16 October 2018

ιστορίες

Η φωτογραφία είναι άσχετη, είναι από το λαηβ των Animal Collective στον Νιάρχο αλλά επειδή του αρέσει του Φάντα και τώρα τη θυμήθηκε, είπε να τη βάλει. Πάμε.

Μπαίνει ο Φαντασμένιος στο ιντερνέτ και βλέπει νέο δίσκο παύλα χαμένες ηχογραφήσεις από το 1978 όταν ο  Peter Holsapple πήγε στο Μέμφις για να κάνει κονέ με τον Bell των Big Star. Ο Bell του έριξε χυλόπιτα και έτσι έμεινε -ο μετέπειτα σεσιον μουσικός των REM- να παίζει στο στούντιο εκτός ωραρίου. Τις ηχογραφήσεις άκουσε ο μπροστάρης των Big Star Alex Chilton o οποίος αφού πρώτα τον ειρωνεύτηκε είπε να κάτσει να δείξει στον Holesapple πως γίνεται η δουλειά. E και μετά από 40 χρόνια η φοβερή αυτή ιστορία συνεχίζεται  με την κυκλοφορία του δίσκου με τίτλο Death of Rock. Συμπαθητικό δισκάκι ωστόσο υποδεέστερο της ιστορίας και των βαριών ονομάτων που ήδη αναφέρθηκαν.

Λίγο πιο πέρα ένα δισκάκι που και το hypeακι του έχει, είναι και fortuna records έχει και από πίσω μια επίσης ιντριγκαδόρικη ιστορία. Οι της εταιρείας ισχυρίζονται πως απλά κάποιος τους το άφησε και έτσι δεν υπάρχει καμία πληροφορία για τον δημιουργό του. Η ταμπέλα απέξω γράφει Moontribe και στα tags από κάτω έχει analog, africa, cosmic, space, tripy και ΠΟΡΩΝΕΤΑΙ ο Μένιος Ε ΡΕ τι έχει να γίνει. Και δεν έγινε τίποτα ή σχεδόν τίποτα καθότι τα tags είναι μεν σωστά αλλά μοιάζει να είναι μόνο tags. Στερείται  φαντασίας, μιας ιδέας να κάνει κλικ μοιάζει κάπως σαν τον Αλέξανδρο Τζίολη.

Τώρα από συνεργασίες όλη η γη περιμένει το δίσκο των Callas με τον Lee Ranaldo. O κυρ Ranaldo είχε έρθει το 2014 για λαηβ στον Παρνασσό [λινκ]. Σε περίπτωση που βαριέστε να πατήσετε το λινκ το ποστ μέσες άκρες γράφει πως ο Lee είχε έρθει να κάνει το κομμάτι του. Και πράγματι το έκανε καθότι με το που τελείωσε το λαηβ έπεσε πάνω του η μισή δημιουργική Αθήνα να του πει πόσο συγκινητικό ήταν το λαηβ του και πόσο γαμάτος είναι και και και και και λογικά ακόμα θα σφουγγαρίζουν σάλια στον Παρνασσό. Ε και κάπως ΄έτσι φτάνουμε στο δίσκο με τους Callas αφότου πρώτα του κάναμε και τα βαφτίσια τον Σεπτέμβρη στον Νιάρχο. Και μάπα αν είναι ο δίσκος τουλάχιστον θα μείνουν οι φωτογραφίες με τον Lee.

29 September 2018

μπιτ μπιτ

 ..1998. Τι σούπερ ιδιότητα θα ήθελες Φαντασμένιο; Θα ήθελα να μπω στο μετρόπολις και να πάρω ό,τι θέλω τσάμπα.  Αυτό που έμοιαζε με άπιαστο όνειρο για έναν μουσικόφιλο ως το 2000 κοντεύει να γίνει εφιάλτης καθώς μπορεί με δυο κλικ να κατεβάσει από το σπάνιο διαμάντι του 1972 ως την κασέτα ενός πιτσιρικά από την Καρολίνα, ωστόσο οι ώρες της μέρας παραμένουν σταθερά εικοσιτέσσερις. Δηλαδή μπαίνει στο διαδίκτυο χαλαρός ο Φαντασμένιος και βλέπει μπροστά του αυτό το εξώφυλλο, γράφει από κάτω experimental, ενώ στο δίπλα tab έρχονται τυφώνες, ε όπως ήταν λογικό το κατέβασε. 
Είναι Σάββατο μεσημέρι και ούτε τυφώνας έσκασε ούτε το δισκάκι του Digital Natives είναι experimental. Ωστόσο 18 βαθμοί με βροχούλα παίζει να είναι ο αγαπημένος καιρός του Φαντασμένιου, ενώ τα φανκσοουλοειδή όταν είναι έτσι πεσμένα το ένα πάνω στο άλλο σε πεντακόσια πλας επίπεδα μια χαρά του κάθονται. Και πάει ο Μένιος να δει από που κρατάει η σκούφια του Digital Natives και βλέπει 15 προτζεκτ από 35 δίσκους το καθένα. Γαμησέ μας ρε φίλε. Δεν θα κάνει τη βρώμικη δουλειά ο Φάντα για κανένα λόγο, δεν ξέρει πού στέκει ποιοτικά η συγκεκριμένη κυκλοφορία σε σχέση με τις υπόλοιπες αλλά μια χαρά κάθεται δίπλα στη νέα κασέτα like when you ain't του Odd Nosdam. yo.

