17 December 2017

φαντατέσσερα

 Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και δε θα μπορούσε να είναι καμία άλλη μπάντα στο τέσσερα. Είναι τόσο καλό το νέο δισκάκι τους, που ο Φαντασμένιος δεν μπορεί καν να ακούσει τα παλιότερα τους. Το 2017 μοιάζει σαν να έπεσαν σε μαύρη τρύπα αλλά ο Φαντασμένιος είναι σίγουρος πως δεν έχουμε ξεμπερδέψει με δαύτους. Δικαιωματικά στη θέση 4 λοιπόν καθότι δεν έχουμε blogovision 1972 για να βάλει τους Black Sabbath ο Φαντασμένιος. Θα έγραφε για το 5ο (όποιος κατάλαβε, κατάλαβε) τραγούδι με τίτλο Supernaut και τα διαστημικά τύμπανα. Χαμός. Το Supernaut είναι το καλύτερο τραγούδι για μετά από μια κοπιαστική μέρα στη δουλειά, το βάζεις τέρμα στο αμάξι, στα ακουστικά και με δυο-τρεις ακροάσεις είναι σαν να έχεις πάρει το πιο τονωτικό ναρκωτικό. Ήταν η εποχή της κοκαΐνης τότε για τους sabbath. Βέβαια οι άλλοι εδώ πέσανε σε μαύρη τρύπα, τι να κλάσει η κοκαΐνη, λογικά τον επόμενο δίσκο θα τον βάζει ο Φαντασμένιος τέρμα στο νέο χιαστό και θα τρέχει μετά τον Μαραθώνιο σαν να βάζει ένα ποτήρι νερό.
  

16 December 2017

φανταπέντε

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και όποια ξέρει καλό Φαντασμένιο δεν θα έχει κανένα πρόβλημα σήμερα. 
Αυτό το πανκ ροκ θέλει ο Φαντασμένιος και όχι τον πρωτομάρτυρα να τραγουδάει λες και θέλει να ρευτεί τα εκατό μπισκότα που τρώει κάθε απόγευμα. Αυτό το πανκ ροκ θέλει ο Φαντασμένιος έστω και αν χρειάστηκε να πατήσουν ένα πεταλάκι στο 1:01 του τρίτου τραγουδιού για να πιστέψει καρακαυλώσει. Σε εκείνο το σημείο είναι σαν να ξαμολάνε ένα τέρας λευκού θορύβου που το βλέπει ο κινγκ κονγκ και τρέχει σαν ταξιθέτρια που τόλμησε να πει στον Τζούμα πως δεν μπορεί να κάτσει στη 12η σειρά. Αυτό το πανκ ροκ θέλει ο Φαντασμένιος, να σκάνε χαστούκια και μπουνιές από παντού. Αν υπάρχει μια μπάντα που δικαιούται και μπορεί να γαμήσει στο ξύλο όλες τις υπόλοιπες μπάντες της φανταλίστας (εκτός από τα κορίτσια που είναι στο 8) είναι αυτή. Βασικά παίζουν με τέτοιο τρόπο που ό,τι λένε απλά ισχύει, τελεία και παύλα

15 December 2017

φανταέξι

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και αν η blogovision γινόταν Μάρτιο το σημερινό δισκάκι θα ήταν #1 στη φανταλίστα. Είχε όλα τα φόντα να κάνει παγκόσμια επιτυχία, το 5ο τραγούδι θα έπρεπε να παίζει σε όλα τα μεηνστρημ ροκ ραδιόφωνα, αλλά τελικά δεν κατάφερε ούτε καν να μπει στη λωρίδα παραγωγής κουλ γούστου. Κάτι τέτοια βλέπει ο Φαντασμένιος και σκέφτεται πόση καλή μουσική χάνουμε κάθε χρόνο. Και άντε ως τη δεκαετία του 90 που η πρόσβαση στη μουσική ήταν πιο δύσκολη να το δεχτεί, αλλά είναι δυνατόν το 2017 να ακούμε όλοι τα ίδια; Στη φετινή Blogovision συμμετέχουν 91 bloggers (sic) και ως τώρα έχουν ψηφίσει μόνο 500 δισκάκια. Θα έβαζε δε στοίχημα ο Φαντασμένιος πως οι τοπ 50 δίσκοι έχουν σίγουρα εμφανιστεί σε λίστα κάποιου χιπι χιπι σαητ. Τώρα τι να μας πεις και εσύ ρε Μένιο που έβαλες στο εννιά αυτό που έβαλες. Ε θα σας πει για το έξι μπας και σας φέξει.
Από την μακρινή _ Σ _ _ _ _ _ _ μας έρχονται οι _ _ _Α_ _  και κάπου εδώ τελειώνει το εύθυμο εκ του εγχειριδίου γράψιμο και συνεχίζουν να διαβάζουν οι 2-3 που μένουν πάνω από δέκα δευτερόλεπτα στο μπλογκ. Το _ _ Ο _ _ _ είναι ένας δίσκος της ποστ πανκ, ποστ ποπ πανκ μάλλον με ολίγη από μοτόρικ. Στην πραγματικότητα η αισθητική του δίσκου δεν συντονίζεται με την τρέχουσα (μαύρη) Φαντασμένια διάθεση αλλά είναι πραγματικά πανέμορφες και οι δέκα συνθέσεις, δηλαδή νο φιλερς και σπάμε το κεφάλι μας να βρούμε από τα έχουν κλέψει όλα αυτά. Τραγουδάρες έχει, εξωφυλλάρα γουες αντερσονική έχει, βγάζεις το Αθήνα - Θεσσαλονίκη για πλάκα.

