01 Δεκεμβρίου 2013
το είκοσι | φανταλίστα
13 Νοεμβρίου 2013
ένας δίσκος
Τι είναι τα ακραία μουσικά φαινόμενα; Είναι ένα μπλογκ θα πείτε, αλλά τι είναι επί της ουσίας τα ακραία μουσικά φαινόμενα; Θα πείτε πως είναι ο Φαντασμένιος. Αλλά ο Φαντασμένιος θα πει πως είστε και εσείς. Εσείς που ήσασταν τρεις, που γίνατε έξι, και μετά τριακόσιοι, για να γίνεται πενήντα, και τελικά να μείνετε πάλι 6. Ναι, εσείς που μένετε πάνω από τρία δευτερόλεπτα σε αυτό το μπλογκ είστε μέρος αυτού. Οι περισσότεροι είστε γλυκύτατοι, σούπερ συμπαθητικοί, πανέξυπνοι, πανέμορφοι, χαρισματικοί, πετυχημένοι, έχετε όλα τα καλά του κόσμου. Έχετε όμως ένα μικρό ελάττωμα. Είστε λίγο κομπλεξικοί όταν ο Φαντασμένιος αναφέρεται σε κάποιους συγκεκριμένους καλλιτέχνες. Καλλιτέχνες που κάποτε ακούγατε αλλά όχι πια. Όταν δε, δείτε ανάρτηση εδώ με δαύτους βγάζετε μπιμπίκια και τους έχετε έτοιμους τους αφορισμούς "άσε μας ρε φαντασμένιο με αυτούς πάλι! αφού όλο τα ίδια παίζουν". Και μπορεί εν μέρει να έχετε δίκιο αλλά τι θα το κάνετε το δίκιο αν οι αποδαύτοι όντως βγάλουν ένα αριστούργημα. Γιατί όπως έλεγε ο παππούς του Φαντασμένιου "ποτέ μη λες ποτέ". Ο παππούς του Φάντα έλεγε και για μια παροιμία με ένα σκύλο που γάβγιζε για πλάκα, αλλά όταν γάβγισε επειδή ήρθε ο λύκος κανείς δεν τον πήρε στα σοβαρά και τους έφαγε ο λύκος όλους. Και να που φέτος οι αποτέτοιοι βγάλαν αριστούργημα. Ένα δίσκο πραγματικό φίλο της νύχτας. Φτιαγμένο με υπέροχες μελωδίες που φαίνεται να τις ξεπετά ένας πυρήνας με την καρδιά της Tracy Chapman. Η υπέροχη παραγωγή είναι διαφορετική από τις άλλες φορές και δεν έχει καμία σημασία αν αν αυτό έγινε γιατί υπήρχε η ανάγκη οι μουσικές να δέσουν με κάποιες εικόνες. Πρόκειται για τον δεύτερο (άντε τρίτο) καλύτερο δίσκο της πολυετούς καριέρας τους η οποία ίσως πάρει τα πάνω της καθώς φαίνεται πως έχουν τη διάθεση να ταρακουνήσουν και το 2014!
~~~~~~~~ο~~~~~~~~
μια εκπομπή:
06 Νοεμβρίου 2013
παν pan {αλαηβ}
{Η παράγραφος που ακολουθεί ήταν στα draft του blog σχεδόν τρία χρόνια. Την περασμένη εβδομάδα σβήστηκε σε φάση εκκαθάριση. Τι ειρωνεία! Μετά το λαηβ ξαναγράφτηκε}
~2010
Είναι η Κυριακή που ο Φαντασμένιος γυρίζει σπίτι με μια τσάντα γεμάτη Common Comics. Άραγμα στο κρεβάτι, ένας ελαφρύς φωτισμός και στα ακουστικά τα σάουντρακ (λινκ). Η ανάγνωση δεν παίρνει πάνω από 2 ώρες αλλά μένει στην ιστορία (όπως και το βράδυ που ο Φαντασμένιος απήγγειλε από το τηλέφωνο όλο το philophobia με ένα XO κονιάκ στο χέρι). Δυο ώρες σε μελαγχολικό τέμπο με ξεσπάσματα χιούμορ. Ανασφάλειες να φάνε και οι κότες αλλά υπάρχουν και οι φίλοι. Φουλ της μοναξιάς αλλά υπάρχουν και οι αδερφές ψυχές. Στο cc#5 στη σελίδα 35 σκάει η φωνούλα "μπορούμε να συνεχίσουμε να..". Όρθιος ο Φαντασμένιος. Αυτό είναι. Για πρώτη φορά η μουσική του pan pan πέρναγε στο καρέ. Οι νότες δεν συνοδεύουν το καρέ, αλλά ζωντανεύουν το καρέ.