25 September 2018

man on the HDD

Είναι μαλακία να ασχολείται κάποια με τους πρώην. Ο Φαντασμένιος έχει χάσει τα ίχνη όλων των πρώην, αλλά και μία που βλέπει που και που, δεν θυμάται καν πως και πότε χώρισαν. Εντάξει 99.99999% αυτή τον σούταρε αλλά μπορεί να είναι μία από αυτές τις περιπτώσεις που δεν ήθελε να του το πει και έτσι ο πανέξυπνος μπλογκερ το πήρε χαμπάρι και καταλάβατε, κάπως έτσι βγαίνουν τα καλά ψευδώνυμα. Μπορεί λοιπόν ο Φαντασμένιος να μη θυμάται βασικά σημεία της υπόθεσης, ωστόσο δεν πρόκειται να ξεχάσει πως της είχε δανείσει και αυτή δεν του επέστρεψε ποτέ το How to Be Good του Nick Hornby. 
Μοιάζει απλό αλλά δεν είναι, διότι τον καιρό εκείνο ο Φάντα δεν είχε μία, οπότε η αγορά του συγκεκριμένου βιβλίου ήταν μια πολύ συνειδητή απόφαση και θα το διάβαζε πάση θυσία και κόντρα στον χοντρό εθισμό από το fm. Ήταν η εποχή του χαγκόβερ από τις λόμπες του Ζαγοράκη και το Σταθμός Λαρίσης Ακρόπολη σε τέσσερα λεπτά. Υπο τέτοιες συνθήκες και με το φίλτρο της νεότητας όπως είναι λογικό η ανάγνωση ενός βιβλίου με τίτλο πως να είσαι καλός είναι πολύ πιθανό να είχε σοβαρές επιπτώσεις.  
Τώρα θα μπορούσε να το παίξει μάγκας ο Φάντα και να τελειώσει το ποστ με ένα "για όσους δεν το κατάλαβαν αυτό είναι ένα post για τον νέο δίσκο των spiritualized" και να μείνετε όλοι μαλάκες, τι έγραψε το άτομο και πω πω βαθειά νοήματα και τι σημαίνει η πρώην και  μήπως αν το διαβάσει κάποιος ανάποδα, μήπως αν το βάλεις κάτω από λάμπα UV φαίνονται τίποτα σήματα μορς; Ρε τον πούστη μας άφησε μαλάκες και όποιος κατάλαβε κατάλαβε. 
Τίποτα, καμία σχέση η ιστορία είναι άσχετη και δεν είχε σκοπό να ασχοληθεί ο Φαντασμένιος με το δίσκο των Spiritualized που ξεκινάει με το Perfect Miracle το οποίο είναι το ιντρο του Ladies and Gentlemen We Are Floating in Space αλλά σε φάση κάθε βράδυ στις 8 ένα χάπι για την πίεση. Έχει και στο εξώφυλλο τον Pierce ο οποίος -και καλά- εκτοξεύθηκε στο διάστημα πριν 20 χρόνια και τώρα είναι ακόμα εκεί - και καλά.

09 September 2018

r u really on drugs?

