16 Απριλίου 2013

I thought love was going to tear us apart | Tim Kasher

Ο Φαντασμένιος πιστεύει πως υπάρχουν τέσσερις βασικοί μηχανισμοί καταπολέμησης της στιγμιαίας αμηχανίας σε δημόσιο χώρο:

1. Τσεκάρισμα του κινητού χωρίς αυτό να χτυπάει
2. Επίσκεψη στην τουαλέτα άνευ σχετικού καλέσματος από τη φύση.
3. Αναζήτηση της τελευταίας νανογουλίας από ποτό που έχει αδειάσει πριν κάνα τέταρτο.
4. Αναφώνηση σαρκαστικού αστείου.

Ο σαρκασμός, η ειρωνεία και ο χιουμουρτζίδικος κυνισμός ενδείκνυται και σε χρόνιες περιπτώσεις αμηχανίας και ανασφάλειας. Για παράδειγμα στη μουσική υπάρχουν οι γκουρού του είδους, οι μάστορες του αυτοσαρκασμού και του μαύρου χιούμορ, οι αγαπημένιοι μας  Moffat και Middleton (από κοντά και ο Glen Johnson των Piano Magic). 

Το αντίπαλο δέος στην Αμερική ακούει στο όνομα Tim Kasher. Μεγάλωσε στη Νεμπράσκα παρέα με τον Conor Oberst (Bright Eyes) και έκτοτε ζουν βίους παράλληλους.  Αγαπάνε τις ίδιες μουσικές, παίζουν ακριβώς τις ίδιες μουσικές και κυκλοφορούν με την ίδια σχεδόν συχνότητα  δίσκους. Ενώ όμως Oberst πέρναγε την πρώτη δεκαετία των 00s αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της Αμερικής, ο Kasher θα μπορούσε να ισχυριστεί κάτι ανάλογο μόνο για τα στενά όρια της γειτονιάς του.  

Η ιστορία παίζει παιχνιδάκια και έτσι το 2002 γίνεται του συγχρονισμού το κάγκελο και κυκλοφορούν και οι δυο τα αριστουργήματα τους! Στο κλασικό πια lifted or.. ο Orbest τραγουδά "Tim I heard your alboum and it's better than good. When you get off tour I think we should hang and black out together.." αναφερόμενος στο δίσκο black out που μόλις είχε κυκλοφορήσει με τους The Good Life ο Kasher.  Ο δίσκος είχε θέμα τον επώδυνο χωρισμό του καλλιτέχνη ο οποίος είχε και την τιμητική του στην άλλη δίσκαρα domestica που είχε βγάλει με τους Cursive το 2000.

Στην αρχή με τους Cursive, στη συνέχεια με τους The Good Life και τώρα μόνος του ο Kasher συνεχίζει να γράφει διαμαντάκια εξυμνώντας την  ανεπάρκεια του, τις άβολες καταστάσεις, τις γυναίκες που τον προδώσαν..  πάντα με τόνο περιπαικτικό. Η δισκογραφία του είναι θησαυρός για αυτούς που έχουν βαρεθεί την ωριμότητα, την ακεραιτότητα και την ορθότητα. [Σημείωση στον εαυτό μου: να μη γράφω τόσο πολλά, δεν τα διαβάζει κανείς]. 

Είναι δύσκολο να πει κάποιος τι είδους λαηβ κάνει ο Kasher. Είναι ροκ συναυλία ή stand up comedy show; Πριν από σχεδόν ένα μήνα στο υπέροχο The Knitting Factory  ο Kasher πριν από κάθε τρίλεπτο τραγούδι μονολογούσε το διπλάσιο χρόνο. Η παράσταση του είναι συγκλονιστική σε σημείο που στο τέλος δεν θες να τον χειροκροτήσεις αλλά θες να των γνωρίσεις. Να δεις πως είναι από κοντά αυτό ο ταλαντούχος δημιουργός.  Χωρίς την πρόζα θα ήταν ένας μέτριος τραγουδοποιός και χωρίς τη μουσική ένας μέτριος κωμικός.
Τι είναι;
Είναι μελαγχολικός, είναι εύθυμος, είναι συμβιβασμένος με την μοναξιά, έχει πολλούς φίλους, είναι πολυλογάς, δεν λέει τίποτα, δεν λέει σ' αγαπώ, τους αγαπάει όλους, είναι ρεαλιστής, είναι διαρκώς μεθυσμένος.

