τόπων μύστες | Goat 31/10 στο Gazarte

Ρωτάτε και ξαναρωτάτε, Φαντασμένιε πήγες στους Goat; Ρωτάτε διότι βαθειά μέσα σας ξέρετε πως μόνο αυτή η άποψη μετράει. Βλέπετε γύρω-γύρω τις απόψεις, τα στόρι, τα λαηκς αλλά η ψυχούλα σας θα ηρεμήσει μόνο όταν διαβάσετε ακραία μουσικά φαινόμενα. Μπαρμπαφαντασμένιο, που είσαι μωρέ μπαρμπαφαντασμένιο.

Εκεί στριμωγμένος κοιτά τη  σκηνή που  ετοιμάζεται ενώ παίζει το Brown Rice του Don Cherry.  Ο κόσμος σε κατάσταση οριακού σολνταουτ, κάποιοι σπρώχνουν σαν να είναι ο Φαλ σε ματς πλεηοφ, λίγοι ευγενικοί ρωτάνε αν μπορούν να περάσουν, ενώ  υπάρχουν και οι ενδιάμεσοι που προσπαθούν να ελιχθούν με μαεστρία που μπορεί να εκληφθεί ως αθώο ερωτικό άγγιγμα ή να προκαλέσει ερωτήματα του τύπου, μου τον εφάρμοσε; Εντωμεταξύ ποιοι είναι όλοι αυτοί; Είναι λες και τηλεμεταφέρθηκαν  από το Νηπιαγωγείο του 2006, θα έβαζε στοίχημα ο Φαντασμένιος ότι στο αμάξι έχουν βάλει ως πρώτη επιλογή στις μνήμες του ραδιοφώνου το κόσμος. Που είναι όλες οι κουλ φατσούλες, ο αφρός της αλτερνατιβ κουλτούρας που γέμισε το gagarin πριν από 10 χρόνια; Άμα είναι να μας τον εφαρμόσουν, να μας τον εφαρμόσουν οι σπουδαίοι του γένους όχι αυτοί που πρέπει να βάλουν το γκουγκλ μαπς για να βρουν την τειτ μοντερν. πφ. Οι πιστές αναγνώστριες έχετε καταλάβει τι παίζει, για όλες τις υπόλοιπες ας το κάνει πιο ξεκάθατο ο Φαντασμένιος. 

Οι Goat ήταν στο τρίτο τραγούδι όταν ένας τύπος έκανε μια κίνηση που στα μάτια του Φαντασμένιου μπαίνει στο ίδιο ράφι με το γκολ του Μαραντόνα στην Αγγλία το 1986. Χωρίς πολλά-πολλά κάνει ένα βήμα μπροστά και προσπερνά την μπροστινή του που μένει με το στόμα ανοιχτό. Ο τύπος σηκώνει το φλασκί του, κατεβάζει μια γουλιά και σκάει ένα χαμογελάκι. Από πίσω του το κοριτσάκι κοιτάει σαστισμένο, ενώ το δεξί της χέρι είναι ακόμα σηκωμένο και κρατάει το κινητό με το οποίο έχει κάνει ήδη 200 στοριζ σε 12 λεπτά. Εντάξει με αυτό κατάλαβαν και οι πέτρες αλλά επειδή έχει όρεξη ο Φαντασμένιος θα σας γράψει ότι χάρηκε που άκουσε επιτέλους ζωντανά το Union of Sun and Moon και δεν χάρηκε καθόλου για την πλήρη αποdiarabiηση των Goat.

Εντάξει έχουν να παίξουν το έπος τους από την εποχή που η Τσιμτσιλή νόμιζε ότι είναι συγγραφέας, αλλά και πάλι τι χαρά είναι αυτή που τους έχει πιάσει και παίζουν με τόση ενέργεια λες και εμείς ήρθαμε για να χορέψουμε και να περάσουμε καλά. Βέβαια τα κρόσια πάνε και έρχονται αλλά υπάρχει και κάμποσο κοινωνικό μήνυμα κάτι σαν το εγώ χορεύω για την κλιματική αλλαγή του παιδιού του δάσους (Μάρκος). Τελικά δεν θα άλλαζε λέξη από αυτό ο Φαντασμένιος.