Τούτο εδώ είναι δισκάρα μεγατόνων, είτε επειδή είναι όντως δισκάρα, είτε επειδή ήταν της μοίρας του γραφτό να το ακούσει ο Φαντασμένιος τις πρώτες ώρες της άδειας, τις πρώτες ώρες στην παραλία τότε που κάθε λεπτό ισούται με μέρα ξεκούρασης, τις στιγμές που ο οργανισμός παθαίνει σοκ από την ξαφνική αποβολή άγχους. Υπό αυτές τις συνθήκες -όπως είναι λογικό- γίνονται όλα κάπως ασυναίσθητα, ε καλό είναι άστο εκεί να παίζει, και χάνονται στους κόκκους της άμμου και στον αφρό των κυμάτων ερωτήματα τύπου ποιοι είναι, από που είναι, αν είναι όμορφοι και σε ποιους μοιάζουν.
Στην πραγματικότητα ο αληθινός σκοπός αυτού του ποστ είναι να απομνημονεύσει το δίσκο ο Μένιος που εδώ και ένα μήνα όταν τον ρωτάνε τι καλό του άρεσε έλεγε ένα που είναι μπλε κίτρινο από μια νεοψυχεδελική μπάντα, Kamish Filgour. Σε κάποια φάση άρχισε να προσθέτει και την πληροφορία ντεμπούτο καθώς δεν του έλεγε κάτι το όνομα το οποίο ωστόσο το έλεγε διαφορετικά κάθε φορά. Yolo.
Τελικά μήτε ντεμπούτο ήτανε μήτε από κουλ νεοψυχεδελική μπάντα, μον' του Hamish Kilgour - πάλαι ποτέ ντράμερ των Νεο Ζηλανδών The Clean - ο δεύτερος προσωπικός δίσκος είναι. Ο τίτλος αυτού Finklestein και όπως φαίνεται καθαρά από το εξώφυλλο ο καλλιτέχνης είχε την πρόθεση να γράψει ένα δίσκο/παραμύθι για τον γιο του. 
Πού να ήξερε πως στην άλλη άκρη της γης θα το απολάμβανε ο Φαντασμένιος με τον αέρα να του γαργαλάει το και μπαμ να σου σηκώνεται ο μπλογκερ και φωνάζει ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΡΕΕΕ; ΦΑΕ ΣΚΟΝΗ Anton Newcombe, πω πω πω τι ρυθμός είναι αυτός, μπαίνει αμέσως, είναι ευθεία γραμμή, δεν έχει ρεφρέν απλά πάει, είναι δυόμισι λεπτά αλλά θα μπορούσε να παίζει συνέχεια για ένα μήνα. Βασικά δεν χρειάζεστε τίποτα άλλο, μόνο αυτό σας φτάνει, άντε αν είστε από αυτές που θέλουν πάνω από μήνα για να συνέλθουν από τις διακοπές να σας πει ο Φάντα πως το Sidetracked πατάει πάνω στο it's all over now baby blue του Dylan.
 

06 September 2018

post punk is dead

Όλο τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Είπαμε ρε Φαντασμένιο πως πρώτον δεν έχουν νόημα οι αρνητικές κριτικές και δεύτερον έχει κουράσει το αστειάκι πως διαβάζουν το μπλογκ τρία άτομα. Τα είπες μία, τα είπες δύο ε γράψε τη μαλακία σου και για τους Idles και στο τέλος να σε διαβάζεις μόνος σου. Βέβαια για να λέμε και του Φαντασμένιου το δίκιο φταίτε και εσείς που σας σηκώθηκε μόνο και μόνο από το εξώφυλλο. Εντάξει τι να κάνετε, είναι η εποχή της εικόνας άλλωστε. Επιπλέον, εκτός από εποχή της εικόνας, είναι και εποχή που οι κιθαριστικοί δίσκοι ευρείας αποδοχής είναι πιο σπάνιοι από σοβαρή δήλωση του Άδωνις. 
Η αλήθεια είναι πως όσο και να φαντασμενίσει ο φαντασμένιος δύσκολα βρίσκει κάτι μεμπτόν επί του ηχητικού. Είναι όλα εκεί που πρέπει να είναι, δυνατό και ορθόδοξο ποστ πανκ, μια χαρά μια χαρά, δηλαδή κάποιες στιγμές είναι τόσο έντονο που θα μπορούσε ο Φαντασμένιος να πετάξει μια φράση που θα περιέχει τις λέξεις χύτρα και βαριοπούλα ωστόσο γαμώ τους beach boys μου γαμώ δεν μπορεί να αφεθεί, είναι κάτι που τον ενοχλεί -στην πραγματικότητα όταν το ακούει θέλει να πει ΣΚΑΣΕ. Σκάσε μη φωνάζεις I' m in business με την κωλοπροφορά σου γαμώ τον Μιστερ Μπιν. Πφ. 
Κλασική περίπτωση protomartyr, σχεδόν τέλειος ήχος με εκνευριστικά φωνητικά. Τώρα στο θέμα του τέλειου ήχου μοιάζει σαν να υπάρχει πια μια μηχανή που βγάζει λωρίδα παραγωγής γαμηστερά ποστ πανκ συγκροτήματα του τύπου βρήκαμε παπά και τον πιάσαμε από τα αρχίδια και είπαμε να θάψουμε πέντε-έξι. Εντάξει με τον τέλειο ήχο φτάνει, καφέ με πέντε κουταλιές ζάχαρη το κάνατε. Αμ οι συνθέσεις; Στερούνται φαντασίας, μοιάζουν πιο φτωχές και από την Ελλάδα. Θα το πει ο Φαντασμένιος τώρα που ρολάρει και ας υπάρχει υψηλός κύνδινος κωλοτούμπας. Έτσι που πάει η φάση με το ποστ πανκ του σηκώνεται η περιέργεια πιο εύκολα με τους όποιους Kanyeήδες. Έτσι, αλλά να ξέρετε όμως πως με το που πατήσει το κουμπί δημοσίευση ο Φάντα θα βάλει να ακούσει στη σειρά το Unkown Pleasures των Joy Division και το Taking Tiger Mountain του Brian Eno.

