Girls Names + Dead To Me

Οι REM των 80s, οι κυκλοφορίες της creation, οι αγαπημένοι Field Mice, και σίγουρα η νοσταλγική διάθεση αλά Belle And Sebastian. Αυτός ο indie δίσκος μου αρέσει πάρα πολύ.. είπε ο Φαντασμένιος και τράβηξε κατά το δάσος..

------------ο------------

Το I Lose και το κάτωθι είναι ότι πρέπει για να ξεκινήσει κάποιος τις ακροάσεις

silence like the wind overtakes me | Dan Deacon | bios 13/04/2011

Ήταν ομαδικό όργιο; Όχι, όχι. Μήπως κάποιος έριξε κάτι στα ποτά; Όχι, όχι. Λες να ήταν το ζέσταμα που έκαναν οι boy-felizol; Χμ, αυτό παίζει. Μετά από αυτό που έμοιαζε με ατέλειωτο ασάλευτο ύφος ακόμα και το "ο Φαντασμένιος παίζει μια γαμημένη νότα" μπορεί εύκολα να φέρει στο νου τις καλύτερες στιγμές των Animal Collective. Όχι ρε Φαντασμένιε μη γκρινιάζεις, όχι εδώ, όχι τώρα!
Ο Dan Deacon είναι σπουδαίος διασκεδαστής! Μια αδιάφορη τετάρτη βράδυ, μας πήρε από το χέρι, μας έβγαλε στην Πειραιώς, μας ανάγκασε να αγκαλιάσουμε τον διπλανό και να χορέψουμε λες και έχουμε πιει όλο το Βόσπορο. Ντάξι μερικοί ένας σταρ δεν χόρεψε. Αμάν με τη γκρίνια ρε Φαντασμένιε, ξεκόλλα επιτέλους!
Οι ιδρωμένοι θεατές αποχώρησαν με χαμόγελο Φλωρινιώτη και πικέτα που έγραφε "ήταν το καλύτερο Live που έχω δει". Το live του Dan Deacon ζυγίζει τόνους ευφορίας. Ίσως είναι το μόνο πράγμα που θα ανάγκαζε τον Ivan Brunetti να σχεδιάσει μια ιστορία για πεταλουδίτσες που τραγουδούν: Silence like the wind overtakes me... ohhhh... ohhhhhhh.....

-------------ο-------------

Για μην πεθάνουν από κατάθλιψη όσοι τον έχασαν.. o Dan Deacon επιστρέφει 5 Ιουλίου παρέα με τους Future Islands.

pics via zeugolator

ψυχεδελικοηλεκτροποπ δίσκος και λάιβ Μαξ Τούντρας

Ξέμπαρκη ανήσυχη αγαπητή αναγνώστρια, και άτυχε προβληματισμένε αγαπητέ αναγνώστη. Εσύ που βρέθηκες εδώ με τον ένα ή με τον άλλο ή ακόμα και με τον πλέον απίθανο τρόπο. Και εσύ αδερφέ που ήρθες έτσι. Σε έχει πιάσει η άνοιξη; Μια τοσοδούλικη μελαγχολία; Μήπως βαρέθηκες να περιμένεις να βγάλουν δεύτερο δίσκο οι Postal Service; Μπας και είσαι από αυτούς που πιστεύουν πως οι Lali Puna ξόφλησαν;

ψυχεδελικοηλεκτροποπ δίσκος:
Ντάξι, δεν είναι η πιο σίγουρη λύση, του Φαντασμένιου δηλαδή μια χαρά του έκατσε αλλά Φαντασμένιος είναι αυτός, ξέρεις πως για κάθε καλό δισκάκι τρως στη μάπα και δέκα μαλακίες. Ουπς μια πασχαλίτσα στο πληκτρολόγιο! Μήπως να άκουγες το Eyelid Movies των Phantogram;

-------------ο-------------

λάιβ Μαξ Τούντρας:
Dan Deacon, Swans, Oneohtrix point never, Twilight Singers λάιβ αυτή την εβδομάδα και μακάρι να δείξουν όλοι μαζί τη μισή όρεξη και ενεργεία που έβγαλε την περασμένη πέμπτη (για δεύτερη φορά στην Αθήνα) ο Max Tundra μπρος σε 35 άτομα. Σε ένα δίκαιο κόσμο το σοουλ ρέιβ του θα άφηνε από μέση και γόνατα τη μισή εναλλακτική Αθήνα..

Μα οι Raveonettes; Ρε τους Ringo Deathstarr...