Ζήτω τα χοντροκομμένα αστεία, ζήτω ο αυτοσαρκασμός, ζήτω το πάθος, ζήτω το λάθος. Καταδικάζουμε τους πετυχημένους απ' όπου και αν προέρχονται.
 
~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως playground noise μεταδοθήκαν από τον http://poplie.eu/



11 Απριλίου 2013

η καλή μουσική περνά από το μάτι | My Red Dress / Ceremony EP

Το αιώνιο βασανάκι των μουσικόφιλων είναι η πλοήγηση μέσα στην άπειρη πληροφορία,  ο εντοπισμός και τελικά η απόκτηση της αγαπημένης μουσικής. Στη σύγχρονη εποχή το θέμα της απόκτησης έχει απλοποιηθεί σε γελοίο βαθμό. Πες τι βλέπεις στην εικόνα, και άρπατο το δισκάκι που αποθεώνουν τα γαμάτα τα σαητς με τα χιλιάδες λάηκ.  Αντίθετα η πλοήγηση και  ο εντοπισμός στον ωκεανό των μεγκαμπιτς μοιάζει πολύπλοκος σαν εξίσωση 4ου βαθμού για παιδί της πρώτης δημοτικού.    

Στην προ ιντερνετς εποχή οι περισσότεροι έβλεπαν τα τσαρτς, ενώ οι πιο ψαγμένοι διάβαζαν κάνα περιοδικό. Υπήρχαν και κάποιοι που διάλεγαν δίσκους από το εξώφυλλο. Και μπορεί αυτό να φαίνεται παράλογο ή και αδόκιμο αλλά μόνο έτσι δεν είναι, καθώς τις περισσότερες φορές η αισθητική του εξωφύλλου μαρτυρά το περιεχόμενο του. Για παράδειγμα το πανέξυπνο σχέδιο για το tnt όχι μόνο ταιριάζει, αλλά συμπληρώνει την μεταμοντέρνα θέση/άποψη των tortoise για τη ροκ μουσική.  

Συμπερασματικά όταν δεν πρόκειται για στανταράκια (μάπα το εξώφυλλο του  Mosquito, αλλά οι yeah yeah yeahs είναι κορφή) ο Φαντασμένιος επιλέγει τους δίσκους που θα ακούσει από το εξώφυλλο. Δεν έχει λογαριασμό στα κουλ τορεντάδικα, δεν έχει όρεξη να διαβάζει τα φορουμς, τα καλά μπλογκσ κλείσανε, τα δισκάδικα κλείσανε, το best new music του p4k έχει καγκουρέψει, δυσεύρετος και ο χρόνος, οπότε ότι κάτσει με το φανταμάτι.
Καλή ώρα το εικονιζόμενο πρώτο EP των πρωτοεμφανιζόμενων θορυβοποιών My Red Dress. Τρία υπέροχα τραγούδια μικρομοριακού μελωδικού θορύβου (βλέπε και κόκκο στη φώτο) . Η σκοτεινή πλευρά των Slowdive ή ότι πιο κοντινό στους αγαπημένους Belong. Από το Σαν Φρανσίσκο ορμώμενο, και εν δυνάμει τσάμπα...

~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως belleμεταδόθηκαν την περασμένη Κυριακή στον poplie.eu


01 Απριλίου 2013

βράδια στα Εξάρχεια | συνέβη στο an | το κάνανε οι The Men

Στο φετινό τους δίσκο οι The Men έχουν ένα τραγούδι (I Saw Her Face) το οποίο γράψανε ουσιαστικά λαηβ μια και έξω. Ήταν λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα, όταν ξεκίνησαν να παίζουν και συνέβη αυτό: "I dont't know where she came from, but she was there-and her and I were moving. It felt right to fly around the corner like a mountain lion and give Rich the nod to kick it up, so i did. He rolled on the snare and we took ourselves a little higher. After the cymbal hiss ran out, we riled upsatirs and gave the take a listen. We had done something. Now it's yours." 

Οι Men από την τελευταία φορά που βρέθηκαν στο an, έχουν κυκλοφορήσει το περσινό open your heart και το φετινό New Moon. Ζούμε πια στην εποχή που τα νέα συγκροτήματα είναι ερωτευμένα με νεοπαλιοροκάδες Dinosaur Jr., Husker Du, και φυσικά Sonic Youth. Δεν θα ήταν παράλογο να πει κάποιος πως οι The Men έχουν μια εμμονή με τους Husker Du. Ξεκίνησαν σε σούπερ ταχύτητες αλά hardcore και με τους τελευταίους δυο δίσκους κάνουν στροφή προς την μελωδία και τα αργά κομμάτια. Σε σημείο που θυμίζουν Neil Young ή και πρώιμους REM. Με τον ίδιο τρόπο που οι Husker Du με τα Flip your Wind και Candy Apple Grey  έκαναν στροφή στη μελωδία. Δηλαδή είναι τυχαίο που το καλύτερο κομμάτι του περσινού δίσκου είχε τίτλο Candy? Ή μήπως το Green Eyes δεν είναι το Half Angel Half Light; Αυτά στη μια πλευρά. Γιατί η δεύτερη πλευρά του δίσκου ξεκινά με το The Brass που μοιάζει με ρεμιξ ενός εκ των δυναμιτών του Leave Home, λέγε με Lotus. Με αδάμαστη ενέργεια και αέναο συνθετικό οίστρο οι The Men φαίνεται να είναι το συγκρότημα που θα πάρει το θρόνο  των Deerhunter (άρχοντες του αλτερνατιβ- διάδοχοι των pavement)  όταν αυτοί βγάλουν τη δισκάρα που θα τους στείλει στα στάδια.

Στα του λαηβ όπως και πέρσι αι ενισχυτέ  εκοκκίνισαν, τα τύμπανα εκοπανήθηκαν ανελέητα και με δυναμισμό θαυμαστό. Ετραγούδαγαν όλοι τους, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον Φαντασμένιο να προσθέσει στο μακρύ κατάλογο με τις επιρροές τους Beach Boys. Κάποιες φορές θύμιζαν Neil Young ή The Band γεγονός που μάλλον θα χαροποιούσε τους ήρωες τους (τους Husker Du De) που δεν είχαν κανένα κόλλημα να διασκευάζουν κλασικά ροκ κομμάτια. Κιθαριστικά σόλο αλά J. Mascis is god, κόσμος χαμός, super reverb, ήχος χάλι κατάμαυρο, και στιγμές. Όμορφες στιγμές, μπλεγμένες με διάφορα συναισθήματα. Νέο στοιχείο στο ρεπερτόριο τους που μαζί με την ενέργεια που βγάζουν τους καθιστούν σχεδόν μοναδικούς τούτη την εποχή. Now we are yours. 

~~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~~

Αμερικανιές και The Men στα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως μεταδόθηκαν αυτή την Κυριακή από τον poplie


30 Μαρτίου 2013

βράδια στο brooklyn | συνέβη στο death by audio

Το λαηβάδικο των A Place to Bury Strangers, θυγατρικό της βασικής μπιζνας που είναι φυσικά τα χειροποίητα πετάλια Death By Audio είναι ένας χώρος μοναδικός. Ίσως το μόνο λαηβάδικο που δεν έχει επιγραφή στην είσοδο! Όσοι πιστοί και τολμηροί ανοίξουν την πόρτα στη μέση του πουθενά βρίσκονται μπρος σε κάτι που θυμίζει μίνι εργοστάσιο ή υποβρύχιο του β' παγκοσμίου.  

Σε αυτό το μικρό, βρώμικο, ακατάστατο αλλά σίγουρα φιλόξενο μέρος (στη ζεστή τιμή των 7 ντολαρς) είδε ο Φαντασμένιος τους Slippertails (με τραγουδιστή τον Φρανκ Μπλακ των φτωχών), τους ΙΥΕΖ (νταρκο ποστ πανκιδες), τους Video Daughters (ψυχεδελο-αβαντγκαρντ-ροκ), τους καταπληκτικούς Anwar Sadat (punk, post punk) και μια μπάντα από το LA που δεν ήταν στο πρόγραμμα. Η μπάντα που δεν ήταν στο πρόγραμμα είχε έναν τρελαμένο τραγουδιστή, γεγονός πολύ σημαντικό αν παίζεις καθαρό hardcore. Τώρα αν από όλους αυτούς κάνει καριέρα μόνο η μπάντα που δεν ήταν στο πρόγραμμα, τότε ντάξει, yolo. Ο σκληρός κιθαριστικός ήχος είναι σίγουρα της μόδος στα αντεργκραουντς της Αμερικής.

~~~~~~~~~o~~~~~~~~~

Σαν σήμερα πριν από 6 χρόνια ανέβαινε στο ιντερνετς τούτο εδώ το μπλογκ. Στα πλαίσια των εορτασμών εμφανίζονται αύριο (31/3) για 2η φορά στην Αθήνα οι The Men. Το πιο ανερχόμενο ίσως κιθαριστικό συγκρότημα  στην Αμερική. Για αμερικανιές και για The Men περισσότερα στα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα αυτή την Κυριακή 4-6 (με την καινούργια ώρα) φυσικά στον Poplie.eu

26 Μαρτίου 2013

Andy Stott λαηβ στη χώρα με τα πολλά καλοριφερ

Άρε φτώχεια καταραμένη. Όλα σχετικά είναι (ντάξει μωρέ μια ζωή στη λιτότητα ήμασταν) αλλά από τον 36ο Βόρειο παράλληλο και πάνω υπάρχει ένας απόλυτος δείκτης βιοτικού επιπέδου γνωστός ως "ώρες καλοριφέρ". Στην Ελλάδα του 2013 οι πιο τυχεροί περνούν έως και τρεις ολόκληρες ώρες αγκαλιά με το καλοριφέρ, ενώ η Αμερική είναι χώρα μαγική καθώς όλοι οι κλειστοί χώροι έχουν σταθερή θερμοκρασία 26,6666 Κελσίου. Βέβαια έχει και η φτώχεια τα καλά της. Στην φτωχιά Αθήνα το πιο προχώ λαηβαδικο έχει το υπεργαμάτο σουπερ κουλ όνομα bios. Στο πλούσιο Σικάγο το αντίστοιχο λαηβάδικο ονομάζεται LIncoln Hall. Φανταστείτε να λέτε πάω στο Καποδίστριας να δω τον pan pan! Ίσως να μην είχαμε χιψτερς ή θα όριζε η Αθήνα την μεταχιψτερ εποχή. Ποστ χιψτερ ερα.  

Σε αντίθεση με τους bios που έχουν το γαμάτο όνομα (και γαμηστερά ποτά γνωστά ως ΜΠΟΜΠΑ) οι του LH  για να ισοσκελίσουν το αντικουλ του πράγματος έχουν σχεδόν κάθε μέρα ένα γαμάτο λαηβ με 3-4 καλλιτέχνες στην τιμή των 10 ντολαρς. Για παράδειγμα στις 10/3 έπαιξαν ο Octo Octa οι Jets και ο Andy o Stott. Οι Jets ήταν μια κακή παρένθεση ανάμεσα στα πανέμορφα σετ του Μπρουκλινέζου Octo Octa που σουλατσάρει με τις not not fun/100%silk records και του Μαντσεστερέου Andy Stott το δισκίον του οποίου luxury problems λογικά θα βρίσκεται σε όλες τις λίστες με τους καλύτερους δίσκους ηλεκτρονικής μουσικής στο τέλος της δεκαετίας. Χωρίς σουξουμουξου εφέ, όμορφη ηλεκτρονική μουσική που διατηρεί μόνο τα απαραίτητα από τον glitch dub hop συρφετό των τελευταίων χρόνων και φέρνει στο νου τις καλύτερες στιγμές παλιών αγαπημένων σαν τους underworld.

~~~~~~~~~o~~~~~~~~~

Ακολουθεί η επιστροφή του αυθεντικού και τεκμηριωμένου όπως αυτή μεταδόθηκε την περασμένη Κυριακή στον poplie 


18 Μαρτίου 2013

Psychic Ills λαηβ | πριν απο εσάς, για εσάς

Άραγε αυτοί που δουλεύουν στα μεγαλομουσεία τέχνης σκαμπάζουν τίποτα από το αντικείμενο; Κάθονται κάθε μέρα στο ίδιο πόστο; Κοροϊδεύουν τους επισκέπτες που αντί να μετράνε μάτια στους πίνακες του Πικάσο τσατάρουν με το φρη wi-fi της μουσειάρας; Νιώθουν πραγματικά σπουδαίοι όταν λένε no photo please και πιάνουν πικ δημιουργικότητας όταν δίνουν κατευθύνσεις με στιλ 60% φλερτ 20% χιούμορ 20% είμαι πιο ευγενικός από τον λόρδο του Λιτσφιλν. Δύσκολες ερωτήσεις δύσκολες απαντήσεις.

