i hate perfect albums

 Αν γινόταν κάνα κόλπο με μαύρες τρύπες, ανασχέσεις δυναμικών πεδίων και λοιπών μαμπο τζαμπο με αποτέλεσμα οι δίσκοι παραγωγής 2018 να έσκαγαν το 1997 θα ήταν πιθανό να αλλάξει η ιστορία της μουσικής. Διότι η πρόταση "πολύ καλή παραγωγή" στα ρηβιου του ok computer δεν θα είχε την ίδια αξία. Οι περισσότεροι δίσκοι που κυκλοφορούν πλέον έχουν πολύ καλή παραγωγή σε σημείο που είναι πιο αξιοσημείωτο παύλα περίεργο να βγαίνει δίσκος με μέτρια απόδοση στο συγκεκριμένο τομέα. 

 Λοιπόν έχουμε και λέμε, Beach House, Jon Hopkins, Iceage και Arctic Monkeys κυκλοφόρησαν δίσκους που ακόμα και ο Dr. House της μουσικής θα δυσκολευόταν να βρει ψεγάδι στον ήχο τους, όλα είναι ακριβώς όπου και όπως πρέπει να είναι. Ωστόσο και η πολλή τελειότητα μπορεί να είναι βαρετή. Πετάμε έξω τους Arctic Monkeys που απλά έχουν ένα καλό τραγούδι και στον υπόλοιπο δίσκο ακούγονται σαν Lambchop των φτωχών. 

Τα υπόλοιπα τρία δισκάκια σχεδόν εντυπωσίασαν τον Φαντασμένιο κατά την πρώτη ακρόαση αλλά αφήνουν μια βαριά ως δυσάρεστη επίγευση (sic). Μπορεί αυτό να οφείλεται στην σπουδαιότητα των έργων σε συνδυασμό με το πόσο για τον μπουτσο είναι ο Φάντα αλλά αυτή τη στιγμή είναι μια πραγματικότητα. Από το Beach House μπορεί να ακούσει το πολύ τρία τραγούδια στη σειρά, από τους Iceage μόνο το Catch it ενώ το Singularity του Hopkins θέλει ειδικές συνθήκες. Δεν είναι για ακουστικά στο δρόμο ή για το αμάξι, θέλει μπαλκονάκι, να είναι βράδυ και θερμοκρασία το πολύ 27 κελσίου. 

Και ενώ όλα συγκλίνουν στην εμφάνιση της λέξης πανκ ροκ στο ποστ που ανακλαστικά θα φέρει στο μυαλό της αναγνώστριας τη φράση μιντ λαηφ κραησις πάμε με την ανατροπή των ανατροπών. Ο Φαντασμένιος θέλει να ακούει μόνο ένα τραγούδι αυτές τις μέρες. Είναι λυρικό, είναι συναισθηματικό είναι ό,τι πιο ακατάλληλο για την εποχή. Πρόκειται για το The Yellow Wallpaper από τους Λονδρέζους The Left Outsides. λινκ. Πατάτε με δική σας ευθύνη.

ασματική ακολουθία υπό των Om 2/6 εις την Πειραίους Academy

Είναι ζήτημα να είσαι οριακά μισάνθρωπος Φαντασμένιος και να σου αρέσουν οι συναυλίες. Και λογικά αυτή είναι η αιτία που τα μισά ποστ με την ταμπελίτσα live ξεκινάνε με μια ανάλυση για την ποσότητα/ποιότητα του κόσμου. Στους Om ο Φαντασμένιος πήγε γιατί θυμόταν πως είχε περάσει καλά στο λαηβ τους το 2011 στο gagarin, επίσης θυμόταν πως δεν είχε κόσμο, οπότε σε πιο μεγάλο χώρο λογικά θα ήταν πιο άνετα. Βέβαια υπάρχει ο κανόνας που λέει πως όταν μια μπάντα  έχει παίξει πολύ καλά, στην επόμενη εμφάνιση της γίνεται ο χαμός, ενώ ίσως πιο σημαντικό να είναι και το πόσο μπαφάτο είναι το λαηβ καθότι θέλει ο άλλος να πάει κάπου να την πιει, να χαθεί ερήμην μπίτι. Και κάπως έτσι αρκετός κόσμος βρέθηκε έξω από το Πειραιώς Academy αναζητώντας ένα μαγικό  μπαρκοντ.

