13 July 2020

.

Σήμερα θα γράψω σε πρώτο πρόσωπο, κανονικά λες και γράφω στο avopolis. Εντάξει όχι τόσο κανονικά, με πρόλογο, ιστορική αναδρομή, κύριο θέμα, επίλογο και ταρατατζουμ ταρατατζουμ βαθμολόγηση με δεκαδικό. χαχχαχ. Θα γράψω λίγο για μένα αλλά έτσι λίγο για να κάνω εισαγωγή, δεν είναι πως θα το διαβάσεις και θα πεις αχ τι ζωή έχεις κάνει ρε Φαντασμένιο ή δεν μας χέζεις ρε Φαντασμένιο με τη ζωή σου. Ουπς ξέφυγα λίγο, λίγο ακόμα και θα το γύριζα πάλι σε τρίτο πρόσωπο. Λοιπόν πίσω στο θέμα μας, τώρα που γύριζα από τη δουλειά εντόπισα κάτι που μάλλον εξηγεί γιατί μισώ τους ανθρώπους. Σε δρόμο με 3 λωρίδες στη μεσαία πάνε με 90 και στην αριστερή με 190, ναι εκεί είναι το πρόβλημα δυσκολεύομαι να κανω φιτ ιν, βέβαια όχι σε φάση άκρατος νεοφιλελυεθερισμός να τον παίζω κάθε φορά που βάζει KPIs ο Κούλης στους υπουργούς ή να βλέπω Σκάι και να λέω, δεν είμαστε λαός εμείς, και ε ρε Αδωνις που μας χρειάζεται, θα έλεγα πως έχει να κάνει με τις υπερβολικές αντιδράσεις. Λοιπόν αυτό το ποστ το ξεκίνησα με σκοπό να γράψω για το νεο δίσκο των Goodbye Bedouin, θα έγραφα αυτό με τις λωρίδες και θα έλεγα πως είναι ένας δίσκος για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν αντίστοιχα προβλήματα, για να τονίσω πως είμαστε μειοψηφία εμείς οι γαματοί αλλά τώρα που το σκέφτομαι όχι. Δεν θα είναι αυτό το ποστ το ρηβιου για το νέο Goodbye Bedouin. Θα είναι το ποστ που θα γράψω αυτό που με στεναχωρεί πιο  πολύ αυτό τον καιρό. Η απάθεια. Που εντάξει με το που το έγραψα με μούντζωσε και το λαπτοπ σε φάση μιλάς εσύ για απάθεια; Ουπς παμε να ξεφύγουμε πάλι στο τρίτο πρόσωπο. Λοιπόν έχουμε γράψει 10 χρόνια από το κικ οφ της κρίσης, η οποία πια δεν είναι κρίση αλλά κανονικότητα και το αλτερνατιβ έχει πέσει στα σκατά με τις σκύλες τις κούρσες και τις αλυσίδες. Βασικά βγάλαμε όλη την κρίση και θα μείνουν μόνο δύο τραγούδια, το Swinging Lowdown των Playground Noise και το Real Love των Kenny Freq.
 

08 June 2020

Η μπαλάντα της τρύπιας καρδιάς (αυτή με τον πουτσομεζέ)

Η νέα ταινία του Οικονομίδη είναι μια πάρα πολύ καλή ταινία, απολαυστική μέχρι το τελευταίο νανοδευτερόλεπτο, αλλά είναι σίγουρα η χειρότερή του ως τώρα. Μοιάζει με διάλειμμα για διαφημίσεις μετά από μια σειρά ταινιών που πάσαρε το σχόλιό του με όλο και πιο μαεστρικό οικονομιδικό τρόπο. Και δεν είναι πως η τρύπια καρδιά δεν έχει σχόλιο απλά το "όλα έχουν την τιμή τους" μοιάζει με τσίμπημα από κουνούπι σε σχέση με τις απανωτές γροθιές των προηγούμενων ταινιών. Βγαίνεις από το σινεμά, έχεις περάσει καλά και πας για ποτάκι. Σαν να είδες μια καλή σειρά στο νετφλιξ. Όχι πως είναι κακό να κάνει και αυτός το διάλειμμα του να περάσει καλά. Μαζεύει όλους τους συνήθεις υπόπτους του είδους (μέχρι και η Κιτσοπούλου παίζει 2 λεπτά), αποτίει φόρο τιμής στον Τσιώλη, την Πανάθα, αποδομεί τον εαυτό του (βάζοντας να παίζει τζαζ όταν οδηγούν οι ήρωες του) και κάνει παπάδες με την φάτσα του Τσορτέκη, που βασικά η φάτσα του Τσορτέκη είναι όλη η ταινία. Εντάξει και να αποφάσισε πως θα κάνει ταινίες που θα εμφανίζονται όταν κάνει κάποιος αναζήτηση "coen" "tarantino" στο νετφλιξ δικαίωμα του είναι, άλλωστε όλα πάνε καλά σε τούτη τη χώρα, γιατί να βγαίνουμε από το σινεμά λες και μας γαμούσε 2 ώρες από τα αυτιά ο κινγκ κονγκ;
 