14 December 2017

φανταεπτά

 Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και το επτά μπήκε στη λίστα με μέσον. Είναι φίλοι φίλων. Η θέση στη φανταλίστα κλείδωσε όταν άκουσε τα ουρλιαχτά στο δεύτερο τραγούδι. Ήταν μια από αυτές τις μέρες του Νοέμβρη που ο Φαντασμένιος ετοίμαζε την λίστα, και το πρόγραμμα είχε δύο δίσκους, αυτό και το δισκάκι των Protomartyr. Τώρα δε γίνεται να εκφραστεί όπως θέλει ο Φάντα διότι υπάρχει φανατικό κίνημα υπέρ των Protomartyr, άσε που δεν έχει περάσει ούτε εβδομάδα από το ποστ με το στραπάτσο του εννιά. Πάμε λοιπόν σε ήπιους τόνους. 
Ο Φαντασμένιος δυσκολεύεται κάπως με τους Protomartyr μάλλον λόγω των φωνητικών, όχι τόσο με το αλά ME Smith στιλ αλλά με την αλά Sivert Hoyem χροιά. Ωστόσο οι κιθάρες γαμάνε, αλλά κούραση αυτά τα φωνητικά, κάπου εκεί στο πέμπτο τραγούδι έχει και ένα βιολί και η ζωή είναι πολύ μικρή μωρέ πάμε παρακάτω, εντάξει για να νιώθετε όλοι, δεν μπορεί κάτι θα έχει, είναι και καθυστερημένος ο Φάντα και επιρρεπής στις κωλοτούμπες. Σε αυτή την περίπτωση ένα λαηβ θα ήταν διαφωτιστικό. Βέβαια δεν είναι ύποπτο που έχουν βάλει τα καλύτερα τραγούδια στην αρχή και το τέλος; Πάντως το private understanding είναι από τα τραγούδια της δεκαετίας, ρε δεν μπορεί ένας δίσκος με τέτοιες κιθάρες να είναι τόσο βαρετός, τι γίνεται;
Λοιπόν χρονιάρες μέρες είναι, ας μην έχουμε εντάσεις, οπότε ας το αφήσουμε εδώ, έτσι κάνει πέρα ήσυχα και ωραία ο Φαντασμένιος να περάσει το λαϊκό έρεισμα, δίκιο έχετε, μπράβο σας αλλά και το επτά γαμάει παναγίες ρε. Ποστ πανκ δισκάρα είναι και αυτό το καημένο, ενδεχομένως να μην το ξέρετε, αλλά έχει χιούμορ, χτυπάει στο στόχο χωρίς πολλά σου ξου μου ξου, είναι αρχιδάτο και με φανταστικά φωνητικά. Εντάξει μετά από όσα έχουν προηγηθεί δεν σας νοιάζει, δίκαιο, μία σας και μία του, του Φαντασμένιου. 

13 December 2017

φανταοκτώ

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να κοιτάξετε πέντε δευτερόλεπτα τη φωτογραφία. Αυτό είναι! Μπράβο σας το βρήκατε.
Αν ο Φαντασμένιος έπρεπε να βάλει μια λέξη δίπλα στο 2017, θα έγραφε πόνος. Καμία σχέση με δράματα, συγκινήσεις κλπ, μιλάμε για σωματικό πόνο και όχι τίποτα το σοβαρό. Απλά αν έχεις μάθει όπως ο Φάντα με μια ασπιρίνη κάθε δυο χρόνια και τα ντεπον μόνο για χανγκοβερ, άμα σε πετύχουν μια δυο ιστοριούλες απανωτές θα σου κακοφανεί. 
Γερό σκαρί ο Φαντασμένιος, σαν την μπάντα που φιλοξενούν σήμερα τα ακραία μουσικά φαινόμενα. Κλασική περίπτωση νόμιζα πως είχατε πεθάνει, άντε να σας ξεπετάξουμε στα γρήγορα διότι σας αγαπούσαν οι REM και μετά από δυο ακροάσεις, ωπα, τι έχουμε εδώ, μάλιστα ακόμα μία απρόσμενα επιτυχημένη επιστροφή. Καλά όλα αυτά, αλλά κάτι άλλο λέγαμε, ναι λέγαμε για πόνο, ε αυτό το δισκάκι είναι δοκιμασμένο σε πόνο 7/10 (πχ από φρονιμίτη) ακόμα και σε πόνο 9/10 (εγχειρισούλα). Σε κάνει να νιώθεις καλύτερα, να ξεχνιέσαι αλλά με την καλή έννοια. Οπότε φανταστείτε για τι είναι ικανό σε τίποτα ιδανικές συνθήκες όπως καλοκαιρινές διακοπές με παχιά σκιά, χωρίς κύμα και χωρίς τσούχτρες φυσικά.