Το κακό προαίσθημα έγινε άγχος όταν ο Φάντα άκουσε τα παιδιά της παραγωγής να λένε "περιμένετε να τελειώσει η ουρά να δούμε μήπως ανοίξουν κάποιες θέσεις". Ωστόσο, η πυκνότητα του κόσμου θύμιζε sold-out ευρωπαϊκών προδιαγραφών και θα ήταν όλα τέλεια αν δούλευε ο κλιματισμός/εξαερισμός. Η κατάσταση έφτασε σε οριακό σημείο όταν  μετά των πρώτων ήχων από τους Om ανάψαν τα τσιγαριλίκια, τα οποία κατά την καύση τους κατανάλωσαν τα ελάχιστα μόρια οξυγόνου. Θα πεθάνOme παρέα με σχεδόν-πρώην-γουοναμπη-αμετανόητα μέταλλα όλων σχεδόν των metal συνιστωσών είπε ο Φαντασμένιος και σκέφτηκε πόσο να κοστίζει ο ΓΑΜΗΜΕΝΟΣ ο κλιματισμός σε ένα τέτοιο χώρο για 3 ώρες; Όταν μετά από 15 λεπτά κάποιος πάτησε το κουμπί, το φρέσκο ρεύμα αέρα ήταν πιο λυτρωτικό και από δέκα χριστός ανέστη (ρε λες να ήταν μέρος του σοου;). Προς ένδειξη διαμαρτυρίας και για να νιώσετε λίγη από τη δυσφορία του, για το υπόλοιπο του ποστ ο Φαντασμένιος δεν θα βάλει καμία τελεία, πάρτε βαθειά ανάσα.

Λοιπόν είναι θέμα να σου αρέσουν οι συναυλίες και να είσαι ταυτόχρονα μισάνθρωπος, καθότι όσο περισσότεροι είναι οι άνθρωποι τόσο περισσότερα κάνουν και γίνονται σούπερ ενοχλητικοί, όπως το μέταλλο που καθόταν πίσω από τον Φαντασμένιο και σαν προπονητής της εξέδρας τα είχε βάλει με τον ντραμερ, δεν το ένα, δεν το άλλο, και τι είναι αυτό, και τι είναι το άλλο, και στο gagarin είχαν γαμήσει, δεν είναι Om αυτό το πράγμα, είναι υποτονικοί βαριούνται, δεν ήταν καλό το σταφ, ok σε καταλάβαμε ρε φίλε σκάσε αλλά όχι εκεί αυτός, να μας πει για το beer φεστιβαλ, τα μπυρακια, τα γκομενάκια και χίλιες δυο μαλακίες, αλλά δεν φταίει αυτός,  φταίει το καπιταλιστικό σύστημα που έχει εδραιωθεί και το μόνο που μας νοιάζει είναι να πάρουμε καλύτερο κινητό και αυτοκίνητο και να παίξουν γαμάτα και 5 ώρες οι Om, ενώ θα έπρεπε να μετατοπίσουμε τα θέλω μας και ενδεχομένως την όποια αντίδραση προς ποιοτικότερα χαρακτηριστικά της ζωής απορρίπτοντας την κοινωνία του θεάματος, του κουτσομπολιού, να ρίξουμε μια γροθιά στον μικροαστισμό, να πάρει η φαντασία την εξουσία και να σταματήσει ο κόσμος να μιλάει στις συναυλίες και κάπου εδώ συνέβει το δεύτερο θαύμα της βραδιάς (μετά το ερκοντισιο), καθώς το αγανακτισμένο μέταλλο αποφάσισε να φύγει και ως δια μαγείας ή ανωτέρας δύναμης - ενδεχομένως ερήμην μπίτι- οι Om απογειώθηκαν, οι Om που περίμεναν να πάρει η ορθόδοξη ΑΕΚ πρωτάθλημα για να έρθουν, χαμός, Λάζαρε δεύρο έξω και λοιπά, βέβαια αυτοί δεν καταλαβαίνουν από αχόρταγο αθηναϊκό κοινό και δεν βγήκαν για ανκορ, ωστόσο με αυτά και με αυτά, αν ξανάρθουν και δεν έχουμε βγάλει καμιά ζημιά ως τότε να ξαναπάμε, ο Φαντασμένιος να ακούσει, εσείς να την πιείτε, οι διοργανωτές να κονομήσουν και το μέταλλο γκρινιάρης να λέει πως τους έχει δει 11 φορές και λοιπά ερήμην μπίτι.