25 May 2020

Σικάγο μου μεγάλη ποστροκμάνα

 Το σκέφτεται ο Φαντασμένιος να το αλλάξει σε paterson.blogspot.gr ή πιο σωστά σε posogamaeitopaterson.blogspot.gr. Η καλύτερη ταινία όλων των εποχών ή πιο σωστά αν την είδες και σου άρεσε κάνε κουράγιο που θα πάει ίσως στο δεύτερο κύμα covid ίσως το κλείσιμο πάει πέντε μήνες με πρόσθετο κανόνα να είναι όλοι μόνοι τους ή ακόμα καλύτερα μπορεί να πεθάνουν όλοι, σιγά την απώλεια. Το είδε και το last dance o Φαντασμένιος αλλά δεν, κάθε φορά που έβλεπε το Σικαγο σκεφτόταν τον Billy Corgan, τον Tweedy και τον John McEntire. Τι λαηβαρα είχαν κάνει οι Tortoise στο Synch το 2005 στο Λαύριο ρε; Το 2005 που το post, rock είχε πεθάνει και ξεκίναγε το dubstep. 
Λοιπόν πάμε όμως στο σήμερα που αυτοί που άκουγαν Post rock το 2002 και dubstep το 2006, πλέον ακούν Sin Boy. Πφ. Οι Mute Duo κυκλοφόρησαν το νέο τους δίσκο που αν είστε τίποτα γραφικοί που ακούτε ακόμα ποστ και έχετε αγοράσει δυο φορές το horse stories των Dirty Three γιατί η πρώτη έχει λιώσει, σας έφτιαξε ο Φαντασμένιος. Εντάξει, στην πραγματικότητα σας έφτιαξε το wire που είχε ένα τραγούδι στο τελευταίο ταπεράκι αλλά δεν γράφει πουθενά πως πρόκειται για δισκάρα σε φάση να μου ζήσεις Σικάγο ποστροκμάνα. 

10 May 2020

Τι έκανες στην καραντίνα Μένιο;

Τι έκανες στην καραντίνα Μένιο; Έστελνα 6 στο 13030 και έβγαινα με τα ακουστικά να παίζουν το This Can Only Lead to Chaos των Helicon. Το οποίο είναι κλασική περίπτωση δεν έχω τίποτα καινούργιο να πω είμαι καλά πολύ καλά ευχαριστώ κάνε με ποστ στο μπλογκ γιατί μια χαρά τραγούδια έχω θα τα ακούς με χαρά τα What you Love Will Kill you, Sound Of Confession και κυρίως το The Sun Also Rises. Ψυχεδελικό ροκ με δυο σταγόνες Kevin Shields και στην στη άκρη του κουταλιού λίγο ανατόλιαν ροκ να μη μείνει παραπονεμένη νέα τάση του Φάντα.
Οι Helicon κυκλοφορούν στην λονδρέζικη fuzz club records (καμία σχέση με το φαρμακείο στην Πειραιώς).  Ο Φαντασμένιος ξεχωρίζει από τις κυκλοφορίες του συμπαθούς μικρο label το Kompromat των κραουτοπορτογάλων 10.000 Russos (κάντε εικόνα 10000 Ρούσσους) και το Selva των Ουρουγουανών Las Cobras το οποίο είναι σαν να έχει πάει ο Anton Newcombe διακοπές στο Πουκέτ.

