλεγε το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά, άντε εκεί μέσα στο χαμό να πέταγε και κάνα πετυχημένο ειρωνικό για τον boy και τέλος. Γράφτηκε και σε πρώτο πρόσωπο μπας και κάποιος σκεφτεί πως πρόκειται για αναφορά στην αποστασιοποίηση του Μπρεχτ. Σαν ένας από τους τρεις μονολόγους του Θιάσου. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τον πρώτο δίσκο των Goodbye Bedouin, τι σχέση έχουν βασικά με οποιοδήποτε δίσκο; 

Οι Goodye Bedouin είναι ένα ντεμεοντέ αλτερνατιβ ροκ συγκρότημα από την Πάτρα, το οποίο είναι χαρά του νεημ ντρόπερ μουσικογραφιά (που δυστυχώς δεν θα φτάσει ποτέ στους Art Brut - γελάει ο Φαντασμένιος). Βασικά μια με την ιστορία με το εξώδικο, μια με τον πρώτο δίσκο να σκάει καρφωτός στην καραντίνα άμα το πάνε έτσι ίσως να έχει τύχη ένα προποσαλ στο νετφλιξ για σειρά 6 επεισοδίων. Λοιπόν επιστροφή στην προσπάθεια σύνδεσης Αγγελόπουλου - Goodbye Bedouin η οποία δεν θα τεκμηριωθεί από την πρόταση "οι Last Drive των φτωχών" .

Ο Αγγελόπουλος είχε πει πως τρία πράγματα τον ενδιαφέρουν· ποίηση, μουσική και επανάσταση. Η επανάσταση που πάντα καταπνίγεται. Αυτό λοιπόν είναι το κύριο θέμα. Αυτό είναι που εξιτάρει τον Φαντασμένιο και αυτή είναι η αίσθηση που έχει ακούγοντας το The Shaking People. Οι Shaking People είναι απογοητευμένοι, έχουν κάποιες εκλάμψεις αισιοδοξίας, συμβιβάζονται , νευριάζουν αλλά δεν κάνουν τη ζωή ζωούλα καταφεύγουν στην ποίηση, την μουσική και δεν θα σταματήσουν ποτέ να απολαμβάνουν την απογοήτευση μιας ακόμα αποτυχημένης επανάστασης. 

.

Σήμερα θα γράψω σε πρώτο πρόσωπο, κανονικά λες και γράφω στο avopolis. Εντάξει όχι τόσο κανονικά, με πρόλογο, ιστορική αναδρομή, κύριο θέμα, επίλογο και ταρατατζουμ ταρατατζουμ βαθμολόγηση με δεκαδικό. χαχχαχ. Θα γράψω λίγο για μένα αλλά έτσι λίγο για να κάνω εισαγωγή, δεν είναι πως θα το διαβάσεις και θα πεις αχ τι ζωή έχεις κάνει ρε Φαντασμένιο ή δεν μας χέζεις ρε Φαντασμένιο με τη ζωή σου. Ουπς ξέφυγα λίγο, λίγο ακόμα και θα το γύριζα πάλι σε τρίτο πρόσωπο. Λοιπόν πίσω στο θέμα μας, τώρα που γύριζα από τη δουλειά εντόπισα κάτι που μάλλον εξηγεί γιατί μισώ τους ανθρώπους. Σε δρόμο με 3 λωρίδες στη μεσαία πάνε με 90 και στην αριστερή με 190, ναι εκεί είναι το πρόβλημα δυσκολεύομαι να κανω φιτ ιν, βέβαια όχι σε φάση άκρατος νεοφιλελυεθερισμός να τον παίζω κάθε φορά που βάζει KPIs ο Κούλης στους υπουργούς ή να βλέπω Σκάι και να λέω, δεν είμαστε λαός εμείς, και ε ρε Αδωνις που μας χρειάζεται, θα έλεγα πως έχει να κάνει με τις υπερβολικές αντιδράσεις. Λοιπόν αυτό το ποστ το ξεκίνησα με σκοπό να γράψω για το νεο δίσκο των Goodbye Bedouin, θα έγραφα αυτό με τις λωρίδες και θα έλεγα πως είναι ένας δίσκος για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα, για να τονίσω πως είμαστε μειοψηφία εμείς οι γαματοί αλλά τώρα που το σκέφτομαι όχι. Δεν θα είναι αυτό το ποστ το ρηβιου για το νέο Goodbye Bedouin. Θα είναι το ποστ που θα γράψω αυτό που με στεναχωρεί πιο  πολύ αυτό τον καιρό. Η απάθεια. Που εντάξει με το που το έγραψα με μούντζωσε και το λαπτοπ σε φάση μιλάς εσύ για απάθεια; Ουπς παμε να ξεφύγουμε πάλι στο τρίτο πρόσωπο. Λοιπόν έχουμε γράψει 10 χρόνια από το κικ οφ της κρίσης, η οποία πια δεν είναι κρίση αλλά κανονικότητα και το αλτερνατιβ έχει πέσει στα σκατά με τις σκύλες τις κούρσες και τις αλυσίδες. Βασικά βγάλαμε όλη την κρίση και θα μείνουν μόνο δύο τραγούδια, το Swinging Lowdown των Playground Noise και το Real Love των Kenny Freq.