20 May 2013

We are all fucked up | Plisskën 2013

Πως τα φέρνει η ζωή μερικές φορές; Σε αναγκάζει να πεις "ρε στημένο είναι"; Επί μια εβδομάδα όλο το ενθουσιώδες  Αθηναϊκό κοινό διχάζεται μπρος στο δίλημμα Κόρε Υδρο ή Plissken, αλλά όπως αποδεικνύεται μάλλον επί ματαίω. Έγινε το απίστευτο λοιπόν. Την ίδια μέρα και σχεδόν την ίδια ώρα το ενθουσιώδες  αθηναϊκό κοινό έβλεπε το ίδιο έργο σε άλλο σκηνικό. Την ώρα που οι gagariδes αντάλλασσαν αγκαλιές,  φιλιά,  και ιδρώτα με τον Παντελή, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα οι plisskιδες έκαναν ακριβώς το ίδιο με τον τραγουδιστή των Fucked Up. Μάλιστα οι πιο σβέλτοι gagaριδες, αυτοί που ξέρουν σε ποιο ταξί πρέπει να μπουν είχαν την ευτυχία να αγκαλιάσουν και τους δυο ιδρωμένους τραγουδιστές. Ο Φαντασμένιος έχει την τιμή να γνωρίζει ένα τέτοιο άτομο, το οποίο προσπαθεί να πείσει να μην πλυθεί ποτέ ξανά. Οι Fucked Up πέρα από καλοί διασκεδαστέ είναι και εξαιρετικοί μουσικοί και το λαηβ τους είναι από αυτά που θα γραφτούν με χρυσά γράμματα στα αρχεία του ενθουσιώδους  αθηναϊκού κοινού. Θα μπορούσε να πει κάποιος πως είδαμαν την hardcore μεταφορά του επικού εκείνου λαηβ του Dan Deacon. Μεγάλο πράγμα να μπορείς να πείσεις τον θεατή πως αποτελεί μέρος της φάσης.

Η πεμπτουσία στα της μουσικής είναι το λαηβ. Ο Φαντασμένιος πάντα ήταν σκεπτικός με τους μη αγοραφοβικούς μουσικόφιλους που δεν πάνε σε λαηβ. Εκτός αν πρόκειται για τους Death Grips όπου ο άνωθεν συλλογισμός αντιστρέφεται. Μετά και την εκ Παρισίων εμπειρία ο Φαντας τραβά μια κόκκινη γραμμή πέρα από την οποία είναι οι Death Grips. Μόνο αισχρή μπορεί να χαρακτηριστεί η συντονισμένη προσπάθεια να εισέλθει η καγκουρίλα στα του αλτερνατιβ ενθουσιώδους αθηναϊκού κοινού. Κανένας μουσικόφιλος σε λαηβ των Death Grips (Με φωνή Ελένης Λουκά).

Κάποιος πρέπει να πει κάποτε πως το φεστιβάλ είναι ένα καπιταλιστικό κατασκεύασμα που σκοτώνει τη μουσική. Σου τσαμπουνάνε 322 ονόματα, θες να δεις τα 300 και μετά βίας βλέπεις τα 8 και σε έχουνε και έρμαιο και λυσσάρη για την επόμενη χρονιά. Εδώ είναι η μαγκιά του Plissken και για αυτό βγήκε ένα από τα 10 καλύτερα φεστιβάλ. Σου τσαμπουνάει τα 322, εσύ ξέρεις τα 3, θες να δεις το 1, τελικά βλέπεις 8 και είσαι χορτασμένος. Αυτό που πρέπει να βελτιώσει το Plissken είναι τα πρώτα ακτς. Δηλαδή καλά κάνανε οι κύριοι Plissken και φέρανε τους Girls Names (σίγουρα μαγνητίστηκαν από αυτή την ποσταρα)  αλλά 6 το απόγευμα με το φραπέ στο χέρι δεν γίνεται δουλειά. Καλό το πρηβιου αλλά ας ελπίσουμε σε χειμωνιάτικη επίσκεψη σε καμιά υπόγα να παίξουν και τα παλιά που δεν έπαιξαν (bury me, i lose) να παίξουν και όλο το καινούργιο μπας και καταφέρουν να μπουν στην 30αδα της μπλογκοβισιον.