Το στομάχι έχει γίνει κόμπος. Σκατά. Υπερβολική δόση συναισθημάτων; Όχι, μακάρι να ήταν έτσι. Γαμώ τη πουτάνα μου, γιατί σήμερα; Όλες οι μάταιες αδιέξοδες συζητήσεις και οι φόβοι για το άγνωστο. Και τώρα τι; Αμάξι, Raveonettes και προς.. προς τα που;

έξι ώρες πριν..
Αχ μια πασχαλίτσα! Και τι βλέπουν τα μάτια μου; Ένα τιραντάκι, και .. και πιο πέρα ένα κωλαράκι.. και ένα βυζάκι. Αχ τι καλά. Και τι κρατάω στα χέρια μου; Το δίσκο των Ringo Deathstarr; Παραλίες, χωριουδάκια, γέλια και χαρές. Και παγωτά. Αν ξυπνήσω στραβά (απίθανο) μπορεί να σου πω ότι αντιγράφουν ξεδιάντροπα τους My Bloody Valentine και τους Jesus and the Mary Chain. Όμως τη μαγική αυτή στιγμή θα σου πω πως δεν με νοιάζει. Σήμερα μόνο θα ονειρεύομαι. Πάω τώρα να δω το Blue Valentine..

Στον περιφερειακό..
Έτσι είναι, έτσι ήταν πάντα. Άργησαν αλλά το έκαναν ταινία. Αλλά γιατί να το δω σήμερα γαμώ το κέρατο μου. Και αυτοί οι Raveonettes, είναι δυνατόν να ακούγονται τόσο σπαρακτικοί;;; Τι σκατά; Εν έτη 2011 βγάζουν οι fender τέτοια τραγούδια; Βγαίνουν τέτοιες ταινίες; Και εγώ κάτι θέλω να πω αλλά δεν ξέρω πως. Και δεν ξέρω και που πάω, αλλά είμαι σίγουρος πως ακούω αυτό και αυτό.

--------------o--------------

Τρίτο γαμηστερό mixtape από τον Mista President. Άρπατο ντε!

όποιος κατάλαβε, κατάλαβε | greek invasion

Ο Φαντασμένιος το άκουσε στο ράδιο και το διάβασε στα μπλογκ. Από τις γειτονιές του Υμηττού στον Guardian. Το διάβασε στο Βήμα και ψάρωσε. Οι Zebra Tracks στη Guardian! Μετά από αυτό τι; Λες σε δυο χρόνια να συρρέουν τα Αγγλάκια στο six dogs για να ακούσουν boy και να δοκιμάσουν τη σούπα που μαγειρεύει με τα χεράκια του; Ίσως οι Acid Baby Jesus υπογράψουν στη Sub Pop. Ω τι ειρωνεία που ένας Φαντασμένιος θέλει να βάλει ένα στοπ στη φανταστική φαντασιακή αυτή ιστορία.
Η αλήθεια είναι πως δεν επέλεξε η Guardian τους Zebra Tracks. Απλά έκανε re-post το ποστ που αναρτούν μια φορά το μήνα 36 μπλογκερς από όλο το κόσμο ως map(music alliance pact). Η επιλογή του καλού τραγουδιού είναι του δικού μας mouxlaloulouda που εκπροσωπεί επάξια τη γαλανόλευκη στο πρότζεκτ map. Βασικά θα ήταν πιο σωστό να πει κάποιος πως η Guardian επέλεξε τον mouxlaloulouda (εύγε φίλε!).
Το βαυκάλημα δεν έχει τελειωμό, και τις περισσότερες φορές συνδυάζεται με το αξίωμα του "γνωστού". Η λογική του κονέ που βρίσκει εφαρμογή από το φούρναρη (για να πάρεις φρέσκο ψωμί) έως τον υπουργό που θα σου βρει δουλεία, δυστυχώς επικρατεί και στα της αλτερνατιβ ελληνικής μουσικής σκηνής. Η αναγνώριση και η καταξίωση κάθε συγκροτήματος εξαρτάται σε κυρίαρχο ποσοστό από τους φίλους που έχει σε καίρια πόστα (εφημερίδες, free-press, τηλεοράσεις, ράδιο, μπαρ, συναυλιακοί χώροι, δισκογραφικές, μεγαμπλογκερς).
Όποιον θέλουν ανεβάζουν και όποιον θέλουν κατεβάζουν. Άρα όλα είναι μάπα; Όχι φυσικά, μάλιστα οι Zebra Tracks που αποτέλεσαν αφορμή για αυτό το ποστ έχουν εντυπωσιάσει τον Φαντασμένιο με τα καινούργια τους τραγούδια. Αξιόλογα συγκροτήματα υπάρχουν (όσα υπήρχαν πάντα) αλλά όταν κάποιος μιλάει για άνθιση της ελληνικής αλτερνατιβ σκηνής πρέπει να θεωρείται εξίσου γραφικός με τον Γιώργο Παπανδρέου όταν μιλάει ως πρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς.