20 April 2020

Maladie de coeur | πιστεύω

 Αυτό είναι χρωστούμενο από τον Οκτώβρη που ο Φαντασμένιος τους είχε δει από σπόντα σε ένα λαηβ σε φάση ώχου τι μαλακία έκανα και ήρθα νωρίς και μετά από δυο τραγούδια ξεχνάς κινητό, χιπι χιπι γκομενάκια, κουλ φατσούλες και νιώθεις τα ριφ να τινάζουν την καρδούλα σου σαν γάτα όταν έρχεται αντιμέτωπη με ηλεκτρική σκούπα 2000watt. Όσες  φυσικά ακούνε ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα κάθε Δευτέρα 6-8 στο strummerradio.com ξέρουν. Καθότι ο Φάντασμένιος παίζει τα τραγούδια από την πρώτη τους κυκλοφορία (δώσε ό,τι έχεις ευχαρίστηση ΕΔΩ) πιο συχνά και από το σήμα του σταθμού. Σικίνου 47 είναι ένα χιλιόμετρο από τα κεντρικά του fantasmenios.blogspot.gr, δηλαδή κάτι ανοιξιάτικα απογέματα που μερακλώνει ο Φάντα και βαράει το Screaming Skull εκατό φορές στο ρηπιτ ενδεχομένως να υπάρχει μια αλληλεπίδραση, πιστεύω εις Sonic Youth, κιθάρας παντοκράτορες, ποιητές ουρανού και καταγωγίων, γαμάτων και αγάμητων. Και εις μία Jehnny Beth κ.λ.π.

12 April 2020

καραDan Deacon

 Αυτό είναι κλασική περίπτωση που το βλέπει μπροστά του ο fantasmenios και λέει α καλά, βγάζεις ακόμα δίσκους εσύ; Που εντάξει για να λέμε την αλήθεια, ακόμα και στο απόγειό σου όταν μοιραζόσουν τη σκηνή με το Φαντασμένιο και πολλοί έλεγαν πως κάνεις το καλύτερο one man show στον κόσμο - τώρα το κάνει ο Larry Gus - οι δίσκοι σου ήταν μέτριοι. Αλλά, καθότι είμαστε  με το ένα πόδι στον τάφο και το άλλο στο τρελοκομείο, θα σε κατεβάσει ο Φαντα δε γαμιέται. Είσαι εκεί χάμου λοιπόν στο σκληρό και δεν ενοχλείς κανέναν, κάθε φορά που ψάχνει ο Φάντα τι θα ακούσει σε προσπερνάει σαν ινστα στόρι με ψωμιά,  ώσπου μια μέρα, κάποια στιγμή ο πιο σκληρός καριόλης, ο εκλεκτικ, ο στρυφνός ντοτ κομ  πάτησε το κουμπί shuffle. Άντε Μένιο σύντομα και με ένα πριμιουμ λογαριασμό στο σποτιφάι και ένα τογιότα γιάρις. Πού είχαμε μείνει; Το μηχάνημα του διαόλου παίζει αυτό.


Στο Fell into the Οcean ο Φαντασμένιος περνάει όλα τα στάδια του "τι κομματάρα είναι αυτή;", είναι δυνατόν; Από πού το έχει κλέψει; ωχ θεέ μου θέλω να το ακούω μέχρι να πεθάνω, πως θα βρω κουράγιο να ακούσω και τον υπόλοιπο δίσκο να γράψω "ρηβιου" με ένα δισεκατομμύριο υπερβολές; ΔΕΝ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΛΕΨΕΙ ΝΙΩΘΩ ΤΟΣΟ ΟΜΟΡΦΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΑΚΟΥΩ. Αυτά συνέβησαν τη μέρα που ο ΤσιόΡδας μας απαγόρεψε την κυκλοφορία, μετά τις ένα εκατομμύριο μέρες που πέρασαν, βρήκε ο φάντα το κουράγιο ακούσει όλο το Mystic Familiar.  Το οποίο ενδεχομένως είναι και το καλύτερο του. Χαζούλικα στιχάκια, ηλεκτροποπ με λίγες φασαρίες μέσα - τόσο όσο- ελπίζει μόνο ο Φαντασμένιος μην τα πάρει ο διάολος όλα τούτα σε φάση ζούμε σε αργή κίνηση ένα τραυματικό γεγονός ε.