Στην ερώτηση "κύριε Φαντασμένιο, ποιο είναι το καλύτερο λαηβάδικο που έχετε πάει;" η απάντηση σκάει εντελώς αυθόρμητα "το empty bottle στο Σικάγο μιστερ". Και η επιδειξιομανία του Φαντασμένιου τερματίζει με την πρόταση "στο empty bottle είδα λαηβ τους Psychic Ills 15 μέρες πριν έρθουν στην Ελλάδα". Μάλιστα support είχαν τους συγκατοίκους στη  Sacred Bones Follakzoid ν μέρες πριν έρθουν στην Ελλάδα και τους Speck Mountain ν+άπειρο μέρες πριν έρθουν στην Ελλάδα. Όλα αυτά με 10 δολάρια και ήχο που τι να πει κανείς. Οι Follakzoid για παράδειγμα είχαν ηχολήπτη που η συμμετοχή του ήταν τέτοια που μάλλον πρέπει να λογίζεται ως κανονικό μέλος της μπάντας. Οι Χιλιανοί ήταν ταξιδιάρικοι, άριστοι μαθητές της ψυχεδέλειας και του kraut, κάτι σαν τα αγαπημένα ξαδερφάκια των wooden shjips. Οι διαστημοψυχεδελικοί Speck Mountain διασκεύασαν stooges και ως εκεί.
Οι χαιπεριασμένοι Psychic IIls έχουν καλά τραγούδια και από παίξιμο ως την τελευταία τρίχα θυμίζουν τους Brian Jonestown Massacre της αμερικάνικης περιόδου (άρε Αντον τι μας βάζεις και γράφουμε). Και επειδή μάλλον έχουν βαρεθεί να παίζουν μπρος σε κοινό που έχει δει 20 φορές τους Sonic Youth, δεν θα έκανε καθόλου εντύπωση στον Φαντασμένιο αν γίνουν το συγκρότημα #3126 που τα σπάει στο an.  


~~~~~~~~ο~~~~~~~~

Και εδώ ένα μίνι φεστιβάλ που γεμίζει με μελαγχολία τον Φαντασμένιο. Μελαγχολία ευθέως ανάλογη των άγνωστων λέξεων στη σελίδα με φετινό line-up του plissken
 

05 Μαρτίου 2013

March Men λέει ο θυμόσοφος λαός

Το μήνα Μάρτιο μεγαλώνει η μέρα, μεγαλώνουν οι πασχαλίτσες και οι κάμπιες κάνουν τρενάκια. Το μήνα Μάρτιο κάποιες φορές χιονίζει κιόλας. Ο μήνας Μάρτης είναι στοιχειωμένος από την ιαχή "πάρτι πάρτι, στις επτά του Μάρτη". Κάποιο Μάρτη ανέβηκε στο ιντερνετς και τούτο εδώ το γαμάτο μπλογκ. Καρναβαλικός ο μήνας ο Μάρτιος. Πάντα το Μάρτιο αλλάζει η ώρα, αρκετοί ερωτεύονται, και λιγότεροι παρελαύνουν. Μάρτιο πήρε ο Παοκ το κόρατς. Μήνα Μάρτιο ξεκινούν το ζευγάρωμα τα καναρίνια. 

Οι πέντε καλύτερες παροιμίες για το μήνα Μάρτιο:
1. Ο Αύγουστος είναι για τα πανιά, ο Μάρτης για τα ξύλα
2. Ο Μάρτης έχει το όνομα, ο Απρίλης τα λουλούδια
3. Μάρτης βρέχει; Ποτέ μην πάψει
4. Ο Μάρτης ο κλαψόγελος
5. Μάρτη  Φαντασμένιε άκου πάντα The Men. 



~~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~~

Ακολουθεί η επόμπα της προπερασμένης Κυριακής (αυτή με την Κάλλας, τους Χειμερινούς, τα κλαρίνα και τους prolapse). Όπως ακραία αυθεντικά και τεκμηριωμένα μεταδόθηκε από τον poplie.eu :