04 Μαρτίου 2017

αυτό δεν είναι λαηβ ρηβιού για τους Swans στο gagarin205, ουστ από εδώ

Τα έλεγε ο Φαντασμένιος αλλά εσείς δεν τον ακούγατε. Τα λέει ο Φαντασμένιος αλλά ποιος τον ακούει; Κανένας, ούτε ο ίδιος ο Φαντασμένιος δεν ακούει τον εαυτό του, καθώς παρότι το 2013 σε ετούτο εδώ το ποστ έγραφε ξεκάθαρα πως διακόπτει κάθε έπαφη με τους Swans, τσουπ νάτος πάλι στο Gagarin. Και όλα αυτά ενώ στο μεσοδιάστημα ο Gira έχει κατηγορηθεί για βιασμό και ο Φαντασμένιος έχει χάσει το γόνατο του. Τι ώθησε άραγε τον τραυματισμένιο μπλογκερ σε αυτή την τσιπριά; Σίγουρα δεν έπαιξε ρόλο η παρουσία του Ψαραντώνη που μπορεί στα διεθνή προχώ περιοδικά να βρίσκεται μια σελίδα μετά τους κάθε  Swanηδες, αλλά σε μια συναυλία με τόσο χαμηλό ήχο το μόνο που κατάφερε είναι να χαρίσει ένα επικό βλέμμα απορίας στον Φαντασμένιο όταν άκουγε κάποιους να του ζητάνε να παίξει και άλλο. 
Oκ ακραία μουσικά φαινόμενα είμαστε εδώ, δεν κολλάμε, πάμε παρακάτω, πού είναι οι ωτοασπίδες; ΩΠΑ ΤΙ ΓΑΜΉΣΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ; Σαν οι Mogwai του Ten Rapid να διασκευάζουν εμ δεν, ατυχές παράδειγμα οι Swans είναι πρωτομάστορες του είδους, εμ τέλος πάντων η αρχή ήταν εντυπωσιακή με τα ντεσιμπέλ να είναι κάμποσα, αλλά μάλλον ακίνδυνα. Καλά όλα αυτά αλλά ο τύπος είναι μαλάκας. Από τη φάτσα φαίνεται. Και το καουμπόικο καπέλο. Βέβαια θα πεις αγαπημένη αναγνώστρια και ποιος μουσικός δεν είναι μαλάκας; Εδώ ο καθένας έχει τα προσωπικά του όρια και χτες το βράδυ ο Φαντασμένιος τα ξεπέρασε. Όσο καλός και να ήταν ο ήχος, ο Φαντασμένιος δεν μπόρεσε - δεν ήθελε - ποτέ να ανταλλάξει το παραμικρό συναίσθημα με αυτόν τον τύπο. Με το που άρχισε τα μμμμμμ και τα λοιπά μάμπο τζάμπο, ο Φάντα φοβήθηκε μην τον πετύχει καμιά μετα-ενέργεια του μαλάκα οπότε διακριτικά σύρθηκε παραπλεύρως εκτός. Ήταν ένα λάθος λοιπόν το οποίο υπό συνθήκες sold out gagarin και ελλείψει χιαστών σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση δεν ήταν ό,τι καλύτερο για το ξεκίνημα του μήνα που τα ακραία μουσικά φαινόμενα θα κλείσουν δέκα χρόνια.

