Όλα μπλε - Imarhan στο Gazarte 24/10

 

Σήμερα οι άνθρωποι είναι κακοντυμένοι. Μοιάζει σαν να άρχισαν όλοι να ντύνονται χάλια μετά τη δεκαετία του 1960, οπότε δεν θέλω να δείχνω τέτοια ρούχα στις ταινίες μου…». Η δήλωση είναι του Λάζλο Νέμες στην Καθημερινή της περασμένης Κυριακής.

Μια μέρα πριν, το Σάββατο έπαιξαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα οι Αλγερινοί Imarhan. Οι Imarhan είναι Τουαρέγκ, η νομαδική φυλή που αναφέρεται και ως οι μπλε άνθρωποι της ερήμου. Ίσως γιατί φοράνε εντυπωσιακούς χιτώνες έντονου μπλε χρώματος ή γιατί πολλές φορές η βαφή αφήνει τα σημάδια στο δέρμα τους. Δύο πράγματα μπορούν να είναι ταυτόχρονα αληθή. Οι χιτώνες έχουν πρακτική χρήση, προστατεύουν από τον ήλιο και τον αέρα στην έρημο. Το χρώμα του χιτώνα κατά κανόνα σκουραίνει  όσο χαμηλώνει η οικονομική δυνατότητα, η οποία μπορεί να καθορίσει το πόσο συχνά μπορεί να καθαριστεί η ενδυμασία.

Θα ήταν τέλειο οι Τουαρεγκ που έρχονται για συναυλίες να φέρνουν στο μερτς τις φορεσιές τους. Μια τέτοια πολιτισμική εισβολή θα έφερνε μεμιάς μια στιλιστική αναβάθμιση ενώ σίγουρα υπάρχει και η χρηστική αξία καθώς σε λιγότερο από 30 χρόνια η Ελλάδα θα είναι έρημος. Τι είναι 30 χρόνια, οι Imarhan φέτος συμπλήρωσαν 20. Μια φίλη βλέποντας τους είπε ότι όλα αυτά τα Τουαρεγκ συγκροτήματα είναι στην πραγματικότητα μια παρέα μουσικών που εναλλάσσονται  και δεν τους παίρνουμε χαμπάρι. Κάτι σαν τον μύθο που λέει ότι στο μουντιάλ του 1966 η εθνική της Βόρειας Κορέας έκανε 11 αλλαγές στο ημίχρονο. Όπως και να έχει η συναυλία των Imarhan ήταν σαν μια ζεστή αγκαλιά. Ακούστε αγαπητές φίλες το Azaman Amoutay από τον τελευταίο τους δίσκο, σε αυτό το τραγούδι οι Imarhan μιλάνε για την έλλειψη αλληλεγγύης και εκφράζουν το παράπονο τους για τους γρήγορους ρυθμούς του σύγχρονου τρόπου ζωής.

H συναυλία είναι στο encore και ο Φαντασμένιος με το σεσημασμένο ιστορικό   στα φιλοσοφικά (μαλάκα Μανουσόπουλε) έχει μπροστά του τη λύση. Ξεκινάμε με τα ρούχα και οι συνθήκες σιγά σιγά ωριμάζουν έως τη στιγμή που ο μέγας Mdou Moctar λύνει το πρόβλημα με τα χαρτιά του και έρχεται στην Ελλάδα για συναυλία. Εκεί σε αυτό το λαηβ γινόμαστε όλοι Τουαρεγκ, κατεβαίνουμε πορεία με τα άλογα τη Συγγρού, πετάμε την Αφροδίτη Παναγιωτάκου και τους κολαούζους της που είναι ντυμένοι σαν δωδεκάχρονα αμερικανάκια των 90s από τη στέγη, ανοίγουμε το ταμείο του Ωνάση παίρνουμε τα κλειδιά από τα καράβια και τα μοιράζουμε στον κόσμο. Σαν καταιγίδα της ερήμου σε μια εβδομάδα δεν υπάρχουν πλούσιοι στη χώρα και ο Ολυμπιακός πέφτει στη β' εθνική.