Και για το τέλος ένα ερώτημα που βασανίζει τον Φαντασμένιο μετά την έκτακτη εμφάνιση του boy το Σάββατο. Είναι ο Boy o Νταλάρας του αλτερνατιβ  ενθουσιώδους αθηναϊκού κοινού;

~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~ 

Ακολουθεί η συλλεκτική (John Sexfous τοπ-5 για space exploration) και άκρως γραφική (με 15λεπτο παραλήρημα για Swans) χτεσινή εκπόμπα όπως μεταδόθηκε από τον http://poplie.eu/  

18 May 2013

Ξεκαθάρισμα λογαριασμών | Swans 17.5 στο fuzz

Διακόπτουμε την κανονική ροή του προγράμματος γιατί μας καλεί η γαμημένη η επικαιρότητα δηλαδή το χθεσινό λαηβ των Swans στας Αθήνας. Όσοι κάναν google search "swans athens live review" καλό θα ήταν να προσπεράσουν. Αν επιμένετε, αν σας τρώει η περιέργεια ή έχετε χρόνο για χάσιμο ας διαβάσετε τουλάχιστον προσεκτικά την επόμενη φράση. Επόμενη φράση: Αυτό δεν είναι ένα τυπικό λαηβ ρηπορτ, είναι καταγεγραμμένες σκέψεις του Φαντασμένιου για τους Swans.

Με τους Swans ο Φαντασμένιος έχει μια σχέση απροσδιόριστη. Για παράδειγμα το Seer δεν μπόρεσε να το ακούσει ποτέ ολόκληρο, αλλά υπάρχουν κομμάτια που ακούγοντας τα ξανά και ξανά έμενε με το στοματάκι ανοιχτό. Σε κάθε ακρόαση ανακάλυπτε και κάτι καινούργιο.  Και μετά από τις αφηγήσεις όσων τους είδαν το 2011 (λάηβ το οποίο ο Φάντας Dan Deacon βλακωδώς έχασε) ήταν επιτακτική ανάγκη να τους δει. Να τους δει τώρα στην Seer εποχή και να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα.

Μπερδεμένιος ο Φαντασμένιος γιατί όλοι μίλαγαν για σαματά db και ματωμένα αφτιά. Στην πραγματικότητα οι ωτοασπίδες ήταν προαιρετικό αξεσουάρ και μετά βίας μπήκαν στα χαμηλά της κλίμακας MBV (να μην ξεχνιόμαστε εε!). Κρίμα τα orange βουνά.

Στα της σκηνικής παρουσίας ήταν λίγο πιο κουλ από επιθεώρηση στο θέατρο περοκέ. Ο Gira όταν δεν φύσαγε τη μυτούλα έπαιρνε ύφος του στυλ "μην με ενοχλείται τώρα μιλάω με τα τσάκρα μου". Ήπιε μισή μπίρα και έκανε επιτυχημένα δυο άλματα με βαθμό δυσκολίας 2.3. Oι Westberg και Hahn έπαιζαν σε φάση άντε να τελειώνουμε ενώ οι νέοπες του ρηθμ σεξιον όταν κοίταζε ο Gira ίδρωναν τη φανέλα παίζοντας τους δυο ρυθμούς που ξέρουν και όταν γύριζε την πλάτη το αφεντικό λούφαραν (ο μπασίστας ήπιε 2 ισοτονικά).  Ήταν και ο τρίχας που στην παρουσία του εκφράζεται το κενό μεταξύ Swans και Φαντασμένιου. Δηλαδή τα lord of the rings βιολιά, πνευστά, κρουστά σε συνδυασμό με  αυτό το παρουσιαστικό.