27 Φεβρουαρίου 2017

Einstürzende Neubauten | έτσι δεν γαμάνε αυτοί που τους χρωστάτε

Λοιπόν, αυτό δεν είναι ένα ακόμα επεισόδιο της σειράς ο Φαντασμένιος γαμάει το ίντερνετ, σπάει τα στερεότυπα κλπ. Ο μόνος λόγος που άργησε ένα μήνα το ποστ για το λαηβ των Einstürzende Neubauten ήταν πως βαριόταν να γκουκλάρει το όνομα τους. Και αυτό είναι η μεγαλύτερη αλήθεια που έχει γραφτεί σε τούτο το μπλογκ, καμία σχέση με τους γνωστούς φαντασμένικους ξυπνιτζιδισμούς. Λοιπόν μια χαρά ήταν η συναυλία των Einstürzende Neubauten, παίξανε τις μεγάλες τους επιτυχίες (sic), ο κόσμος από κάτω να κοιτά αποσβολωμένος, ατμόσφαιρες κλπ όλα στο φουλ και ο Μπλίξα να τα βάζει με φωτογράφους, με τον κόσμο με τα πάντα όλα ή να λέει φοβέρα αστεία, ξέρετε ειρωνικά. Θα ήταν τέλεια λοιπόν, θα είχαμε μπουκώσει δάκρυα από τις συγκινητικές  στιγμές και τα γέλια, μη τα ξεχνάμε τα γέλια, φοβερό χιούμορ ο Μπλίξα ε. Αλλά. Αλλά μας το χάλασαν οι λεπτομέρειες. Πρώτο πρόβλημα ήταν το εισιτήριο που έγραφε πάνω fuzz productions με αποτέλεσμα αρκετοί να πάνε στο στο fuzz, ενώ ο Φαντασμένιος ηλιθιότερος όλων να πάει στο Academy με αποτέλεσμα να χάσει 32 λετπά (= 9 ευρώ) από τη συναυλία.
Το δεύτερο οφσαιντ των Einstürzende Neubauten ήταν το μακ μπουκ που είχε ο πληκτράς. Δεν μπορούσε  και εφόσον έχει περάσει ένας μήνας δεν θα χωνέψει ποτέ ο Φαντασμένιος το γεγονός πως κουβαλούν 800 κιλά εξοπλισμού μεταξύ των οποίων κάτι άδεια μπιτόνια βενζίνης διότι ο ήχος που κάνουν όταν τα βαράς είναι τόσο ξεχωριστός, αλλά δεν έχουν πρόβλημα τα βιολιά να τα παίζει το κομπιούτερ. Τσάμπα η νταλίκα που είχαν παρκάρει στην ιερά οδό. Είναι το πιο δήθεν λαηβ που έχει δει ο Φαντασμένιος; Ο Μπλίξα φόραγε ένα φοβερό κουστούμι αλλά ήταν ξυπόλητος, χμ ας μην το πάμε στο δήθεν, ας το πάμε πως η ενέργεια της Ιερής πόλης έστειλε τον Φαντασμένιο στο Academy όπου έπαιζαν οι Dropkick Murphys, αυτός την αγνόησε, της πήγε κόντρα και καλά να πάθει. 
Είναι.   


05 Φεβρουαρίου 2017

ντραφτ 3/ bazooka μέσα σου χωράει

Ξεσκίζει το ιντερνετ ο Φαντασμένιος. Το έχει βάλει κάτω και το πατάει. Τι το πατάει; ΤΟ ΓΑΜΑΕΙ. Ακόμα ένα ποστ λοιπόν για ένα λαηβ που έγινε στο six dogs πριν 2000 χρόνια. Οι Bazooka. Απίστευτη ρυθμ σέκσιον, κιθάρες του διαόλου και περφορμανς άνετο σαν ντρίπλα του Μέσι σε παίχτη της Αλμπαθέτε. Η εμφάνιση της μπάντας ενισχύει την φαντασμένια πεποίθηση πως η άχρηστη γενιά είναι ένας κλασικός δίσκος που θα ακούμε και μετά από 20 χρόνια (ΤΟ ΝΟΥ ΣΟΥ ΚΑΤΡΟΥΓΚΑΛΕ). Πέρα από τα τεχνικά αν κάτι έχει αλλάξει από την τελευταία φορά που τους είχε δει ο Φάντα (πάλι στο 6 dogs πριν 2-3 χρόνια;) είναι πως φαίνεται να το ζουν, δηλαδή όλοι το ζουν αλλά πως να το πει ο Φαντασμένιος, άντε να το πει, δεν είναι χομπίστες ρε παιδάκι μου. Άντε το είπε. Σαν το σαπόρτ, τους ΤΣοΠ που από τη μία το έχουν δουλέψει το πράγμα από την άλλη βγάζουν ένα "η ζωή που δεν έζησα" ή πιο σωστά "είμαι πανκ και έχω καταθέσεις". Θέλει κουράγιο πάντως να βλέπεις μετά τους Bazooka και να μην το παρατάς.

04 Φεβρουαρίου 2017

ντραφτ 2/ larry gus ολέ ολέ ολέ

Λοιπόν μένουμε στη σειρά ποστς με τίτλο "ντραφτ".  Στο σημερινό, ντραφτ 2, ο Φαντασμένιος θα του γαμήσει κάμποσο καθώς έχουν περάσει σχεδόν χίλια χρόνια από τo λαηβ του λάρυγγας στο six dogs. Δηλαδή θα του γαμήσει όσο δεν πάει στην πραγματικότητα, α και καλό μήνα. 
Γάμησε το λαηβ του λαρυγγα. Όπως είπε ένα φίλος του Φάντα, είναι γαμάτος ο λάρυγγας έχει βρει τη φάση του,  έχει βάλει τον εαυτό του στα λαηβ. Αυτό ακριβώς, πολύ σωστό και τεράστια μαλακία που δεν το έγραψε πρώτος ο Φάντα. Ακόμα μεγαλύτερη μαλακία που δεν το έκλεψε, έτσι και αλλιώς κανείς δεν διαβάζει, φίλος ή μη. Αυτή η αυθεντική ειλικρίνεια θα το φάει το μπλογκ. Ο Λάρυ πιθανότατα διερωτήθηκε κάποια στιγμή "τι μπορεί να κάνει φοβερή μια συναυλία όπου πάνω στη σκηνή είναι ένας μόνο άνθρωπος που πατάει κουμπάκια;" Ίσως τότε ξεπρόβαλε  μπροστά του σαν την παναγία η μορφή του Dan Deacon ή απλά να είπε δε γαμιέται θα είμαι ο εαυτός μου και ας γίνει ό,τι είναι να γίνει. Κούμπωσε ένα μακρύ καλώδιο στο μικρόφωνο και πάει η διάδραση σύννεφο. 
Καθότι λάρυγγας ίσον μανιακός δουλευταράς, έχει φτάσει στο σημείο όπου  μπορεί να κερδίζει το ενδιαφέρον ακόμα και θεατών που δεν βρίσκουν κανένα σημείο επαφής με τη μουσική του. Η τελευταία αυτή εμφάνιση ήταν μάλλον η καλύτερη στην Αθήνα που λογικά είναι το χειρότερο μέρος για τον λαρυγγας γιατί οι Αθηναίοι είναι μεγάλες μορφές, σπουδαίοι τύποι, κάργα κουλ. Στην πραγματικότητα είναι πιο σπουδαίοι και από τον τύπο πάνω στη σκηνή.  Ωστόσο με μαεστρικό τρόπο ο Larry Gus έφερε τα πάνω κάτω με μια σούπερ εκτέλεση του Άγγελος Κυρίου στο οποίο κάνει φοβερά πράγματα για κανά εικοσάλεπτο (;), τραγουδάει για την κουμπάρα του (;) όπως πριν από ένα χρόνο είχε κάνει για τον Φαντασμένιο (;), ενδεχομένως. Ευτυχώς που δεν διαβάζει κανείς.  
Το σίγουρο είναι πως στο six dogs φυσά ο αέρας της ευτυχίας όταν ξεκινά να παίζει το nazgonya δηλαδή το πιο πανζουρλιστικό του κομμάτι. Τι θα γίνει; Θα το γκρεμίσουμε; Και κάπου εκεί κάνει μια παύση ο LG και λέει πως το τραγούδι προέρχεται από έναν εφιάλτη του όπου ήταν τόσο αποτυχημένος που οι άνθρωποι τον κάρφωναν σε ένα μαχαίρι λες και ήταν χαρτάκι που καρφώνεις σε αυτά τα καρφιά γραφείου paper spike τα λένε στα ξένα. Και συνεχίζει το κομμάτι και το χαντακώνει, το οποίο θέλει προσπάθεια, αλλά τα καταφέρνει, ζητάει συγγνώμη και αποχωρεί. Εμ. Ρε μπας; ΤΟΝ ΠΟΥΣΤΗ ΤΟ ΕΚΑΝΕ ΕΠΙΤΗΔΕΣ! Μεγαλοφυές αν ήταν σχεδιασμένο αλλά και να μην ήταν ακόμα καλύτερα καθώς τι καλύτερο από μια αυθεντική ειλικρινή στιγμή; Σε κάθε περίπτωση ο λάρυγγας μετά τον εαυτό του έβαλε και τον κόσμο στα λαηβ.

24 Ιανουαρίου 2017

ντραφτ1/ οι Boris και ο Yves Tumor

 Η αλήθεια είναι στο Πάτερσον και ο Φαντασμένιος ποτέ δεν πεθαίνει μοναχά ένα μήνα αράζει και μετά ξαναγράφει ποστ, που δικαίως δεν θα διαβάσει κανείς. Διότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για να κάτσει να διαβάσει ο άλλος την σήμερον ημέρα λαηβ ρηβιού μπαγιάτικο διμήνου. Από την άλλη κάποιος ίσως πει πως δεν γίνονται συναυλίες οπότε ρίχτα ρε μένιο που θα ξεχάσουμε πως είναι να πηγαίνεις σε λαηβ γαμώ τον Κουρουμπλή γαμώ.
Οι Boris. Α ρε μένιο δεν έγραψες ρε για τους Boris. Θα έγραφες ένα ποστ με τίτλο "Boris και καλύτερα" και θα γινόταν ο χαμός. Τέλος πάντων, οι Boris στο fuzz ήταν όσο καλοί είναι στους δίσκους τους.  Δεν πρόκειται για ακόμα μια φαντασμενική πυθιακή ντρίπλα. Όποιος κάθεται στο σπίτι και ακούει Boris δύο ώρες δυνατά είναι σίγουρο πως απόλαυσε το λαηβ, όποιος όμως (φώτα στον Φαντασμένιο) τους έχει για ξεπέτα πώρωσης λογικά δεν πλανεύτηκε από τις γιαπωνέζικες φερομόνες, δηλαδή σε κλίμακα Kevin Shields ίσα που πιάνουν η βάση. 
Σε άλλα παλιά, ο Φάντα βρέθηκε και στο λαηβ του Yves Tumor, o δίσκος του οποίου αν γινόταν τώρα η φανταλίστα θα ήταν κάπου στο 12. Όπου λαηβ, ο Yves Tumor να σουλατσάρει το ρομαντσο με ένα ασύρματο μικρόφωνο ενώ τα ηχεία βαράνε μουσικές που όσο φαντασμένος και να είσαι δύσκολα μπορείς να συσχετίσεις με το σκοτεινοεύθραυστο  serpent music.

pic via boris fb

21 Δεκεμβρίου 2016

φανταένα

Δίσκος της χρονιάς για τα ακραία μουσικά φαινόμενα είναι το Devil Music των The Men. Φέτος ήταν μια από τις σπάνιες φορές που είχε μπει ο Νοέμβρης για τα καλά και ο Φαντασμένιος δεν είχε #1. Πώς φτάσαμε όμως εδώ; Ούτε φίλους τους έχει, ούτε ξαδέρφια του είναι, δεν έχουν εμφανιστεί σε καμία τρέντι λίστα, ενώ ούτε για επίδειξη ψαγμενιάς προσφέρονται, καθώς έχουν περάσει ήδη πέντε χρόνια από τότε που ήταν χιπ.
Ο λόγος είναι εξωμουσικός και η ρίζα του είναι στην επική ανατροπή ύφους που επιχείρησαν. Ο Φαντασμένιος ήταν σε διάσταση με τη μπάντα μετά την κλάσικ ροκ σούπα του tomorrow's hits, και μάλλον περίμενε στη γωνία για να κράξει την επόμενη κυκλοφορία τους η οποία θα μπορούσε να είναι μια κάντρι ροκ βαρεμάρα. Αμ δε. Βλέπει ο Φαντασμένιος το άγριο εξώφυλλο και τον τίτλο και λέει, λες; Και το βάζει. Ο ήχος είναι τόσο ωμός που ψάχνει να δει αν πρόκειται για ντέμο ή καμιά bootleg ηχογράφηση. Όχι, είναι ο νέος τους δίσκος τον οποίο μάλιστα κυκλοφορούν μόνοι τους. Μη νομίζει κανείς πως ανοίγουν κάνα νέο δρόμο στο lo-fi, εδώ δεν υπάρχει ούτε νανοδευτερόλεπτο που να μπορεί να συσχετιστεί με τις λέξεις πρωτοτυπία, πρωτοπορία. Μέσα στο χαμό ανεμίζουν οι σημαίες θρύλων όπως οι Stooges, Wipers, και φυσικά Husker Du. Και κάπως έτσι από τη μέρα κυκλοφορίας του ο Φαντασμένιος το ακούει ασταμάτητα, ακόμα και κατά τη διάρκεια της blogovision, σπάζοντας έτσι την παράδοση του να ακούει μόνο το δίσκο για τον οποίο γράφει το ποστ της ημέρα.
  Ενδεχομένως ο Φαντασμένιος να περνάει μια πρώιμη κρίση  μέσης ηλικίας. Ενδεχομένως να είναι μια στιγμή αυτογνωσίας και παραδοχής του γεγονότος πως δεν θα φτάσει ποτέ στο σημείο - ωριμότητας λένε κάποιοι - να πετάξει όλα τα αγαπημένα του δισκάκια και να ακούει μόνο τζαζ και μαύρα. Ενδεχομένως να φταίει και εκείνο το απόγευμα όπου σε μια κοινωνική υποχρέωση/εκδήλωση παρατηρούσε με βαρεμάρα τον κόσμο και σκεφτόταν πως χρειάζεται μια ριζική/επαναστατική αλλαγή στον τρόπο ζωής/συμπεριφοράς. Δεν μπορεί να το προσδιορίσει με λέξεις αλλά μουσικά ξεκινάει με τον πάτο αυτής της λίστας (Bazοoka) και φτάνει στην κορφή της όπου σχάζεται στην ήρεμη/μελαγχολική συνιστώσα (Grumbling Fur) και την άγρια ακατέργαστη διαολεMENη καλή ώρα, γαμώ το 2016 γαμώ. Ακολουθεί το ποίημα με τίτλο "εντάξει"

κάνατε μπάντα και την είπατε The Men; Δεν υπάρχετε στο γκουγκλ
φύγατε και από την Sacred Bones; Αντίο τρέντι λίστες 
Σας γύρισε η βίδα; Θυμίζετε Leave Home. Μπράβο σας.
Εντάξει

το 2016 ήταν μια πούτσα ΝΑ.
φεύγει ο φάντα από τη δουλειά
και σας βάζει δυνατά
ΔΥΝΑΤΑ ΔΥΝΑΤΑ ΔΥΝΑΤΑ
ως να σπάσουνε τα αυτιά
ΤΟΥ ΔΙΠΛΑ
Εντάξει 

~~~~~~~o~~~~~~~
φανταλίστα 2016

1. Men - "Devil Music"
2. Grumbling Fur - "Furfour"
3. Ice_eyes - "New Frame"
4. Explosions In The Sky - "The Wilderness"
5. Fat White Family - "Songs For Our Mothers"
6. Bracken - "High Passes"
7. Goat - "Requiem"
8. Dedekind Cut - "$uccessor"
9. Feels - "Feels"
10. Lambchop - "Flotus"
11. Dinosaur Jr. - "Give A Glimpse Of What Yer Not"
12. Underworld - "Barbara Barbara We Face A Shining Future"
13. Timon Sprinkle - "The Years Of Joy"
14. De La Soul - "And The Anonymous Nobody..."
15. Ty Segall - "Emotional Mugger" δε σε χάλασε ε;
16. Croatian Amor - "Love Means Taking Action"
17. Lucid Dreams - "Compulsion Songs"
18. Silver Apples - "Clinging To A Dream"
19. Tracy Bryant - "Subterranean" 
20. Bazooka - "Άχρηστη Γενιά"

20 Δεκεμβρίου 2016

φανταδύο

 Δεν υπάρχουν καλές και κακές χρονιές στη μουσική, όποιος ψάχνει κάτι θα βρει. Εκτός αν το πάει με τη μόδα, οπότε θα φάει ό,τι  του σερβίρουν, μην αποφεύγοντας ενδεχομένως και μερικές φάβες. Στο φαντασμένιο μυαλό δεν υπήρχαν καλές και κακές χρονιές γενικότερα, αλλά τα τελευταία χρόνια ήταν ικανά να τον πείσουν για το αντίθετο. Το 2016 ήταν μια πούτσα ΝΑ αλλά το χειρότερο είναι πως κανένα πρακτορείο στοιχημάτων δεν δέχεται ποντάρισμα σε ένα καλύτερο 2017. Βέβαια, η αγάπη για τη μουσική δε σταματάει μαζί με παράπλευρες συνήθειες όπως η ανάγκη τακτοποίησης στο συνειδησιακό ράφι. Τι μαλακίες λες ρε Φαντασμένιο, γράψε απλά να καταλάβει ο κόσμος. Ε, θα πεθάνουμε όλοι, αλλά ως τότε θα ακούμε μουσική, γιατί έτσι μάθαμε, γιατί είναι βιολογική ανάγκη πια. 
Οι δίσκοι από το 12-3 θα μπορούσαν άνετα να έχουν διαφορετική σειρά, υπήρχαν στιγμές που παραλίγο να μπουν στο σημείο του εγκεφάλου που αποφασίζει για τις στιγμές που δεν θα ξεχαστούν ποτέ, όπως τελικά κατάφεραν οι Grumbling Fur και οι κύριοι που ακολουθούν αύριο. Ψυχεδελίζουσα ποπ από τον Eno των warm jets ως τους Mercury Rev του τελικά μακρινού χτες. Oκ, μη βαράτε ρε, το κείμενο είναι της κατηγορίας "πεζό ποίημα". Λοιπόν το 2016 τόσο ποπ μπορεί να πάει, με μελαγχολία και σκοτάδι, δεν χωράνε χα χα και χου χου χου.
Οι Alexander Tucker και Daniel O'Sullivan έγραψαν ένα δίσκο για τη σχέση τους, τη φιλία τους. Ω αγαπημένη αυτοαναφορικότητα να 'ξερες πόσο σε θέλει ο Φαντασμένιος -αχ να 'ξερες. Το fourfur είναι το τέταρτο fur δηλαδή ο τέταρτος δίσκος και έχει τέσσερα τραγούδια που άλλες μπάντες δεν τα γράφουν ούτε σε τέσσερις ζωές. Strange the days, Acid Ali Khan, Silent Plans/Black Egg και Perfect Reader. Όλα τα κοσμητικά επίθετα της γης αξίζουν οι μελωδίες, η ενορχήστρωση και οι φοβερές διφωνίες τους. Ρε μαλάκα Μήτσο είσαι να ξεκινήσουμε ένα Fight Club; Θα είμαι ο Ταηλερ και θα τα γαμήσουμε όλα ρε, θα εγκαθιδρύσουμε μια παγκόσμια χούντα ε. Αλλά επειδή θα είμαι ο Τάηλερ και θα  βάζω τους κανόνες λέω να διασκευάσουμε το κλασικό "πατρίς, θρησκεία, οικογένεια" με το  "σοκολάτες, μπάλα και φιλία".