--------------ο--------------

Τα νέα τραγούδια των Zebra Tracks εδώ.

pic via skantzman

20 δίσκοι που κυκλοφόρησαν το 1997.. καλύτεροι από το ok computer

1997. "the city who will have the honour and responsibility to organize the Olympics Games of the year 2004 is Athens. O Ολυμπιακός παίρνει το πρώτο πρωτάθλημα, ο Λαγωνικάκης γίνεται το αριστερό μπακ χαφ της χειρότερης Πανάθας όλων των εποχών, κλείνει ο Ρόδον 94.4, βγαίνει το πρώτο Austin Powers ενώ στις 5 Νοεμβρίου αυτής της χρονιάς ξεκινούν (υποθετικά) τα γεγονότα στο V for Vendetta. Για τους περισσότερους από εσάς το 1997 είναι η χρονιά που κυκλοφόρησε ο αγαπημένος σας δίσκος.. το o.k. computer. Κάτι τέτοιο σίγουρα δεν ισχύει για τον Φαντασμένιο. Μπορεί να φταίνε τα κλαψουρίσματα του Yorke, ίσως παίζει ρόλο ότι ο Φαντασμένιος δεν έχει ακούσει ποτέ ολόκληρο δίσκο των Pink Floyd, τελικά όχι μόνο δεν είναι ο αγαπημένος δίσκος του, αλλά σίγουρα μπορεί να βρει τουλάχιστον 20 καλύτερα δισκάκια παραγωγής 1997. Πάμε:

1. mogwai - the mogwai young team
2. prolapse - italian flag
3. pavement - brighten the corners
4. yo la tengo - i can hear the heart beating as one
5. spiritualized - ladies and gentlemen we are floating in space
6. belle and sebastian - if you are feeling sinister
7. blur - blur
8. tindersticks - curtains
9. sleater kinney - dig me out
10. portishead - portishead
11. morphine - like swimming
12. dandy warhols - ..the dandy warhols come down
13. chemical brothers - dig your own hole
14. brian jonestown massacre - give it back!
15. make up! - sound verite
16. primal scream - vanishing point
17. stereolab - dots and loops
18. built to spill - perfect from now on
19. luna - pup tent
20. depeche - mode ultra όχι, όχι μήπως είναι οι cornershop; μπα. Οι prodigy; με τίποτα. Τι σκατά; Δεν μπορεί, δεν είναι δυνατόν! Μα πρέπει να υπάρχει ένα δίσκος.

Ουφ. Τριπλό άξελ, τόλουπ, κωλοτούμπα και συγχαρητήρια πανάσχημε κοντέ. Τα κατάφερες. Ναι είσαι πανάξια στο top-20 για το 1997. Για την ακρίβεια δεν είσαι καν στην 20η θέση. Ναι είσαι καλύτερος από τους Morphine και χειρότερος από τους Portishead. Δική σου η 11η θέση. Μπράβο σου. Τώρα εγώ και ο Παπακαλιάτης έχουμε ένα κοινό δίσκο στα αγαπημένα του 1997, Γαμώ το Lucky σου. Το φοβερό Electioneering και το απίθανο Let Down. Ρόμπα ξεκούμπωτη με έκανες*.

------------ο------------

*Η πιο κουλ έκφραση για το 1997 (Σημείωση για τους νεαρούς αναγνώστες)

η χαρά του παλιοηλεκρονικά | Ulrich Schnauss live στο tiki

Αν της μοδός είναι αυτοί που βρίσκουν μια φορά το μήνα τον νέο burial, ή τους σούπερ intelligent-μπλιαχ τότε οι περίπου 118 και ο φαντασμένιος που βρέθηκαν στο tiki την περασμένη Κυριακή για το live του Ulrich Schnauss είναι παλιοηλεκτρονικάδες.

Και είναι αλήθεια πως μοιάζει μακρινή η εποχή που οι κυκλοφορίες της City Centre Offices και η μουσική ενός πιτσιρικά* με έδρα το Βερολίνο θεωρούταν η πιο συναρπαστική νέα πληροφορία για τους ψαγμενίκους. Ο υβριδισμός shoegaze με ηλεκτρόνικα σε ρυθμούς τρένου, καταγράφηκε στους καταπληκτικούς και πλέον κλασικούς δυο πρώτους δίσκους του.
Στο tiki ο Schnauss επιδόθηκε σε διάφορους πειραματισμούς (χοντρικά από γυμνή ηλεκτρονική μουσική έως βαρύ και ασήκωτο krautrock), τονίζοντας πάντα το κυρίαρχο γνώρισμα του, το ταξιδιάρικο feeling που παίζει στα δαχτυλάκια από την εποχή ableton live 2.1 έως και σήμερα (ableton live 8). Ότι πρέπει για Κυριακή βράδυ αν και ο φαντασμένιος διατηρεί την ελπίδα πως στο επόμενο λάιβ ο Ulrich θα έχει την ευκαιρία να παίξει με τα όρια των φανταστικών ενισχυτών ενός κατάμεστου bios.

-----------o-----------

*Αυτό δεν άλλαξε, οι ίνδιδες εξακολουθούν να προσθέτουν πόντους ενθουσιασμού όταν η μουσική προέρχεται από κάποιον "πιτσιρικά"