 

05 April 2020

(not so) High Fidelity

 Σε περίπου 11 δευτερόλεπτα θα πείτε "ήταν σίγουρο πως δεν θα σου άρεσε, το παίζεις άνετος αλλά μια χαρά γουστάρεις πατριαρχία κλασικέ χιψτερ Φαντασμένιο". Το νέο High Fidelity είναι πιο δήθεν από λαηβ Mary and The Boy σε διαμέρισμα στη Ν. Ιωνία το 2007. Και όσο προβλέψιμη μοιάζει η άποψη του Φάντασμένιου άλλο τόσο είναι και αντίδραση σας. 

Η καρδούλα του High Fidelity είναι η δυσλειτουργία του ήρωα να ζευγαρώσει και η σύνδεση της με το κόλλημα του με τη μουσική. Είναι δυσλειτουργικός επειδή το πιο σημαντικό πράγμα είναι η μουσική ή η μουσική είναι το παν επειδή στη μάχη με το άλλο φύλλο είναι πάντα χαμένος; 
Η JΖoe Kravitz είναι πολύ όμορφη και αβάσταχτα κουλ για να μας πείσει πως πραγματικά πιστεύει  πως δεν τη θέλει κανείς. Και αν ο Φάντα μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια για το παραπάνω, δεν μπορεί να μη γελάει όταν τη βλέπει να κάνει mixtape στο laptop ακούγοντας βινύλια. Δεν πείθεις δεσποινίς Κράβιτζ πως είσαι μία από εμάς ή μία από οποιονδήποτε νιώθει ανίκανος να αγοράσει οτιδήποτε άλλο εκτός από δισκάκια και έχει μικρούς οργασμούς όταν σκίζει με προσοχή τη ζελατίνα ενός LP. Δεν γίνεται μαντάμ να ακούς τόσο μεηνστρημ μουσική σε 7αρια σε λαμπάτο, βάλε και άκου σε μπλουτουθ ράδιο ή σε κανά γιουτουμπ.
Μόνο σε σειρά επιστημονικής φαντασίας μία 30χρονη έχει ένα δισκάδικο στο οποίο το ημερολόγιο μοιάζει να σταμάτησε το 2002. Υπάρχουν τέτοια δισκοπωλεία αλλά πίσω από το ταμείο είναι άνθρωποι που θυμούνται πολύ καλά τι έκαναν όταν έσκασε ο αντιδραστήρας του τσερνομπιλ. 
Στο High Fidelity 1998 οι ήρωες είναι σίγουρα κολλημένοι με το βινύλιο αλλά μια χαρά πουλάει το CD με τα 3 EP των Beta Band ο Κιούζακ και απολαμβάνει ιδιαίτερα το cd της Λιζα Μπονετ. Διότι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή είναι η μουσική, το κόλλημα με το φυσικό φορματ έρχεται δεύτερο. Οπότε μις Κράβιτζ η ταμπέλα no cds όπως καταλαβαίνεις είναι κάπως δήθεν όταν στα 23 από τα 25 λεπτά του επεισοδίου παίζεις με το γαμάτο σου 6G κινητό.
Η επιτυχία του High Fidelity 1998 είναι η απόλυτη αποτυχία του High Fidelity 2020, δεν μπορεί κανείς να ταυτιστεί με κάποιον από τους ήρωες. Λάθος. Μπορεί να ταυτιστεί όποια πιστεύει πως το στιλ είναι πιο πάνω από τη μουσική. Και αυτό δεν είναι κακό απλά δεν ενδιαφέρει τον Φαντασμένιο. Αντίθετα θα είχε πραγματικά αξία η διασκευή της ταινίας αν η διάθεση για ανατροπή δεν περιοριζόταν μόνο στην αλλαγή φύλλου  του ήρωα αλλά επεκτεινόταν και στο υπόλοιπο περιβάλλον, για παράδειγμα η Κράβιτζ θα μπορούσε να έχει ένα δισκάδικο εξειδικευμένο στην νταρκ εξπεριμενταλ τεκνο. Αυτά. Κράξτε.