~2013
Είναι η δευτέρα που ο Φαντασμένιος πάει να δει λαηβ τα νέα τραγούδια του pan pan. Αλλά δεν είναι ένα ακόμα λαηβ του pan pan. Είναι το λαηβ που δεν λείπει κανείς, όλα λειτουργούν, έχουν γίνει πρόβες και υπάρχουν νέα τραγούδια. Στο 34' σκάει ο "στίχος". Γκλουπ
ο Φαντασμένιος. Αυτό είναι. Για πρώτη φορά τα καρέ του pan pan
πέρναγαν στη μουσική του. Ναι μας έκανε όλους ένα καρέ από τα κομικ του. Σε τόνους του γκρι από την υπέρτατη καφρίλα στην απόλυτη αγάπη. Τα νέα τραγούδια μπήκαν σε ένα κουτάκι που γράφει απέξω missing two trains on purpose. χαχαχα ναι ρε! το έχω κάνει! {Η παράγραφος θα μείνει ανολοκλήρωτη}
Το ποστ ανέβηκε 4 το πρωί. {Έτσι είναι γιατί έτσι πάει}
~~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~~
εδώ μια εκπομπή στον http://poplie.eu/
03 Νοεμβρίου 2013
τα τρία έξι
Μετά από αυτόν και αυτός γράφει σε τρίτο πρόσωπο (βάζει και παύλα στον τίτλο). Οπότε ίσως είναι η ώρα για να γράψω και εγώ μετά από 35 χρόνια σε πρώτο πρόσωπο. Έτσι για αλλαγή.
Πριν από μια εβδομάδα πήγα να δω τους Follakzoid στους έξι σκύλους. Τους είχα δει και πριν από έξι μήνες αλλά δεν τους θυμόμουν καλά, οπότε πήγα να τους ξαναδώ μπας και. Είναι χαζομάρα όμως ότι και τώρα που πέρασαν έξι βράδια με δυσκολία θυμάμαι κάτι. Κάτι θα έχουν για να ήθελα να τους ξαναδώ αλλά δεν θα τα σπάσανε κιόλας για να μη θυμάμαι δις. Νομίζω πως είπα σε ένα φίλο πως ήταν σαν να βλέπουμε μια καλή πρόβα.
~~~~~~~o~~~~~~~
Και εδώ μια εκπομπή μου στον http://poplie.eu/
24 Οκτωβρίου 2013
A Place to Bury Strangers στο fuzz | μέρος B' ψυχρό
Είναι
καλό να έρχονται οι a place to bury strangers. Το κακό είναι πως κάθε
φορά που έρχονται πρέπει ο αγνός μουσικόφιλος να διαβάσει το ρηβιου που
θα λέει πως είναι το πιο θορυβώδες συγκρότημα της Νέας Υόρκης. Είναι
καλό να γεμίζουν το φαζ. Το κακό είναι να γεμίζει το φαζ για μια
Shoegaze συναυλία αλλά τα ακραία μουσικά φαινόμενα να είναι τρίτο
μπλογκ σε επισκεψιμότητα (από τα τρία εναπομείναντα ενεργά). Οι
μπρουκλινέζοι* τα σπάσανε μετρίως μέτρια. Μια εμφάνιση που στέκει ανάμεσα
στην κόλαση που στήσανε στο ροντέο το 2009 και το περσινό "δείγμα δωρεάν" στο φαζ.
Υπέρ το δέον πωρωμένοι καθώς ο Ακερμαν έσπασε την κιθάρα μόλις στο δεύτερο τραγούδι ακυρώνοντας την όποια προοπτική κορύφωσης. Όπως ήταν αναμενόμενο ο κόσμος ενθουσιάστηκε και έκανε παλαμάκια. Ναι παλαμάκια. Σε shoegaze συναυλία. Παλαμάκια. Το κακό έφυγε όταν η hardcore παρέα της Αθήνας το έριξε στο πόγκο. Ναι πόγκο. Και τσιφτετέλι είδαν κάποιοι. Στον Φαντασμένιο δεν θα έκανε καμία εντύπωση αν έβλεπε και κάνα αναπτήρα σηκωμένο.
Οι APTBS έφυγαν μέσα σε ένα σύννεφο καπνού με μια κιθάρα λιγότερη. Ο Φαντασμένιος έφυγε με την ελπίδα πως ο άγιος Shields θα φυλάει τον Ακερμαν από την ηλεκτροπληξία. Επίσης έφυγε με την απορία για το τρακ που έπαιξαν μετά τη Dead Moon διασκευή. Να ήταν το Loose των Stooges ή φαντασμένιος;
{*8/10 μπάντες που παίζουν στην Αθήνα είναι από το Μπρούκλιν. 1/10 παίζει ο lumier brother και 1/10 όλοι οι άλλοι}.
