Επειδή περνάνε τα χρόνια και ενδεχομένως κάποιες από εσάς να μην έχετε πλήρη εικόνα επί του θέματος Ty Segall, καλό είναι να ξέρετε ότι ο Καλιφορνέζος μουσικός έχει δοξαστεί όσο λίγοι σε τούτο το μπλογκ. Κάποιοι λένε ότι το fantasmenios.blogspot.gr ήταν το πρώτο ελληνικό μέσο (sic) που έγραψε για αυτόν ενώ μετά την δεύτερη εμφάνιση του στο an, αναφέρεται ως ο Αη Ty ο Πανζουρλιστής και ανακηρύχθηκε πολιούχος του μπλογκ. Από εκεί και πέρα ο Ty σιγά σιγά αποτραβήχτηκε από το Punk Rock και το έριξε στις τρομπέτες και τα βλάχικα με αποτέλεσμα την Ty αποστασιοποίηση του Φαντασμένιου που οδήγησε στην αποκαθήλωση του μετά από εκείνο το λαηβ στο Gagarin.
Από τότε έχουμε χορτάσει τις τομές του Μητσοτάκη, είδαμε ΑΕΚ και ΠΑΟΚ να παίρνουν πρωταθλήματα και φτάσαμε στο σημείο τα συναυλιακά καλοκαίρια να είναι λιγότερο ροκ από συνέντευξη της Παναγιωτάκου στην κεντρική σκηνή της στέγης της. Σε αυτό το σκηνικό εμφανίστηκε ο Ty για την 3η παρουσία του, με τον πιο punk rock δίσκο του της τελευταίας δεκαετίας.
Σαν άλλος Μεγαλέξαντρος του Αγγελόπουλου, που ξεπροβάλλει σιγά σίγα από τον γκρεμό στο Σούνιο, το κλαρίνο του Χάλαρη δένει την εικόνα και οι Άγγλοι (Ξένες Δυνάμεις) τρομαγμένοι υποχωρούν προς τα πίσω, στον ναό του Ποσειδώνα. Όπου κλαρίνο του Χάλαρη βάλτε τις συγχορδίες του Feel και το Floyd για λίγο γεμίζει από την σουπερμαντολίνι του Ty που πριν από 14 χρόνια έσκαγε σε απανωτά κύματα γαματωσύνης στο an και έκανε συντρίμμια όποιον έλεγε τη λέξη χιψτερ. Τόσο τέλειο που έτσι μέσα στην τρέλα στο μυαλό του Φαντασμένιου πέρασε η εικόνα του Francis Black στη Μαλακάσα το 2004. Αχ να μην ήταν ο covid-19 και η τουριστική λαίλαπα με τα Airbnb, είναι σίγουρος ο Φαντασμένιος πως θα χωράγαμε και πάλι στο an με την γλυκιά του τσιγαρίλα να κάνουμε σκόνη τους φασαίους αυτή τη φορά. Αλλά θέλαμε Floyd, με μπλουζάκια 100e, και τον εξαερισμό να μας χτυπάει στη μούρη μη τυχόν και μας έρθει καμιά έξαψη και φύγει κάνας ιδρώτας.
Η μουσική ήταν δυνατή, όλα έμοιαζαν υπέροχα αλλά και κάπως προβλεπόμενα. Ευτυχώς που κάποια στιγμή χάλασε η μπότα στα ντραμς και για να γεμίσει το κενό στη ροή του προγράμματος ο Ty έπαιξε έναν Μπόουι (πάλι καλά που δεν μίλησε με τον AI εικοσάχρονο του εαυτό). Το πρόβλημα διορθώθηκε πριν παίξει και Ρόρυ Γκάλαχερ ενδεχομένως. Τη διακοπή αυτή την πληρώσαμε βέβαια, καθώς στο encore έπαιξε μόνο ένα τραγούδι.
Ποιο είναι το συμπέρασμα; Ότι ο Φαντασμένιος μπορεί να κολλήσει Αγγελόπουλο παντού και ότι το χειρότερο λαηβ του Ty Segall είναι ό,τι καλύτερο θα δείτε φέτος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου