το πρώτο χανγκοβερ μετά από 13 μήνες | goodbye bedouin

Υπάρχουν ακόμα μουσικοί που στέλνουν το ντεμο τους στο fantasmeniosπαπάκιgmail.com. Δηλαδή πιστεύουν πως θα ήταν καλό για την προώθηση της δουλειάς τους να εμφανιστεί σε τούτο το μπλογκ με το τεμπλεητ σινς 2006 όπου 5 στα 4 ποστς ο Φαντασμένιος γράφει πως δεν τον διαβάζει κανείς. Εντωμεταξύ με λίγο ψάξιμο βλέπει κανείς πως όποιον προωθεί ο Φαντασμένιος οδηγείται προς την καταστροφή, σχωρεμένοι  Playground Noise και #2χρόνια χωρίς Baby Guru. 
Βέβαια όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπρος σε αυτά που έχουν γίνει και θα γίνουν όταν ο "έχω  χειρότερη σχέση με το πρόμο από ότι ο dpg7000 με την καθαρή σκέψη" (Φαντασμένιος) αποφασίζει να προμοτάρει την μπάντα "καλύτερα να μαζέψουμε αποτσίγαρα μετά από την παρέλαση του Καρναβαλιού παρά να πούμε κάτι που θα παρερμηνευθεί και θα νομίζει κανείς πως είμαστε κουλ και θα έρθει για αυτό το λόγο να μας ακούσει" (bedouin). 
Η ιστορία ξεκινάει πριν από δυο χρόνια με ένα όνομα κάπως δύσκολο στο μαρκετινγκ. Ο Φαντασμένιος έκανε ό,τι μπορούσε να φέρει την κουβέντα σε αυτούς, ναι μπορεί να μην είναι τίποτα πρωτοπόροι ή βιρτουόζοι αλλά έχουν τραγούδια αν βέβαια καταφέρεις να τους βρεις. Έπρεπε να πατήσεις Bedouin, band from patras, greece, postal code 26500, να δώσεις συντεταγμένες και πάλι θα έπρεπε να μην πατήσεις σε τίποτα ανθρωποφάγους από την άπω ανατολή.
Και πάνω που ο Φαντασμένιος πιστεύει πως έχει πείσει τουλάχιστον πέντε άτομα πως αυτή η μπάντα αξίζει και ενώ μόλις έχει κυκλοφορήσει το πρώτο τους 7αρι, χτυπάει το τηλέφωνο. "Μας έκαναν εξώδικο κάτι djs από το Μπρουκλιν και πρέπει να αλλάξουμε όνομα". Οι Αμερικάνοι έκαναν αυτό που οι Αμερικάνοι κάνουν και πρέπει τώρα πάλι ο Φαντασμένιος να πιάσει τους έρμους πέντε και να τους πει πως οι Bedouin θα λέγονται Goodbye Bedouin και πως το 7αρι τους με το παλιό όνομα αποκτά συλλεκτική αξία. Τώρα ετούτο το ποστ δεν έχει κάποια αξία καθώς όπως ήδη έχει γράψει ο Φάντα δεν θα το διαβάσει κανείς και συν της άλλης το 7αρι μάλλον έχει εξαντληθεί.
 

αναθεμα και αν έχει γράψει μια φορά κάτι σωστό ο φαντασμένιος | Wooden Shjips gagarin 17/3

Η ειδοποίηση στη φορητή συσκευή δεν ήταν πολύ σαφής. 17/3 ποστ. Τι σκατά ήθελες να γράψεις ρε Φαντασμένιο; Μήπως ζήτησε κάνα ποστ πάλι ο Άφρο; Μήπως πρέπει το μπλογκ να είναι αφιερωμένο μόνο στον Άφρο; Ένας θα γράφει, ένας θα διαβάζει μοιάζει τόσο γαμάτο. Μισό λεπτό γιατί ο χρήστης τάδε ανέβασε μια φωτογραφία μετά από καιρό, κλικ τσουπ μια Anna Calvi. Βασικά δεν πήγε στην Anna Calvi ο Φαντασμένιος αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν διότι είναι ο μόνος που δεν πήγε οπότε τι να πει για ένα λαηβ που δεν πήγε πέρα από το ότι δεν ήθελε να πάει και πως δεν μπορεί να καταλάβει γιατί πήγατε όλοι. Βάζει ο Φάντα το as a man να παίζει και στο 2:50 θέλει να τυπώσει το άρθρο με τίτλο "Anna Calci  είμαι ένας θηλυκός Iggy Pop" να το περάσει από το ένα αφτί ως το άλλο και να βάλει φωτιά να μη μείνει νευρώνας για νευρώνας. 
Αλλά τι να σας πει και ο Φαντασμένιος που πήγε στους Wooden Shjips. Όπου κανονικά έπρεπε να έχει 300 άτομα όμως τι σκατά έχετε πάθει ρε; Που τα βρήκατε τα λεφτά; Οι Wooden Shjips λοιπόν. Για αυτούς βάρεσε η ειδοποίηση, και πάλι καλά καθώς αν δεν ήταν αυτή και τα mb  που πέφτουν στα σοσιαλ για την Calvi θα είχε ξεχάσει και που πήγε ο Φάντα. Έχουμε και λέμε, εξαιρετικά βίζουαλς και δυτικοευρωπαϊκών προδιαγραφών χρονοδιάγραμμα. Ξεκίνησαν στην ώρα τους χωρίς καν επίσημη είσοδο ενώ το διάστημα μεταξύ του κανονικού σετ και του ανκορ ήταν ίσα να τρέξει χαλαρά διακόσια μέτρα ο Μπόλτ. Και κάπως έτσι το ερώτημα είναι ένα, ήταν ένα διαδικαστικό λαηβ ή πρόκειται για ένα βαρετό συγκρότημα. Δεν γράφει ο φαντασμένιος πως παίζουν το ίδιο πράγμα συνέχεια καθότι αυτό είναι καλλιτεχνική άποψη που τονίστηκε όμορφα με την διασκευή στο what goes on των Velvets. Μπορεί τελικά το 2010 στο an να ήταν ο φόβος του θανάτου από βαρεμάρα σε συνδυασμό με τη χαρά που η Πανάθα πάει για νταμπλ που οδήγησε σε εκείνο το ανήλεο κοπάνημα και ακόμα θυμάται ο φάντα το βλέμμα δυσφορίας του Πολιτάκη, αλά θείτσα που πάει στο εθνικό και ενοχλείται από τις πούτσες και τα μουνιά.