Ενθουσιασμένιος ο Φαντασμένιος όταν προς το τέλος η μπάντα του πήρε το μυαλό με ένα αυτοσχεδιαστικό παραλήρημα με μαέστρο τον Gira. Μετά το βλέμμα πήγε στον τρίχα και το μυαλό επέστρεψε στο χαβαλέ. Η μπάντα αποχαιρέτησε με όλε όλε και ένα god bless you του Gira που μάλλον βάζει τελεία στη σχέση Swans-Φαντασμένιος. Υπάρχουν αγεφύρωτες  θεμελιώδεις διαφωνίες σε θέματα αισθητικής (από το καπέλο του Gira ως το εξώφυλλο του Seer) και ιδεολογίας (ούτε θεοί, ούτε τσάκρα).

~~~~~~~ο~~~~~~~ 

Αύριο 4-6 στον poplie.eu ακραίος ραδιοφωνικός σχολιασμός για Swans και Plissken. 
 

16 May 2013

Is this and yes | m b v όνειρο

να πεις στο διπλανό πως νιώθεις περίεργα. Είναι στιγμές που η ένταση σου σκουντά το στέρνο σαν να βλέπεις το brazil σε χίλια καρέ το δευτερόλεπτο και είναι στιγμές που μέσα στο χαμό δημιουργείται μια μοναδική ατμόσφαιρα. Σαν να μη σείεται ο κόσμος όλος, σαν να είσαι σε όνειρο. Πού είχαμε μείνει όμως; Είναι δύσκολο να περνάς μια πόρτα μετά από τόσα χρόνια και να έχεις κάτι καινούργιο να πεις. Δηλαδή να κάτσεις στον καναπέ με την πάλαι ποτέ και να της πεις αυτό που τόσα χρόνια δεν είχες πει ποτέ. Δεν είναι ότι δεν το είχες, αλλά απλά δεν μπήκες ποτέ στη διαδικασία. Στην πραγματικότητα όσοι σε ξέρουν πιστεύουν πως σίγουρα έχεις εκφραστεί με αυτό τον τρόπο στο παρελθόν. Πόσο στιλάτη είναι η επιστροφή όταν επανευφερίσκεις κάτι που δεν έκανες ποτέ. Πόσο πλάκα έχει που στο 4ο τραγούδι οι My Bloody Valentine αποτείουν φόρο στους θαυμαστές τους (από τους  Stereolab ως τους Belong).  Και πόσο γλυκιά η αντίθεση της σούπερ παραγωγής με το απλό και το λιτό αλά Is this and yes (από τον τίτλο ως τους ανύπαρκτους στίχους). Πού είχαμε μείνει; Α στο

~~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~~

Τα πέτρινα χρόνια των MBV αυτό το site ήταν το μόνο καταφύγιο των Σιλντικών..

15 May 2013

Who Sees you | m b v εμπειρία

Τυχεροί σίγουρα όσοι δουν για πρώτη φορά λαηβ τους My Bloody Valentine. Εκεί που τερματίζουν όλα τα ξίδια και τα ναρκωτικά ξεκινά η εξωσωματική εμπειρία λαηβ των My Bloody Valentine. Και τα λέει και τα γράφει χρόνια τώρα ο Φαντασμένιος [λινκ]. Και μπορεί οι MBV να έχουν γράψει μερικούς από τους σημαντικότερους δίσκους όλων των εποχών αλλά τα λαηβ τους είναι το κάτι άλλο, είναι πέρα από τη μουσική. Για παράδειγμα το τραγούδι Who sees you θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ένα συνηθισμένο τραγούδι (στα πλαίσια των mbv πάντα) αλλά πάνω στη σκηνή με τον ντραμερ να κοπανιέται και τον Shields να τα κοκκινίζει όλα θα είναι σκέτος πανζουρλισμός. Και πάνω στο σολάρισμα και στα φιντμπακ εντελώς ανατρεπτικά και απότομα τελειώνει. Ίσως η μοναδική ευκαιρία να πεις στο διπλανό πως 

~~~~~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~~~~~

Ο Kenvin Shields έχει βάλει το χεράκι του και στο νέο δίσκο των primal scream. Και όπως είναι ευρέως γνωστό οι κιθάρες στις οποίες βάζει το χεράκι του παίρνουν φωτιά..

Only Tomorrow | m b v πραγματικότητα

..η ώρα να πει το κατιτίς του για το νέο δίσκο των My Bloody Valentine ο Φαντασμένιος. Το Only Tomorrow το έβαλε ο Shields για να μην εμφανιστεί ο κλασικός ιντερνετάκιας που ακούει 16sec από κάθε δίσκο και βγαίνει και λέει "χάλια είναι, το χάσανε και το γύρισαν στου πειραματισμούς". Δυστυχώς δεν μπορείς να τα έχεις όλα και για να γλιτώσεις τον ένα λινκάκια, πρέπει να καλωσορίσεις τον άλλο που θα πει "χάλια είναι, τα ίδια παίζουν". Πριν σκάσουν οι χαλασμένες μελωδίες ή τα χαρακτηριστικά φωνητικά της Μπελίντας, από τον τίτλο και μόνο ξέρεις πως πρόκειται για ένα τυπικό My Bloody Valentine  της loveless εποχή τραγούδι. Οι γνωστές διαστημικές κιθάρες παρέα με τα πειραγμένα τύμπανα (θα μπορούσαν να είναι ένα τραγούδι από μόνα τους) και τις Shields σαμπλαρομαγείες (ακόμα ένα τραγούδι από μόνο του) δημιουργούν ένα μπακραουντ που θα βουίζει τέλεια στο κεφάλι και μάλλον θα πιέζει και το στήθος στα λαηβ και σε επίπεδα άνω των 120db.. Τυχεροί σίγουρα όσοι

~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~

Σε άλλα νέα και σε άλλους ήχους, εδώ μπορείτε να βρείτε το νέο ep των Wise Lines. 
 

14 May 2013

she found now | η αρχή ενός m b v παραληρήματος

Είναι σημαντικό όταν έχεις χαθεί για καιρό να ξέρεις να επανεμφανίζεσαι. Δηλαδή δεν είναι η επιτομή του κουλ να έχεις ξεκουμπώσει το πανταλόνι ενώ χτυπάς την πόρτα της πάλαι ποτέ αγαπημένης. Περιμένεις να ανοίξει (μια κιθαριά σαν χαλασμένο μπιτ του Aphex Twin) και να επεξεργαστεί το θέαμα η μαντάμ (γκλαν γκλαν δυο κιθαριές αλλά Enio Morircone). Κατά την επεξεργασία χαρίζεις  κάτι μεταξύ χαμόγελου και μορφασμού (γκλαν γκλαν, πάρε ακόμα δυο κιθαριές αλά Enio Morircone) και με αιθέρια shoegaze φωνή λες "I wonder how that you find out", Αυτή θα πει "τι;" και εσύ με την ίδια shoegaze φωνή, σαν τα 22 χρόνια που λείπεις να είναι μια μέρα λες "you could be the one for me..".   Το λες δυο-τρεις φορές μέχρι που οι χτύποι της καρδιάς ανεβαίνουν απότομα (γκλαν γκλαν από επί δυο έως εις την έκτη οι κιθαριές αλά Morricone). Η στιγμή που περίμενες σχεδόν μια ζωή είναι τώρα.  Η φάση σου θυμίζει πολύ έντονα το Lost In Translation.  Ο χρόνος περνά σε λογαριθμική κλίμακα και είναι η ώρα για να

~~~~~~~~ο~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως primal μεταδόθηκαν την περασμένη Κυριακή από τον poplie.eu


06 May 2013

το κατά Φαντασμένιο ανάγνωσμα

Το 2013 είναι η χρονιά  που όλοι θα βγάλουν δίσκο. Δηλαδή έτσι πρέπει να γίνει όταν βγάζουν νέο δίσκο οι My Bloody Valentine και οι Boards of Canada. Αν μάλιστα κυκλοφορήσουν νέο δισκάκι και οι Avalances, τότε μόνο η ανάσταση του Ian Curtis ή η αναγέννηση των καμένων κυττάρων του Lou Reed θα ενθουσίαζε τον Φαντασμένιο. 

Μέσα στο χαμό θα βγάλουν δίσκο και οι Sigur Ros, οι οποίοι έχουν σχεδόν μια δεκαετία να προσφέρουν ένα ρίγος, μια συγκίνηση, μια επιθυμία για ανέβασμα της έντασης. Πριν γίνουν βαρετοί και ντεμοντέ να θυμίσει ο Φανατσμένιος ότι κυκλοφόρησαν στα τέλη των 90s τον καλύτερο δίσκο των 00s και έκαναν το απίστευτο  δυο στα δυο το δυο χιλιάδες δυο με ένα ολοκληρωτικά μινιμαλιστικό αριστούργημα (άτιτλο φυσικά). Έκτοτε και με ελάχιστες εξαιρέσεις (τουτέστιν 4-5 τραγούδια μαξ)  κυριάρχησε το νιαούρισμα, και μια glamo lord of the rings placeboτίτιδα. 
Οι πρώιμοι  Sigur Ros ήταν μοναδικοί και μόνο καλοπροαίρετα μπορεί να αναφερθεί πως έμοιαζαν με τους Cocteau Twins ή τους Slowdive. Η  μεγαλοσύνη τους οφειλόταν στο ότι έπαιζαν πομπώδη μουσική με πανκ στιλ. Όποιος το καταλαβαίνει έχει καλώς, για τους υπόλοιπους σόρι αλλά δεν παίζει να γίνει εποικοδομητικός  διάλογος με τον Φαντασμένιο στο τέλος να λέει "συγγνώμη, έκανα λάθος, δεν εννοούσα αυτό". Βρίστε, πετάξτε χαλασμένα αυγά στην οθόνη, κάντε χαρντ ρεσταρτ, διαγράψτε το blog από το ιστορικό, κάντε μήνυση, καταγγελία στον ΟΗΕ, διάβημα στη διεθνή αμνηστία, διαμαρτυρία στον υπουργό, καταραστείτε, μουτζώστε. Ο Φαντασμένιος δεν αλλάζει γνώμη, αρπάτε το και σε μπολντ να το χωνέψετε Η  μεγαλοσύνη τους οφειλόταν στο ότι έπαιζαν πομπώδη μουσική με πανκ στιλ. Στην πραγματικότητα ο τρίτος δίσκος των Sigur Ros έπρεπε να έχει μια πιο πειραματική και ταυτόχρονα ακατέργαστη κιθαριστικά κατεύθυνση. Ευτυχώς που υπάρχει το EP των Μιλανέζων Bialogard με τίτλο Studies on Distance και μπαίνει ένα στοπ στα ακαταλαβίστικα του Φανταμαν. Τα έξι τραγούδια του δισκίου είναι η απάντηση στο πως ονειρευόταν τον τρίτο δίσκο των Sigur Ros.

 ~~~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως  panpan μεταδόθηκαν μια εβδομάδα πριν το Πάσχα:


24 April 2013

poplie μόνο αγάπη

Το ιντερνετ είναι μια μικρογραφία της κενωνίας μας. Κυριαρχούν οι μπουρδες (βλ. Φαντασμένιος), τα ψώνια, οι στολκερς, τα τρολς, οι τσατισμένοι, οι αγριεμένοι, οι αδικημένοι από τη ζωή, οι περίεργοι, οι παρεξηγησιάριδες, τα ψώνια και τα ψώνια. Είναι γεμάτο ψώνια για όποιον δεν κατάλαβε.

Πριν από 4 χρόνια όταν ξεκίνησε τις εκπομπές στον poplie.eu ο John ο Streckfous είχε καμιά τριανταριά καλούς λόγους για όλους τους παραγωγούς του σταθμού. Ο ένας έτσι, ο άλλος γιουβέτσι, γαμώ, γαμώ και γαμώ. Άσεμαςρεστρεκφουςναουμε που είναι όλοι γαμώ. Δεν παίζει αυτό που λες. Έχοντας στο νου τις υπερβολές του Σεξφους πέρασε την πόρτα του σταθμού πέρσι το φθινόπωρο ο Φαντασμένιος. Ντάξει μωρέ θα παίζω τις μουσικές μου (θα παίζεις ότι θες του είπαν) και ως εκεί, μην γίνει και καμιά μαλακία και μπλέξω με καμιά ψωνάρα. Αλλά όταν ο Φαντασμένιος κάνει δηλώσεις ο μαγκίτης γελάει.. και να σου ο ένας έτσι, ο άλλος γιουβέτσι, ο άλλος κοκορέτσι, γαμώ, γαμώ και γαμώ. 

Πόσες οι πιθανότητες πίσω από ένα url να έχουν μαζευτεί τέτοιες μορφές; Καθόμασταν χρόνια σε διπλανές παρέες στα μπαρ, τα λαηβ, τις εκθέσεις, τους σινεμάδες, τα φεστιβαλ αλλά δεν είχαμε μιλήσει ποτέ. Και ήρθε ο poplie να αναπληρώσει όλο το χαμένο χρόνο, να μας κάνει παρέα. Γουεμπ παρέα, όσο τραγικό ακούγεται αυτό, τόσο δεν είναι. Δεν μπορεί να περιγραφεί με λέξεις το εύρος σε χαρακτήρες και χαρακτηριστικά που έχει αυτή η παρέα. Είναι σχεδόν μαγικό το πως οι διαφορές (από τα μπασα του τσικο στα ντρονς του Βομβου) μετατρέπονται σε κοινές συνισταμένες. 

Ναι υπάρχει ελπίδα. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που έχουν διάθεση να μοιραστούν. Υπάρχουν εφαπτόμενοι μικρόκοσμοι οι οποίοι περιμένουν μια μικρή αφορμή για να γίνουν ένα. Την παρασκευή το βράδυ παίζει πάρτι. Φέρτε το μικρόκοσμο σας για όποιον δεν κατάλαβε.

22 April 2013

Σακουλάτα δισκάκια

Θυμάστε εκείνο το ποστ πριν δυο εβδομάδες για τα εξώφυλλα; Έγραφε η αυτού εξοχότης Φαντασμένιος πως η αισθητική του εξωφύλλου μαρτυρά σε μεγάλο βαθμό το μουσικό αποτέλεσμα. Παπάρια μαντολες. Καμία σχέση, άσχετος, αφελής και αδαής ο προ δυο εβδομάδων Φαντασμένιος. Στην πραγματικότητα το μόνο που έχει σημασία είναι η μουσική. Αν δεν σου αρέσει το εξώφυλλο..  βάλε σακούλα.
 
Μια ματιά σου μόνο φτάνει αεροπλάνο να με κάνει. Τυπική πόζα και κλασικό βλέμμα Sun Ra διανθισμένο από και καλά αβαντγκαρντ γραμματοσειρά. Κάθε στροφή του δίσκου είναι μια μικρή επανάσταση ενάντια στα κλισέ της τζαζ και έχει επηρεάσει άπειρους μουσικούς. Στον αντίποδα το εξώφυλλο θα μπορούσε να είναι πηγή έμπνευσης μόνο για τους γραφίστες του Λιακόπουλου.

Θα μπορούσε να είναι η αγαπημένη αφίσα του βλέπω κύκλους. Ένας θρίαμβος της γεωμετρίας και της συμμετρίας φτάνει στο απόγειο του κιτς με την παρουσία της φύσης (βλέπω φτερά) και της μάνας γης (βλέπω σύννεφα). Αυτό είναι το εξώφυλλο του δίσκου euphoric των Blue Sky Black Death. Αν και πρόκειται για συλλογή με συνεργασίες, είναι τέτοια η συνοχή μεταξύ των τραγουδιών που ο δίσκος ακούγεται ολόκληρος. Συναρπαστική ηλεκτρονική μουσική με στοιχεία από το shoegaze και την ambient έως το hip hop (βλέπω το κομβίον repeat)

Ψάχνοντας για χειρότερο εξώφυλλο από το  από το Mosquito των Yeah yeah yeahs o Φαντασμένιος βρέθηκε μπρος στο τερατούργημα με τίτλο Monkey Minds In The Devil's Time. Το εξώφυλλο του νέου δίσκου του πρώην Beta Bandιτου Steve Mason είναι λίγο πιο μάμπο τζάμπο από το Madonna των Trail of Dead. Οι πιο μορφωμένοι ίσως δουν αναφορές στα έργα του Ιερώνυμου Μπος ή να αναγνωρίσουν πως πρόκειται για το έργο Last Judgment του αναγεννησιακού GIOTTO, αλλά από που και ως που αυτό είναι καλό; Αντίθετα ο Mason σαν άλλος Darren Hayman, βγάζει έναν από τους καλύτερους δίσκους της καριέρας του και χωρίς αμφιβολία για το 2013. Ο Mason βρίσκεται σε ένα συνθετικό παραλήρημα που μπλέκει την εναλλακτική ποπ ροκ με το kraut και φτάνει στο Hip-hop! Οι υπέροχες συνθέσεις δημιουργούν ένα concept δίσκο με θέμα τις πρόσφατες κοινωνικές αναταραχές (φυσικά η Ελλάδα είναι σε πρώτο πλάνο). Έχει και ένα ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ

~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα (αυτά με Vangelis, Def Leppard και Steve Mason) όπως αυθεντικά και τεκμηριωμένα μεταδόθηκαν από τον http://www.poplie.eu/


16 April 2013

I thought love was going to tear us apart | Tim Kasher

Ο Φαντασμένιος πιστεύει πως υπάρχουν τέσσερις βασικοί μηχανισμοί καταπολέμησης της στιγμιαίας αμηχανίας σε δημόσιο χώρο:

1. Τσεκάρισμα του κινητού χωρίς αυτό να χτυπάει
2. Επίσκεψη στην τουαλέτα άνευ σχετικού καλέσματος από τη φύση.
3. Αναζήτηση της τελευταίας νανογουλίας από ποτό που έχει αδειάσει πριν κάνα τέταρτο.
4. Αναφώνηση σαρκαστικού αστείου.

Ο σαρκασμός, η ειρωνεία και ο χιουμουρτζίδικος κυνισμός ενδείκνυται και σε χρόνιες περιπτώσεις αμηχανίας και ανασφάλειας. Για παράδειγμα στη μουσική υπάρχουν οι γκουρού του είδους, οι μάστορες του αυτοσαρκασμού και του μαύρου χιούμορ, οι αγαπημένιοι μας  Moffat και Middleton (από κοντά και ο Glen Johnson των Piano Magic). 

Το αντίπαλο δέος στην Αμερική ακούει στο όνομα Tim Kasher. Μεγάλωσε στη Νεμπράσκα παρέα με τον Conor Oberst (Bright Eyes) και έκτοτε ζουν βίους παράλληλους.  Αγαπάνε τις ίδιες μουσικές, παίζουν ακριβώς τις ίδιες μουσικές και κυκλοφορούν με την ίδια σχεδόν συχνότητα  δίσκους. Ενώ όμως Oberst πέρναγε την πρώτη δεκαετία των 00s αναγνωρισμένος ως ένας από τους σημαντικότερους τραγουδοποιούς της Αμερικής, ο Kasher θα μπορούσε να ισχυριστεί κάτι ανάλογο μόνο για τα στενά όρια της γειτονιάς του.  

Η ιστορία παίζει παιχνιδάκια και έτσι το 2002 γίνεται του συγχρονισμού το κάγκελο και κυκλοφορούν και οι δυο τα αριστουργήματα τους! Στο κλασικό πια lifted or.. ο Orbest τραγουδά "Tim I heard your alboum and it's better than good. When you get off tour I think we should hang and black out together.." αναφερόμενος στο δίσκο black out που μόλις είχε κυκλοφορήσει με τους The Good Life ο Kasher.  Ο δίσκος είχε θέμα τον επώδυνο χωρισμό του καλλιτέχνη ο οποίος είχε και την τιμητική του στην άλλη δίσκαρα domestica που είχε βγάλει με τους Cursive το 2000.

Στην αρχή με τους Cursive, στη συνέχεια με τους The Good Life και τώρα μόνος του ο Kasher συνεχίζει να γράφει διαμαντάκια εξυμνώντας την  ανεπάρκεια του, τις άβολες καταστάσεις, τις γυναίκες που τον προδώσαν..  πάντα με τόνο περιπαικτικό. Η δισκογραφία του είναι θησαυρός για αυτούς που έχουν βαρεθεί την ωριμότητα, την ακεραιτότητα και την ορθότητα. [Σημείωση στον εαυτό μου: να μη γράφω τόσο πολλά, δεν τα διαβάζει κανείς]. 

Είναι δύσκολο να πει κάποιος τι είδους λαηβ κάνει ο Kasher. Είναι ροκ συναυλία ή stand up comedy show; Πριν από σχεδόν ένα μήνα στο υπέροχο The Knitting Factory  ο Kasher πριν από κάθε τρίλεπτο τραγούδι μονολογούσε το διπλάσιο χρόνο. Η παράσταση του είναι συγκλονιστική σε σημείο που στο τέλος δεν θες να τον χειροκροτήσεις αλλά θες να των γνωρίσεις. Να δεις πως είναι από κοντά αυτό ο ταλαντούχος δημιουργός.  Χωρίς την πρόζα θα ήταν ένας μέτριος τραγουδοποιός και χωρίς τη μουσική ένας μέτριος κωμικός.
Τι είναι;
Είναι μελαγχολικός, είναι εύθυμος, είναι συμβιβασμένος με την μοναξιά, έχει πολλούς φίλους, είναι πολυλογάς, δεν λέει τίποτα, δεν λέει σ' αγαπώ, τους αγαπάει όλους, είναι ρεαλιστής, είναι διαρκώς μεθυσμένος.

Ζήτω τα χοντροκομμένα αστεία, ζήτω ο αυτοσαρκασμός, ζήτω το πάθος, ζήτω το λάθος. Καταδικάζουμε τους πετυχημένους απ' όπου και αν προέρχονται.
 
~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως playground noise μεταδοθήκαν από τον http://poplie.eu/



11 April 2013

η καλή μουσική περνά από το μάτι | My Red Dress / Ceremony EP

Το αιώνιο βασανάκι των μουσικόφιλων είναι η πλοήγηση μέσα στην άπειρη πληροφορία,  ο εντοπισμός και τελικά η απόκτηση της αγαπημένης μουσικής. Στη σύγχρονη εποχή το θέμα της απόκτησης έχει απλοποιηθεί σε γελοίο βαθμό. Πες τι βλέπεις στην εικόνα, και άρπατο το δισκάκι που αποθεώνουν τα γαμάτα τα σαητς με τα χιλιάδες λάηκ.  Αντίθετα η πλοήγηση και  ο εντοπισμός στον ωκεανό των μεγκαμπιτς μοιάζει πολύπλοκος σαν εξίσωση 4ου βαθμού για παιδί της πρώτης δημοτικού.    

Στην προ ιντερνετς εποχή οι περισσότεροι έβλεπαν τα τσαρτς, ενώ οι πιο ψαγμένοι διάβαζαν κάνα περιοδικό. Υπήρχαν και κάποιοι που διάλεγαν δίσκους από το εξώφυλλο. Και μπορεί αυτό να φαίνεται παράλογο ή και αδόκιμο αλλά μόνο έτσι δεν είναι, καθώς τις περισσότερες φορές η αισθητική του εξωφύλλου μαρτυρά το περιεχόμενο του. Για παράδειγμα το πανέξυπνο σχέδιο για το tnt όχι μόνο ταιριάζει, αλλά συμπληρώνει την μεταμοντέρνα θέση/άποψη των tortoise για τη ροκ μουσική.  

Συμπερασματικά όταν δεν πρόκειται για στανταράκια (μάπα το εξώφυλλο του  Mosquito, αλλά οι yeah yeah yeahs είναι κορφή) ο Φαντασμένιος επιλέγει τους δίσκους που θα ακούσει από το εξώφυλλο. Δεν έχει λογαριασμό στα κουλ τορεντάδικα, δεν έχει όρεξη να διαβάζει τα φορουμς, τα καλά μπλογκσ κλείσανε, τα δισκάδικα κλείσανε, το best new music του p4k έχει καγκουρέψει, δυσεύρετος και ο χρόνος, οπότε ότι κάτσει με το φανταμάτι.
Καλή ώρα το εικονιζόμενο πρώτο EP των πρωτοεμφανιζόμενων θορυβοποιών My Red Dress. Τρία υπέροχα τραγούδια μικρομοριακού μελωδικού θορύβου (βλέπε και κόκκο στη φώτο) . Η σκοτεινή πλευρά των Slowdive ή ότι πιο κοντινό στους αγαπημένους Belong. Από το Σαν Φρανσίσκο ορμώμενο, και εν δυνάμει τσάμπα...

~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~

Τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως belleμεταδόθηκαν την περασμένη Κυριακή στον poplie.eu


01 April 2013

βράδια στα Εξάρχεια | συνέβη στο an | το κάνανε οι The Men

Στο φετινό τους δίσκο οι The Men έχουν ένα τραγούδι (I Saw Her Face) το οποίο γράψανε ουσιαστικά λαηβ μια και έξω. Ήταν λίγο μετά το ηλιοβασίλεμα, όταν ξεκίνησαν να παίζουν και συνέβη αυτό: "I dont't know where she came from, but she was there-and her and I were moving. It felt right to fly around the corner like a mountain lion and give Rich the nod to kick it up, so i did. He rolled on the snare and we took ourselves a little higher. After the cymbal hiss ran out, we riled upsatirs and gave the take a listen. We had done something. Now it's yours." 

Οι Men από την τελευταία φορά που βρέθηκαν στο an, έχουν κυκλοφορήσει το περσινό open your heart και το φετινό New Moon. Ζούμε πια στην εποχή που τα νέα συγκροτήματα είναι ερωτευμένα με νεοπαλιοροκάδες Dinosaur Jr., Husker Du, και φυσικά Sonic Youth. Δεν θα ήταν παράλογο να πει κάποιος πως οι The Men έχουν μια εμμονή με τους Husker Du. Ξεκίνησαν σε σούπερ ταχύτητες αλά hardcore και με τους τελευταίους δυο δίσκους κάνουν στροφή προς την μελωδία και τα αργά κομμάτια. Σε σημείο που θυμίζουν Neil Young ή και πρώιμους REM. Με τον ίδιο τρόπο που οι Husker Du με τα Flip your Wind και Candy Apple Grey  έκαναν στροφή στη μελωδία. Δηλαδή είναι τυχαίο που το καλύτερο κομμάτι του περσινού δίσκου είχε τίτλο Candy? Ή μήπως το Green Eyes δεν είναι το Half Angel Half Light; Αυτά στη μια πλευρά. Γιατί η δεύτερη πλευρά του δίσκου ξεκινά με το The Brass που μοιάζει με ρεμιξ ενός εκ των δυναμιτών του Leave Home, λέγε με Lotus. Με αδάμαστη ενέργεια και αέναο συνθετικό οίστρο οι The Men φαίνεται να είναι το συγκρότημα που θα πάρει το θρόνο  των Deerhunter (άρχοντες του αλτερνατιβ- διάδοχοι των pavement)  όταν αυτοί βγάλουν τη δισκάρα που θα τους στείλει στα στάδια.

Στα του λαηβ όπως και πέρσι αι ενισχυτέ  εκοκκίνισαν, τα τύμπανα εκοπανήθηκαν ανελέητα και με δυναμισμό θαυμαστό. Ετραγούδαγαν όλοι τους, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον Φαντασμένιο να προσθέσει στο μακρύ κατάλογο με τις επιρροές τους Beach Boys. Κάποιες φορές θύμιζαν Neil Young ή The Band γεγονός που μάλλον θα χαροποιούσε τους ήρωες τους (τους Husker Du De) που δεν είχαν κανένα κόλλημα να διασκευάζουν κλασικά ροκ κομμάτια. Κιθαριστικά σόλο αλά J. Mascis is god, κόσμος χαμός, super reverb, ήχος χάλι κατάμαυρο, και στιγμές. Όμορφες στιγμές, μπλεγμένες με διάφορα συναισθήματα. Νέο στοιχείο στο ρεπερτόριο τους που μαζί με την ενέργεια που βγάζουν τους καθιστούν σχεδόν μοναδικούς τούτη την εποχή. Now we are yours. 

~~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~~

Αμερικανιές και The Men στα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα όπως μεταδόθηκαν αυτή την Κυριακή από τον poplie