30 August 2018

δεν έχει σημασία

Μετά από λαϊκή απαίτηση, δηλαδή αφού τουλάχιστον δύο άτομα το ζήτησαν ιδού η  τελευταία εκπομπή του Φαντασμένιου στον poplie.eu, τα τελευταία ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα. Πέρα από το ότι είναι τελευταία δεν διεκδικούν σε καμία περίπτωση τη σήμανση συλλεκτικά, είναι μια κλασικά κακή εκπομπή με λάθη, σαρδάμ, άστοχα σχόλια, στιγμές αμηχανίας με σήμα κατατεθέν την βελούδινη στεντόρεια φωνή που αγαπήσατε.

29 August 2018

καλό χειμώνα

Ένα ζήτημα που πάντοτε βασάνιζε τους φιλότεχνους είναι αν πρέπει να επηρεάζει την κρίση τους για το έργο τέχνης η προσωπική ζωή του καλλιτέχνη. Κατόπιν ωρίμου και βασανιστικής σκέψης, ο Φαντασμένιος αποφάσισε πως από εδώ και πέρα δεν πρόκειται να καταπνίγει τα συναισθήματά του προς τέρψιν της αντικειμενικότητας. Είσαι μαλάκας κύριε Γκίρα, Τζίρα πώς σκατά σε λένε, βάλε τους κύκνους σου στον κώλο και άδειασέ μας τη γωνιά. Μπάντες υπάρχουν να, το μοναστήρι να είναι καλά, αλλά και αν αποδειχτούν όλοι μαλάκες δε χάθηκε ο κόσμος, θα μείνει ο Φάντα να ακούει τους φίλους του. Τους Ice_Eyes, τους Bedouin, τον Timon Sprinkle, τον Prins Obi, τον King Εlephant, τους Echo Tides και συγχωράτε αν ξεχνάει ο Φάντα κάποιον αλλά είστε τόσοι πολλοί. Φοβερά πράγματα.

Στο σημερινό ποστ τα ακραία μουσικά φαινόμενα φιλοξενούν τους Desert Mountain Tribe. Δε βρήκε κάτι μεμπτό για τούτους, οι οποίοι και από φάτσα φαίνονται καλά παιδιά και κερδίζουν πόντους εκ του φαινομενικού κολλήματός τους με τα βουνά. Ο νέος τους δίσκος έχει τίτλο Om Parvat Mystery. Το Om Parvat είναι στην Ινδία, ανήκει την οροσειρά των  Ιμαλαΐων και το μυστήριο με δαύτο είναι πως οι χιονούρες στην κορυφή σχηματίζουν ένα Om. Τώρα από μουσική μην περιμένετε και τίποτα φοβερά πράγματα -ένα νεοψυχεδελικό συγκρότημα εκ Λονδίνου με βάση στη Γερμανία- αλλά τουλάχιστον είναι καλά παιδιά. Ενδιαφέρον έχει το κομμάτι που κλείνει το δισκάκι (chemical genius) , στο οποίο μετέχει στα ινδικά φωνητικά η Najma Akhtar χημική μηχανικός και συνεργάτιδα στο παρελθόν των Jimmy Page, Robert Plant, Jah Wobble κ.α. Το έχετε πιάσει το νόημα, ακίνδυνοι νεοχίπιδες είναι, οι οποίοι ωστόσο έχουν καλές συνθέσεις που θα κρατήσουν σίγουρα τους φίλους του είδους. Εκεί που ωστόσο ξεφεύγουν και εύχεται ο Φαντασμένιος να μην πουν καμιά μαλακία στο μέλλον και αναγκαστεί να τα μαζεύει μετά, είναι στο High Drive. Απλό και κολλητικό σε σημείο παρεξηγήσεως, με μια υπέροχη και άκρως επικίνδυνη για οδήγηση κλιμάκωση, μια κομματάρα που δεν θα σου ζητήσει κανείς το λόγο αν δηλώσεις πως είναι το καλύτερο τραγούδι της μέρας του μήνα του χρόνου κλπ. Ωστόσο αυτό το τραγούδι που θα έπρεπε να το παίζουν τα ραδιόφωνα όλης της γης από το πρωί ως το βράδυ, δεν υπάρχει ούτε καν στο γιουτουμπ.