bookovision για τον αφρο τον άρχοντα

Στην πραγματικότητα το blog παραλίγο να πεθάνει, ενδεχομένως προς αυτή την κατεύθυνση ξεκίνησε και αυτή η σειρά με το top-5 βιβλίων σε φάση να μείνει μια παρακαταθήκη να έχει καταγραφεί και αυτό. Ε και μετά κόλλησε κάτι ιούς το pc και πάει το ποντίκι όπου να ναι, παίζει να μην κάνει και δεξί κλικ οπότε δε γαμιέται, ας κλείσει με ένα top-5 με τέσσερα ποστ και από πίσω να παίζει η λαμποργκίνι του Φαντασμένιου. ΤΕΛΕΙΟ σκέτη γκαυλα. Ε και μετά εμφανίστηκε ο αφρο να ζητάει ποστ και ήταν χαλαρός ο Φάντα και είπε ναι και πάπαλα το κουλ τέλος, άντε να βρεις καλύτερο ταιμινγκ. Λοιπόν τι να κάνουμε, η αγάπη του κόσμου επιτάσσει να ολοκληρωθεί το Top-5 με βιβλία χωρίς αξιολογική σειρά επιλεγμένα σε φάση έχει πιάσει φωτιά το σπίτι και πρέπει να πάρει 5 βιβλία ο Φαντασμένιος με τα οποία ενδεχομένως θα πέσει και σε ένα έρημο νησί.

~Ιστορία (κωμικοτραγική του νεοελληνικού κράτους 1830-1974) του Βασίλη Ραφαηλίδη. Ο Ραφαηλιδης είναι φίλος του Αγγελόπουλου, έχει κράξει τους Παπανδρέου μπιφορ ιτ γουοζ κουλ και η γραφή του έχει μέσα την κατάλληλη δόση ειρωνείας. Φαντάζεται ο Φαντασμένιος ένα μέλλον διαφορετικό, να έχει γίνει κάτι, δεν ξέρει ακριβώς τι αλλά μια καλή ένδειξη πως αυτό είναι σωστό θα ήταν να έχει κάθε δήμος ένα δρόμο και μια πλατεία Βασίλης Ραφαηλίδης.
 

bookovision

Top-5 βιβλία χωρίς αξιολογική σειρά επιλεγμένα σε φάση έχει πιάσει φωτιά το σπίτι και πρέπει να πάρει 5 βιβλία ο Φαντασμένιος με τα οποία ενδεχομένως θα πέσει και σε ένα έρημο νησί.

~Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Θεός ήταν το ταξίδι της Μαργαρίτας Μαντά. Ακόμα ένα βιβλίο στη λίστα το οποίο υστερεί σε λογοτεχνική αξία. Πρόκειται ουσιαστικά για το ημερολόγιο γυρισμάτων ή πιο σωστά τις σχεδόν ακατέργαστες πρόχειρες σημειώσεις της Μαντά που ήταν σκριπτ στο Bλέμμα του Οδυσσέα. Όλο το παρασκήνιο μιας από τις σημαντικότερες ταινίες όλων των εποχών, ένα road trip στα Βαλκάνια (this is no detroit - this is destroyed), οι σκληρές -σχεδόν απάνθρωπες- Αγγελοπουλικές συνθήκες γυρισμάτων, ο γλυκός Βέγγος, ο περίεργος Καϊτέλ και η αιώνια ευχή για το καλύτερο φίλτρο, το συννεφιασμένο ουρανό. Θα μπορούσε να έχει εναλλακτικό τίτλο "το βλέμμα του σημαντικότερου δημιουργού όλων των εποχών".

bookovision

 Top-5 βιβλία χωρίς αξιολογική σειρά επιλεγμένα σε φάση έχει πιάσει φωτιά το σπίτι και πρέπει να πάρει 5 βιβλία ο Φαντασμένιος με τα οποία ενδεχομένως θα πέσει και σε ένα έρημο νησί.