12 December 2017

φανταεννιά

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε και το σημερινό ποστ είναι ένας βασικός λόγος που ο Φαντασμένιος δεν αποκαλύπτει φέτος τις επιλογές του. Ενδεχομένως ο Φαντασμένιος του 2008 (βασικά ακόμα και αυτός του 2016) θα πλάκωνε στο ξύλο τον Φαντασμένιο του 2017 για τούτη εδώ την επιλογή. Δεν έχει σημασία που στην πρώτη blogovison το 2007 είχε στην 5η θέση τον Dizzee Rascal, δεν είναι το ίδιο, εδώ μιλάμε για ισοπέδωση, για πλήρη αναδίπλωση, για καταποντισμό όλης της αντί χιπι χιπι ρητορικής. 
Αν η οθόνη σας έχει ακόμα εγγύηση φτύστε ελεύθερα το url.  Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία, θα μπορούσε απλά να προσπεράσει και να κάνει την κωλοτούμπα δέκα χρόνια μετά άλλωστε κανείς δεν θυμάται πως το 2007 είχε ψηφίσει τον Distance αλλά όχι τον Burial. Τι το ήθελες ρε Φαντασμένιο το σημερινό; Λες και περιμένει η ανθρωπότητα τον Φαντασμένιο για να αποφανθεί για το δίσκο. Έχει και αυτά τα γκεστ που κανονικά θα έπρεπε να κάνεις εμετό και που τα βλέπεις μόνο, όχι να σου αρέσουν, τι να σου αρέσουν δηλαδή που παίζει να είναι τα αγαπημένα σου. Κράξτε παιδιά, κράξτε ελεύθερα, δεν πάει καλά το άτομο. Αναθεματισμένιε, καταραμένιε πως μπόρεσες ρε; 
Ρε Φαντασμένιο μπας και έγινε κάτι σε εκείνο το χειρουργείο, ήταν ολική η αναισθησία, τι να πεις και εσύ, ύποπτα πράγματα, λένε πως σε κάποιες περιπτώσεις είναι σαν επανεκκίνηση. Σκατά. Άσε τις δικαιολογίες και πες ρε Φάντα πως σου αρέσει και ας έχεις την σοβαρή υποψία πως δεν αισθάνεσαι/καταλαβαίνεις το 99% των πραγμάτων που γίνονται εκεί μέσα.

11 December 2017

φανταδέκα

Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε στα πλαίσια της blogovision2017 την οποία μπορείτε να παρακολουθείτε από εδώ.
Στο #10 της φανταλίστας είναι ένας δίσκος της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής. Και πως να περιγράψει τώρα ο Φαντασμένιος ένα δίσκο με αυτή την ταμπέλα; 
Είναι πιο πολύ αντουπ αντουπ αντουπ και λίγο τσικ τσικ τσικ και δεν έχει σχεδόν καθόλου φςςςςςς κςςςςς και ντιν ντιν ντιν. Είναι σίγουρα γοργό και επιθετικό οπότε ψάχνετε για βιογραφικό με προϋπηρεσία  στα χαρντκορ και τα πανκ. Είναι σαν να είσαι στη ζούγκλα και να σε κυνηγάει ένας πεινασμένος ιαγουάρος ενώ γύρω γύρω ουρλιάζουν μανιασμένες νυχτερίδες και αιμοβόροι γλάροι. Αντί για το φως του ηλίου παίζουν τρελά φωτορυθμικά, χαμός, παρανοϊκά πράγματα. Είναι σαν ένα σκοτεινό δημιούργημα επιστημονικής φαντασίας τοποθετημένο στο νότιο ημισφαίριο, περασμένο βέβαια από ένα μεσογειακό φίλτρο, καθότι ο ρηβιουερ Φαντασμένιος είναι από τον Νομό Ιωαννίνων και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες από την Ιταλία. Λογικά όσοι το βρήκαν θα έχουν φρίξει με τις περισσότερες επιλογές για τη φανταλίστα.