Ακολουθεί η τελευταία παραληρηματική εκπομπή όπως με επιτυχία μεταδόθηκε στον http://poplie.eu/
Υπέρ το δέον πωρωμένοι καθώς ο Ακερμαν έσπασε την κιθάρα μόλις στο δεύτερο τραγούδι ακυρώνοντας την όποια προοπτική κορύφωσης. Όπως ήταν αναμενόμενο ο κόσμος ενθουσιάστηκε και έκανε παλαμάκια. Ναι παλαμάκια. Σε shoegaze συναυλία. Παλαμάκια. Το κακό έφυγε όταν η hardcore παρέα της Αθήνας το έριξε στο πόγκο. Ναι πόγκο. Και τσιφτετέλι είδαν κάποιοι. Στον Φαντασμένιο δεν θα έκανε καμία εντύπωση αν έβλεπε και κάνα αναπτήρα σηκωμένο.
Οι APTBS έφυγαν μέσα σε ένα σύννεφο καπνού με μια κιθάρα λιγότερη. Ο Φαντασμένιος έφυγε με την ελπίδα πως ο άγιος Shields θα φυλάει τον Ακερμαν από την ηλεκτροπληξία. Επίσης έφυγε με την απορία για το τρακ που έπαιξαν μετά τη Dead Moon διασκευή. Να ήταν το Loose των Stooges ή φαντασμένιος;
{*8/10 μπάντες που παίζουν στην Αθήνα είναι από το Μπρούκλιν. 1/10 παίζει ο lumier brother και 1/10 όλοι οι άλλοι}.
~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~
Ακολουθεί η τελευταία παραληρηματική εκπομπή όπως με επιτυχία μεταδόθηκε στον http://poplie.eu/
22 Οκτωβρίου 2013
A Place to Bury Strangers στο fuzz | μέρος A' | έξω οι φωτογραφικοι
Μπορεί και να ήταν το λαηβ της χρονιάς αλλά πως να το πάρει χαμπάρι ο έρμος ο Φαντασμένιος όταν καθόλη τη διάρκεια του λαηβ παρελαύνουν από μπροστά του 43 φωτορεπόρτερ. Δεν έχει σημασία λοιπόν το λαηβ. Σημασία έχει να δούμε τι φωτογραφίες βγήκαν. Γιατί το λαηβ πάει πέρασε αλλά οι φωτογραφίες θα μείνουν. Πάμε λοιπόν...
~ Η αγαπητή lifo περιορίζεται σε φωτογραφίες κινητού. Του κόκκου το πανηγύρι. Στο δε ρηβιού γράφει ένας τύπος που είναι τόσο γραφικός που μιλάει σε τρίτο πρόσωπο για τον εαυτό του. Στον Φαντασμένιο δεν αρέσει το ψευδώνυμο Lou Weed.
~Και το all about music προτιμά την εύκολη λύση του κινητού και πνίγεται στο θόρυβο του φτηνού αισθητήρα. Για τους χασομέρηδες υπάρχει και ένα βίντεο.
~Το mixtape.gr από την άλλη έχει φωτογράφο κομάντο. Φωτογράφησε τα 45 λεπτά λαηβ αλλά το τελικό αποτέλεσμα δεν ικανοποιεί. Χωρίς σοβαρά τεχνικά λάθη αλλά με κλισέ καδραρίσματα. Πέρσι τα είχε πάει καλύτερα.
~Στο popaganda θα βρείτε πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Ο Φαντασμένιος θα πόνταρε στο σενσορα της D5 και έναν αξιοπρεπές τηλεφακό. Στο θεματικό μέρος διακρίνουμε έναν έρωτα με τους ντράμερ, μια διάθεση για κουτσομπολιό, ενώ στην τελευταία φωτογραφία αποτυπώνεται πολύ όμορφα το ομιχλώδες φινάλε.
~Για τo rockinathens η φωτογράφος επιλέγει το ασπρόμαυρο φορματ για να καλύψει τις αδυναμίες της κάμερας της. Στο ερώτημα κιθαρίστας ή ντραμερ απαντά και αυτή με δαγκωτό στους ντράμερ.
~Στο rocking.gr έχουν βάλει υδατογράφημα στις φωτογραφίες γιατί οι εμφανίσεις των APTBS είναι πολύ σπάνιες και δεν υπάρχουν 13 giga καλύτερες φωτογραφίες στη google. Δουλευταράς ο φωτογράφος καθώς έχει υλικό από όλο το λαηβ. 60 λεπτά καρέ-καρέ.
~Τα ακραία μουσικά φαινόμενα έχουν την καλύτερη φωτογραφία από το λαηβ και σας την παρουσιάζουν αποκλειστικά. Είναι η βίδα από την σπασμένη κιθάρα που πλιατσικολόγησαν οι της δυτικής πτέρυγας του ενθουσιώδους αθηναϊκού κοινού. Με τη φωτογραφία αυτή ο Φαντασμένιος φιλοδοξεί να ανατρέψει όλες τις προκαταλήψεις σχετικά με το white balance, ενώ παραμένει ένας μάστορας στο σοφτ φοκους.
~Το mic.gr δεν έχει ανεβάσει ακόμα ρηβιου και για αυτό ευθύνεται ο Φαντασμένιος. Ήταν ο μόνος από τους 58 φωτογράφους που κατάφερε ο Φάντας να απωθήσει. Τον άφηνε να στηθεί καλά καλά, να κάνει τα ζουμ και τα φόκους και όταν ήταν έτοιμος να πατήσει το δεξί κουμπί.. μπαμ τον σκούνταγε ο Φαντασμένιος. Ε λαηβ είναι, δεύτερη σειρά είναι, δεν είμαστε σε ορκωμοσία του στρατού. Τη δεύτερη φορά ο υπερκινητικός φωτορεπόρτερ ψέλλισε κάτι και πήγε παραπέρα να ενοχλήσει.
~Για το avopolis δεν έχει να πει κάτι ο Φαντασμένιος. Μάλλον δεν υπάρχει.
~~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~~
εδώ η εκπομπή της περασμένης εβδομάδας με τη νέα ενότητα "μάθε μουσικούλα από τον άρχοντα (spiral)"
07 Οκτωβρίου 2013
i wanna be adored | ζήτω τα κολλήματα
Στις νύχτες πρεμιέρας προβλήθηκε η νέα ταινία του Shane Meadows με θέμα την πρόσφατη επανασύνδεση των Stone Roses. Ή και όχι. Η επανασύνδεση ήταν η αφορμή, και η σχέση λατρείας του Meadows με το συγκρότημα το μέσο για να προκύψει ένα 96λεπτο φιλμ με θέμα τους ένθερμους φίλους (fans) της μουσικής.
Όσοι βρέθηκαν λοιπόν στην αίθουσα με διάθεση να δουν μια ταινία για τους Stone Roses μάλλον έφυγαν απογοητευμένοι. Ο Meadows αγιογραφεί ξεδιάντροπα το συγκρότημα με κάθε μέσο. Υπέροχα πλάνα στον μάλλον κακομούτσουνο Ian Brown και φανταστικός ήχος από τα λαηβ για ένα συγκρότημα που είχαν βγει ανέκδοτα για τις τελευταίες του εμφανίσεις πριν τη διάλυση. Μερικά καρέ μετά ο Meadows εμφανίζεται μπρος στη κάμερα ατημέλητος να μιλάει με άγχος και αγωνία για τους ήρωες του. Οι ήρωες του που όταν δεν βρίσκονται στη σκηνή ή μπρος στη κάμερα χαζολογούν και παιδιαρίζουν σαν παιδιά της διπλανής πόρτας.
Η κορύφωση και όλη η ουσία της ταινίας βρίσκεται στη σκηνή όπου οι Stone Roses καλούν σε έκτακτο λαηβ τους φανς οι οποίοι για να μπουν μέσα πρέπει απλά να κρατούν κάτι που σχετίζεται με τη μπάντα. Οι εκφράσεις ενθουσιασμού και η αφήγηση μικρών προσωπικών ιστοριών όλων αυτών που παράτησαν δουλειές παιδιά σκυλιά γατιά και έτρεξαν με ένα δίσκο στο χέρι για να ξαναδούν τους αγαπημένους τους καλλιτέχνες προκαλούν συγκίνηση σε κάθε αγνό μουσικόφιλο. Είναι όμορφο να νιώθεις πως δεν είσαι μόνος σου εκεί έξω και να βλέπεις πως υπάρχουν αρκετοί που αντιλαμβάνονται τη σχέση τους με τη μουσική μέσα από κολλήματα. Αν και ο Φαντασμένιος αποφεύγει τους αφορισμούς και τις απολυτότητες (ναι το κάνει!) δεν μπορεί να δεχθεί μουσικόφιλους που δεν κουβαλάνε κολλήματα και δεν έχουν απάντηση σε ερωτήματα όπως "ποιο είναι το αγαπημένο σου συγκρότημα;", "ποιο είναι το αγαπημένο σου τραγούδι;".
Τι μουσική ακούς; Όλα τα ακούς; Όλα σου αρέσουν; Μπράβο σου και αντίο για πάντα.
~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~
Τα πρόσφατα κολλήματα του Φαντασμένιου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


.jpg)