~Η Δίκη του Κάφκα. Και κάπου εδώ θα μπορούσε να πεταχτεί ο Τζάκ Μπλάκ σε φάση μπα έβαλες και ένα κλασσικό Φαντασμένιο; Η αλήθεια είναι πως ο Φαντασμένιος έχει απαρνηθεί τη λογοτεχνία κάμποσα χρόνια. Έχει πέσει με τα μούτρα στην ιστορία και το σπάει που και που με κάνα Προυστ. Ok είναι κάπως αμήχανο τώρα όλο αυτό, τι να γράψει ο Φάντα για τη Δίκη, άντε να γράψει πως θα μπορούσε να ήταν και ο Πύργος στη λίστα, και όσο πάει γίνεται και πιο άβολο, οπότε γάμα το. Η δίκη.

bookovision

 Και επειδή οι λίστες κούρασαν πάμε με ακόμα μία. Top-5 βιβλία χωρίς αξιολογική σειρά επιλεγμένα σε φάση έχει πιάσει φωτιά το σπίτι και πρέπει να πάρει 5 βιβλία ο Φαντασμένιος με τα οποία ενδεχομένως θα πέσει και σε ένα έρημο νησί. 

~Schizo του Ivan Brunetti. Το οποίο είναι κομικ, συλλογή κομικς αλλά πίσω γράφει "το Schizo αποτελεί (sic) την ελληνική μετάφραση του βιβλίου Misery Loves Comedy της Fantagraphics books". Οπότε μάλλον είναι βιβλίο, ενδεχομένως, βασικά και να μην είναι και ό,τι και να είναι, ο Φαντασμένιος θα το έσωζε από την πυρκαγιά καθώς είναι το αγαπημένο του. Εναλλακτική πρόταση θα μπορούσε να είναι ο Μύθος του Σίσυφου του Καμύ, αμφότερα προτείνονται σε όσους ακόμα ψάχνουν το νόημα της ζωής.  

bookovision

Και επειδή οι λίστες κούρασαν πάμε με ακόμα μία. Top-5 βιβλία χωρίς αξιολογική σειρά επιλεγμένα σε φάση έχει πιάσει φωτιά το σπίτι και πρέπει να πάρει 5 βιβλία ο Φαντασμένιος με τα οποία ενδεχομένως θα πέσει και σε ένα έρημο νησί.

 ~ Η Νεκρή μεραρχία του Μπελα. Η ιστορία του δεύτερου αντάρτικου στην Πελοπόννησο από τον θείο του Βασίλη -ζούμε για να σε ακούμε- Παπακωνσταντίνου.

Το βιβλίο (1334 σελίδες - δύο τόμοι) τελειώνει με τη σημείωση του εκδότη πως την ευθύνη της σύνταξης και επιμέλειας του βιβλίου φέρει ο ίδιος ο συγγραφέας, ΔΗΛΑΔΗ είναι απίστευτα κακογραμμένο, γεμάτο επαναλήψεις, λάθη και σε κάθε περίπτωση φαίνεται να στερείται οποιασδήποτε λογοτεχνικής αρετής. Από την άλλη, μάλλον αυτό είναι το τίμημα της αυθόρμητης διήγησης. Ο λόγος ζωντανεύει καθώς οι λέξεις χρωματίζονται ανάλογα με τη συναισθηματική κατάσταση του συγγραφέα. Τι γράφεις πάλι ρε πούστη φαντασμένιο.

Και τι συναισθηματική κατάσταση ε; Μάχες, νίκες, ήττες, τσακωμοί, δολοπλοκίες, τραυματισμοί, αποδράσεις έχει τόση δράση τούτο το βιβλίο που δεν το βάζουν κάτω ούτε δέκα die hard με πενήντα ράμπο μαζί. Και όμως, όλα αυτά δεν είναι τίποτα μπρος στην πολύ σκληρή καθημερινότητα των ανταρτών όπως αυτή ορίστηκε από τον ανύπαρκτο εφοδιασμό του ΔΣΕ στην Πελοπόννησο.

Ο ταραγμένος τρόπος αφήγησης του Μπελα σίγουρα δεν εμπνέει ιστορική ορθότητα, παρότι βρίσκεται στην καρδιά των γεγονότων. Είναι από τους πρώτους που βγαίνει στο βουνό το '46 και είναι από τους ελάχιστους που έχει την τύχη να πει την ιστορία του. Η αναφορά στο θάνατο σχεδόν κάθε προσώπου που εμφανίζεται στο βιβλίο σοκάρει και οδηγεί στο συμπέρασμα πως μάλλον δεν είχε σημασία ποιος και πώς κέρδισε, το τέλος ήταν γνωστό από την αρχή, το ερώτημα είναι πώς θα ήταν η Ελλάδα αν δεν είχαν αφανιστεί σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα οι σίγουρα πιο ανήσυχοι και ενδεχομένως πιο ονειροπόλοι κάτοικοι αυτού του τόπου.