Τι είναι η ψυχαγωγία; Κατά τον Αμπροουζ Μπιρς (Το Αλφαβητάρι του Διαβόλου) είναι κάθε είδος διασκέδασης που οι επιδρομές του σταματάνε μια ανάσα από τον θάνατο και την μελαγχολία. Εντάξει μπορεί να μοιάζει λίγο προβοκατόρικος αυτός ο ορισμός αλλά ακόμα και η πιο συντηρητική απόδοση της ψυχαγωγίας είναι σίγουρα αρκετά μακρυά από τον τρόπο που διασκεδάζουν οι άνθρωποι το είκοσι-εικοσι-φεύγα. Είναι μεγάλο το θέμα, ίσως όχι τόσο μεγάλο όσο το παουερμπανκ της κοπέλας που τσάταρε ατάραχη ενώ στην Κουζίνα του Γ. Κουτλή σερβίρονταν, με άρτιο τρόπο, επίκαιρα - παρότι γραμμένη στα 50s - υπαρξιακά ερωτήματα.
Σύμφωνα με το άρθρο "Ξαφνικά όλοι φοβούνται να χορέψουν σε κλαμπ και συναυλίες" της Wall Street Journal το πρόβλημα δεν είναι στο τσατ αλλά στην κάμερα των κινητών που καταγράφουν τα πάντα. Υπάρχει και το παράδειγμα του αγανακτισμένου Tyler The Creator που στην παρουσίαση του νέου του δίσκου απαγόρευσε εντελώς τα κινητά. Μπράβο και στον Tyler μπράβο και στην WSJ αλλά για τις περισσότερες που είδαν τους Κορυβαντίωντες Decius το περασμένο Σάββατο στο an αυτά ακούγονται πρωτοεπίδες χαζομάρες.
Ψυχαγωγία μπρο ακόμα και στο γεμάτο an που όσο ιστορικό και κόζι και και και και και όλα τα και της γης, όταν είναι τόσο γεμάτο είναι λάθος, ανθυγιεινό και επικίνδυνο. Ιδανικές συνθήκες θα έλεγε κάποιος για τον υποχθόνιο Lias Saudi που για μια ώρα έδειξε πως το είκοσι-είκοσι-φεύγα
είναι ένας από τους ελάχιστους φροντμεν που βλέπει τη σκηνή ως φυσικό χώρο τέχνης. Αφού χόρεψε, τραγούδησε και ποιος ξέρει τι άλλο, στο τέλος στάθηκε στην άκρη και κοίταξε σαν Ρωμαίος αυτοκράτορας σχεδόν επικριτικά το an. Αυτά τα κάνει χρόνια τώρα με τους fat whites, αλλά έπρεπε να σκάσει ένα "αυτό που συμβαίνει τώρα" για να τον απολαύσει και όλη η χιψτερ μέση ηλικία.
Ο Φαντασμένιος δεν ξέρει αν οι Decius είναι αυτό που συμβαίνει τώρα ή πριν τέσσερα χρόνια ή αν θα συμβεί κάποτε αλλά αυτή η ολντ σκουλ Acid House μουσική με τον Lias - σε όποια κατάσταση - είναι σίγουρα ένα πολύ καλό είδος διασκέδασης και πάλι καλά που υπήρχαν τόσα κινητά διότι το επόμενο στάδιο θα ήταν να έρθουμε ακόμα πιο κοντά και από την πολλή τριβή να βάλουμε φωτιά στο an και να φτάσουμε μια ανάσα από τον θάνατο και την μελαγχολία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου