Γιατί είναι άσπρα τα στενά; A Place to Bury Strangers στο Gazarte 18/4

To 2009 ήταν η μεθαδόνη στο πρόγραμμα απεξάρτησης από τους My Bloody Valentine, το 2012 ήταν η τέλεια μουσική υπόκρουση για την κρίση, το 2013 μάλλον ήταν στο απόγειο της δημοφιλίας τους που τους κόστισε όμως μια σπασμένη κιθάρα (που κάποιος την πήρε γιατί του φάνηκε λογικό οι aptbs να σπάνε μια κιθάρα σε κάθε ένα από τα 30 λαηβ που κάνουν το χρόνο) και το 2015 είχαμε κατακτήσει την  οικειότητα οπότε το στοιχείο της έκπληξης είχε κάνει πέρα και μείναμε με την αγνή απόλαυση. 

Είναι 2026, η καραφλοχαίτη του Ακερμαν είναι ορατή από την σκοτεινή πλευρά της σελήνης και οι A Place To Bury Strangers είναι στην Ελλάδα τόσο συχνά που λογικά ο Φοίβος Δεληβοριάς τους έχει στη λίστα του για την επόμενη ταράτσα. Το ερώτημα εδώ λοιπόν είναι "γιατί πάει ακόμα ο κόσμος να δει τους aptbs;". 

Πάει γιατί σε όλα τα δελτία τύπου/άρθρα (δεν είναι σίγουρος ο Φαντασμένιος αν αυτά διαχωρίζονται κάπως) υπάρχει η πρόταση "the loudest band in New York". Είναι σαν εσένα που πας στην χ ευρωπαϊκή πόλη που έχει τον χ καθεδρικό που είναι από το χ έτος και είναι στα χ μέρη που πρέπει να δεις και παρότι δεν δίνεις ούτε μισό χ για τη θρησκεία πας για να το ανεβάσεις στο ινσταγκράμ να πάρεις χ views. 

Και η αλήθεια είναι ότι οι aptbs είναι πολύ καλοί στην πόζα. Ο Ακερμαν κοπανάει, πετάει και (και καλά) σπάει την κιθάρα στο πάτωμα του gazarte από το πρώτο τραγούδι. O Φαντασμένιος απόλαυσε το shoegazιαρικο lost feeling το οποίο έσκασε μετά το Song For A Girl From Macedonia το οποίο έχει γραφτεί για μια φαν της μπάντας με την οποία μάλιστα είχαν μιλήσει μετά από συναυλία τους στη γειτονική χώρα. Δυστυχώς λίγη ώρα μετά τη συνάντηση τους η κοπέλα πέθανε καθώς έπεσε πάνω της ένα φορτηγό. Ο Ακερμαν παίζει την (και καλά) σπασμένη κιθάρα, και μαζί του έχει πια τους πάλαι ποτέ Ceremony, Τζον και Σάντρα Φέντοβιτς σε μπάσο και ντραμς αντίστοιχα. Παρέμβαση. Η κα. Φέντοβιτς είναι ό,τι πιο σέξι έχει δει ο Φαντασμένιος σε σκηνή τα τελευταία 30 χρόνια που πάει σε συναυλίες. Στρόμπο φώτα, προβολείς, χαμός, σκέφτεται ο Φαντασμένιος και την παπαλάμπραινα να παίξουν δεν τον χάνουν τον κόσμο. 

Κατά τα γνωστά σε κάποια φάση κατεβαίνουν από τη σκηνή  - σαν τους Godspeed του 2003 - WHAT IS THIS? A CROSSOVER EPISODE? - να παίξουν ένα δύο (;) ηλεκτρονικά (;) τραγούδια (;). Μάστορες στο fomo οι aptbs. Κάνουν έναν κύκλο στη μέση του gazarte όπου μπορούν να τους δουν 20 άτομα και όλοι οι υπόλοιποι κοιτάνε τις χ οθόνες των χ μπροστινών που καταγράφουν για να πάρουν χ καρδούλες και χ views. Εντωμεταξύ αυτό που παίζουν (;) πρέπει να είναι η χειρότερη μουσική (;) που έχει χορέψει ποτέ άνθρωπος τουλάχιστον στο gazarte. Σε κάθε περίπτωση το τρικ έπιασε και κινητοποίησε έναν ικανό αριθμό θεατών που αναμενόμενα τους έσκασε το Dead Beat σαν η μελωδία της ευτυχίας παιγμένη από τους All stars του παραδείσου. Όλα είναι όπως πρέπει να είναι, κατά το Shoegaziκο πρότυπο, ρυθμοί και μελωδίες ξεπροβάλλουν μέσα από τον από τον όχι και τόσο ανυπόφορο θόρυβο. Ενδεικτικά, οι gybe έπαιξαν πιο δυνατά προχτές.