great pic via alma 

10+1τραγούδια για τον Μάη

Ο Φαντασμένιος δεν εμπιστεύεται ανθρώπους που έχουν ψηφίσει ΓΑΠ και δεν το έχουν μετανιώσει. Και όσες συγκινήθηκαν με το 1968 του Μπουλμέτη. Βασικά δεν εμπιστεύεται όποια είδε το 1968 του Μπουλμέτη και δε γαμήθηκε στα γέλια. Όλα τα παραπάνω τα ξεπερνάνε με ευκολία αρθράκια τύπου ο δίσκος της ημέρας ή 10+1 τραγούδια για το καλοκαίρι και κάνε λαηκ εδώ και σερ εδώ και καρδούλα εδώ και δε θα πιστέψεις αυτό, το ποιο; Αυτό 1-0. Ωστόσο 11 χρόνια στο ίντερνετ τα έχει κάνει όλα ο Φάντα- ας το κάνει και αυτό, δε γαμιέται- 10+1 τραγούδια για τον Μάη.

~ Shiggy από τον Stephen Malkmus και τους Jicks. Είναι τόσο καλό που αυτομάτως θέτει το νέο δίσκο του Malkmus σε σύγκριση με το προ δεκαεπταετίας ντεμπούτο ομότιτλό του.

~ Devil της/των Vive la void. Όνομα και πράγμα.

~ Do i Look like I 'm in Love από τους Prids, το οποίο μπορεί και να είναι το καλύτερο τραγούδι που έχει γραφτεί ποτέ. Είναι σαν κατσαρόλα που βράζει ντέρτι ή ένα ζευγαράκι που χαμουρεύεται σε ένα αμάξι που πάει με 182 στην Εθνική.

~ Pure Romance των Wand. Είναι το νερό που χύθηκε από την κατσαρόλα που έβραζε στην παραπάνω πρόταση ή το ζευγαράκι της ίδιας πρότασης που αράζει μεταοργασμικά στο χορτάρι  κάτω από ένα δέντρο.

~ Charity της Courtney Barnett. Το μόνο κακό με αυτό το τραγούδι είναι πως είναι τόσο κολλητικό που ενδεχομένως να υπονομεύσει το υπόλοιπο δισκάκι. 

~ By Two από τους Landing. Θυμίζει κάτι από το Myrkur των Sigur Ros, δηλαδή είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις που η λέξη dreamy μπαίνει χωρίς να υπάρχει κίνδυνος συναισθηματικής λιγωμάρας.

~ Follow you Home από τους 2 By Bukowski feat Kid Moxie. Είναι αυτό το διαολεμένο το Λιντσομπανταλαμεντικό με το Ένιο Μορικόνε ριφακι που είχε γαμήσει τον εγκέφαλο του φάντα τότε. 

~ Και για το τέλος ένα από elefant records, καθότι η Μαδρίτη πήρε όλες τις κούπες φέτος. Alpaca Sports και Summer Days αν και θα προτιμούσε ο Φαντασμένιος να έπαιρνε ευρωλίγκα και τσαμπιονς λιγκ η Middletown Connecticut AC και να έκλεινε η λίστα με αυτό το έπος.  

Echo Tides.

Κυκλοφόρησε επιτέλους το πρώτο EP των αγαπημένιων Echo Tides. Εκτός από το υπέροχο ηλεκτροποπ αριστούργημα ride υπάρχουν και δυο τραγούδια από το λαηβ που είχαν δώσει τον Δεκέμβριο. Ωστόσο γιατί να το κρύψομεν άλλωστε την παράσταση κλέβει η Λαμποργκίνι του Φαντασμένιου, ένα τραγούδι που γράφτηκε πριν από 4 χρόνια ως απάντηση στο rave tapes των Mogwai και τώρα πια δικαιώνεται πανηγυρικά. Πού είναι οι Mogwai ε; Δε σας βλέπουμε κύριοι Mogwai, που και να υπήρχατε πάλι δε θα σας βλέπαμε από τη γκαβλα μας για τα Echo Tides.

χαθήκαμε μια νύχτα στην Ηπείρου | Grails 3/5 στο Κύτταρο

Και αν έχει δει συναυλίες ο Φαντασμένιος. Μόνο και μόνο σε τούτο το blog έχει γράψει για 171. Και τι δεν έχουν δει τα μάτια του τόσα χρόνια. Ένα πράγμα δεν είχε δει ποτέ, να ξεκινάει το μεην ακτ πριν τις 10. Ε και αυτό συνέβη φυσικά την μοναδική μέρα της εβδομάδας που είχε δουλειά και δεν μπορούσε να είναι από τις 9 στο Κύτταρο για να δει τους Grails. Νιώθει σαν την Ηρώ ο Φαντασμένιος. Με αυτά και με αυτά στο κύτταρο έχει ζήσει τις πιο ευρωπαϊκές συναυλιακές του εμπειρίες καθώς τον Σεπτέμβρη του 2009 είχε παρακολουθήσει το μοναδικό λαηβ που είχε εφαρμοστεί ο νόμος κατά του καπνίσματος (crippled black phoenix). 

Τι συνέβη; Παρατηρώντας το χαρτί της σετλιστ (pic via Alma) βλέπουμε πως έχουν γράψει λάθος την ημερομηνία! Χμ, η Αθήνα είναι η πρώτη πόλη της ευρωπαϊκής τους περιοδείας οπότε έχουμε να κάνουμε με καραμπινάτο τζετ λαγκ. Υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να γίνει δουλειά, τι να σου κάνει και ο Φαντασμένιος; Φαντασμένιος είναι, δεν είναι μάγος, πώς να γράψει για κάτι που δεν είδε; Άντε να γράψει πως ενδεχομένως να παίζουν κάπως ξερά παύλα ωμά στα λαηβ, οπότε ενδεχομένως να μην έχασε και κάτι το φοβερό, καθότι ενδεχομένως προτιμά τις πιο σύνθετες ενορχηστρώσεις των στούντιο εκτελέσεων. Τώρα και αυτό με μπόλικο ενδεχομένως, με ενδεχομένως από εδώ στην Πάτρα με τον παλιό δρόμο. Βασικά το μόνο σίγουρο είναι πως του πήγε 0.64ευρώ/λεπτό το λαηβ και το μόνο που θα θυμάται από αυτό είναι πως πήγε αλλά τελικά δεν ήταν ποτέ εκεί. Πόσο λόγω τιμής πια;

Godspeed You! Black Emperor στα μπουζούκια! 29/4

 

Τώρα δεν ξέρει ο Φαντασμένιος αν έχει νόημα όλο αυτό το πράγμα, στην τελική όποιος ήθελε να πάει πήγε, όποιος δεν ήθελε δεν πήγε, οπότε δεν έχει σημασία αυτή τη στιγμή- βέβαια είναι και οι ιστορικοί του μέλλοντος, για τους οποίους μπορεί να έχει σημασία, το οποίο ωστόσο αν συμβεί θα σημαίνει  πως την εγαμησαμε, δηλαδή θα την γαμήσουμε, όχι πως δεν την είχαμε γαμήσει τόσο καιρό, αλλά τι βλέπει ο Φαντασμένιος; Ένα κουνελάκι κάνει κύκλους στον αέρα, ωωωωωω ρε ψηλεεεεεεε, πώς πάει έτσι το γαμήδι, τουμ τουμ τουμ τουρου ρου ρου ρουμ, τουυ τουμ τουμ, τουρου τρου ρουμ γκρανκ και άλλος λαγός παιδιά, τρεις λαγοί! Χαμός. Πάμε μία το χόρτο; Όχι ρε μαλάκα δεν είμαστε στη 13 ρε στα μπουζούκια είμαστε και βλέπουμε τους Godspeed ρε. Γίνεται ρε αυτό το πράμα; Εμ, γίνεται και έχει πάρα πολύ κόσμο αλλά έχει χώρο να στρίψεις σαν άνθρωπος, δεν ξέρω αν με κατάλαβες, μάλλον με κατάλαβες ΜΕΝΙΟΟΟΟΟΟ. Αν στρίβεις όλη την ώρα δεν μπορείς να σηκώνεις ταυτόχρονα το κινητό- αυτό είναι ένα θέμα. Να γιατί κοιτάνε όλοι ευλαβικά- ή μήπως έχουν έρθει όντως για να δουν το λαηβ και όχι για να λένε πως πήγανε ή μήπως είναι τόσο γαμάτοι αυτοί που παίζουν που δε γίνεται αλλιώς. Έχει μπερδευτεί ο Φαντασμένιος και είναι δυο μήνες χωρίς ποτό- και παφα πούφου ο από πίσω με το ηλεκτρονικό τσιγάρο- δεν είναι σε θέση να εκφραστεί, αλλά και πάλι καλά διότι δεν έχει σημασία. Ο καθένας το έζησε με τον τρόπο του. Να γράψει ο Φαντασμένιος τώρα πως παίζουν πιο δυνατά από ποτέ και πως ο ήχος της κιθάρας έχει μια παραμόρφωση λες και έχει περάσει κάποιος την πιο μυτερή βουνοκορφή από 10 φίλτρα του Νταλί; Να γελάει ο κόσμος. Άλλωστε το ποστ ροκ είναι βαρετό για τους ατάλαντους, φλώρους που δεν μπόρεσαν να γίνουν ποτέ μέταλα κλπ. Πάντως σε κάποια φάση μπαίνει ένας πιτσιρίκος μπροστά από τον Φάντα και εκείνοι πάνω βαράνε το Sad Mafioso και χτυπιέται ο πιτσιρικάς με το Ζαγόρι βότκα στην κωλότσεπη και μπορεί να τσιμπάει λίγο το γαμημένο το γόνατο αλλά το μυαλό πάει 15 χρόνια πίσω- όχι σε φάση νοσταλγίας- απλά νιώθει μια συγκίνηση κάπως διότι, εντάξει, μάλλον δεν την έκανε ακόμα σαν ήρωας από τους Απόντες του Γραμματικού- ωπ καραμπινάτο ντεζα βου. Ο πιτσιρίκος στην πούτσα του τι σκέφτεται ο Φάντα, και όλες οι γκόμενες που θα τον χωρίσουν και τα 30 χρόνια που θα πρέπει να βγάζει πλεόνασμα και αν θα πέσει κατηγορία η Πανάθα. Και χωρίς το Anthem For No State, αλλά με Mladic κατά της ξηροφθαλμίας και λοιπών παρενεργειών της αφρικάνικης σκόνης και της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και όλα αυτά ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΣΑΣ, 100μ από τα μεηνστρημ 150 από τα χίπι χίπι. Βέβαια, η αλήθεια είναι πως ο Φαντασμένιος μισεί τους ανθρώπους και δεν θα είχε μεγάλο πρόβλημα αν εξαφανιζόντουσαν όλοι, οπότε μοιάζει μάλλον άκυρη οποιαδήποτε δήλωση συμπόρευσης εκ μέρους του. Zούμε μόνοι μας και πεθαίνουμε μόνοι μας όπως είχε πει και ο dr. House. Πώς μπορεί να γράφει ο Φαντασμένιος τόσες λέξεις και να μη λέει τίποτα, πώς μπορούν οι gybe να λένε τόσα πολλά χωρίς ούτε μια λέξη (ΕΛΑ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙ), πώς περάσαν έτσι όμορφα δυόμισι ώρες ενώ όλη η ουσία ήταν στα τελευταία 5 δευτερόλεπτα στο Sad Mafioso;

Pic via Alma

 

ορθοντοξ μπραδερ John Johanna

Λοιπόν επειδή πρέπει να φτιάχνετε συνέχεια το μαλλί και δεν έχετε χρόνο να ακούτε νέες και δη αντεγκραουντ κυκλοφορίες ο Φαντασμένιος είναι εδώ. Την σήμερον ημέρα αντεργκράνουντ σημαίνει 80 φολοερς στο τουητερ και 130 λαηκς στο fb, σαν τον John Johanna. Πρόκειται για Βρετανό πολυοργανίστα της ψυχεδελικής φολκ που κυκλοφόρησε στην αρχή του έτους τον πρώτο του δίσκο με τίτλο I'll Be Ready When The Great Day Comes.
Ο κυρ John δηλώνει πιστός χριστιανός ορθόδοξος (αδερφός) γεγονός που αντανακλάται και στη μουσική του. Κάποιος που αγνοεί αυτή την πληροφορία θα νόμιζε πως πρόκειται  απλά για ακόμα ένα ψυχεδελικό δίσκο με ανατολίτικα στοιχεία. Το ότι ο υπέροχος αυτός δίσκος είναι αποτέλεσμα βαθιάς εσωτερικής αναζήτησης εμπλεκομένων υπεράνω δυνάμεων κλπ δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να τον απολαύσει ο Φαντασμένιος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα στο μπαλκόνι παρέα με ένα ανάμικτο χυμό, το αεράκι να του φυσάει το μαλλί και ο ήλιος που πέφτει να φωτίζει τα σύννεφα και στο μυαλό του να περνάνε διάφορες όμορφες σκέψεις, οι βιταμίνες να κάνουν πάρτι και να είναι λες και δεν ένιωσε ποτέ άγχος. Ε δεν είναι και όπως στα 90s που τα indie κλαμπς έπαιζαν την προσευχούλα τον Jars of Clay και  στην τελική Φαντασμένιος είναι, ο,τι θέλει κάνει.