08 April 2014

τα απομεινάρια βαράνε ακόμη

Οι αράδες τούτες γράφονται ενώ στα ηχεία βαράει ο πένθιμος, αργός, βαρύς σχεδόν πωγωνίσιος σκοπός των Earth. Παίζει το Hex Or Printing in the Infernal Method το οποίο κυκλοφόρησε το 2005 (δυο χρόνια μετά την επαναδραστηριοποίηση τους). Με ταμπελίτσα ολίγη country με τίμια drone οι Earth ακούγονται 43 φορές πιο αληθινοί από τους... ας πούμε τους Wooden Shjips. Όχι ότι είναι ψεύτικοι οι Shjips και οι κάθε Shjips, αλλά υποβόσκει μια σπουδαιότητα στις συνθέσεις και στον ήχο των Εarth. Ένα ειδικό βάρος δυσανάλογο για μια μπάντα που έχει δεν έχει 500 λέξεις στη wikipedia. Βέβαια πολύ πριν το ίντερνετ οι Earth έβγαζαν το earth2 (1993), το οποίο έγινε θρησκεία και δοξάζεται χρόνια τώρα από τους Sunn O))) ως τους Om. Ενώ το πιο συμβατικό και προσιτό Pentastar: In The Style of Demons (1996) θα μπορούσε να είναι η καλύτερη κυκλοφορία της Sacred Bones ή σάουντρακ του True Detective. Στο βίντεο του Tallahassee ο Dylan Carlson αγοράζει ένα όπλο (είχε αγοράσει και το πιστόλι που τίναξε τα μυαλά του Kurt Cobain στο πάτωμα).


Πάνε 20 χρόνια από την ιστορική στιγμή. Ο Φαντασμένιος την άκουσε από το ράδιο, αλλά από συγκίνηση ούτε μικρόλιτρο δακρύου καθώς τη χρονιά εκείνη άκουγε μόνο REM. O Μ. Stipe να είναι καλά και όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν. Όταν δε λίγους μήνες μετά  γινόταν ο κακός χαμός με το unplugged και τα about a girl, έπρεπε να βουτάει σε πισίνα με κλερασιλ για να απαλλαγεί από τα σπυράκια. Βέβαια ήταν μικρός και χαζός ο Φαντασμένιος, και δεν μπορούσε καν να σκεφτεί ότι η τηλεόραση παίζει dEUS και Sonic Youth γιατί το 1991 (όταν ο Φαντας άκουγε μόνο Scorpions) o Cobain πέταγε μια μολότοφ στη μουσική βιομηχανία διασκευάζοντας με πιο δυνατές κιθάρες και πιο κουλ στίχους το More Than a Feeling. Οι σχέσεις Nirvana Φαντασμένιου αποκαταστάθηκαν με το From The Muddy Banks of the Wishkah (δεν χρειάζεται γιατί, ο τίτλος τα λέει όλα). Από όλη τη Nirvanιάδα (από θεωρίες συνωμοσίας και βιβλία ως μπρελόκ), ο Φαντασμένιος ξεχωρίζει το φιλμ about a son, στο οποίο ο σκηνοθέτης δημιουργεί μια σχεδόν μεταφυσική ατμόσφαιρα, με τον Cobain να ακούγεται σαν να μιλάει μετά θάνατον από το υπερπέραν σύννεφο. Πρόκειται για έναν αρκετά ιδιαίτερο τρόπο βιογραφίας, όπου εικόνες από τη ζωή στο Seattle και τα πέριξ έρχονται να δέσουν με τις ηχογραφημένες συνεντεύξεις που έδωσε ο Cobain στον Michael Azerrad για το βιβλίο "Come As You Are: The Story of Nirvana."

O Carlson, 20 χρόνια μετά την εποχή της ηρωίνης, ποζάρει σένιος στο εξώφυλλο του Wire. Το φιλαράκι του, ο Kurt, αν ζούσε στην καλύτερη θα ήταν στα πρόθυρα της αφάνειας όπως σχεδόν οι περισσότεροι της "χαμένης" γενιάς του. Αλλά με τον ευαίσθητο και αδύναμο χαρακτήρα του, πιο πιθανό θα ήταν να χαραμιστεί σε καμιά τομ κρουζ αίρεση. 

~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~

κατανυκτικά στον poplie.eu


02 April 2014

έχω να γράψω 14 μέρες

Βασικός, διαχρονικός και αναντικατάστατος κανόνας σε όλα τα εγχειρίδια του κουλνες είναι αυτός που λέει "πρέπει να συντηρείς κάποιο μυστήριο, δηλαδή που και που εξαφανίσου". Έτσι είπαμε εδώ στα ακραία μουσικά φαινόμενα να κάνουμε ένα μυστήριο (αποτράβηγμα) fade out. Στα πλαίσια της δραματικής εξαφάνισης έμεινε αναπάντητο και το σχόλιο του ring στο post για τον King Khan. Ε και; Ρώτησε κανείς; Έψαξε κανείς; Κανείς. Kαι οι μπάρες από το google analytics είναι σε επίπεδα ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Αλλά δεν έχει σημασία. Ποτέ δεν είχε.

Μια Πέμπτη βράδυ στα έξι σκυλιά εμφανίστηκε ο Arve Henriksen. Μάστορας της τρομπέτας, μέλος των σπουδαίων Supersilent, και πρωταγωνιστής του 17ου ποστ αυτού του μπλογκ (η χρυσή εποχή των μπλογκ ήταν γεμάτη με χαζά κείμενα σαν αυτό). Με το ένα χέρι στην τρομπέτα, το τρομπετίνι ή τη φλογέρα και με το άλλο να πασπατεύει τα σχεδόν φτωχά και λιτά ηλεκτρονικά τσουμπλέκια του. Την ίδια ώρα που 9 χιλιόμετρα στο βορρά ο Ζοτς δάκρυζε, ο Arve αυτοσχεδίαζε και έμοιαζε να απολαμβάνει το βράδυ όσο και οι αρκετοί πιστοί φίλοι της τζαζοηλεκτρονικοπειραματικής μουσικής που ήσαν παρόντες. Πριν από 10 χρόνια το λαηβ αυτό θα γινόταν στο bios με 5 ευρώ και θα μάζευε 20 άτομα. Δεν έχει σημασία. Αυτό που έχει σημασία είναι να έρθουν οι Supesilent. Δύσκολο αλλά πέρσι ήρθε ο deathprod (εδώ είναι ευκαιρία να πει κάποιος "what the fuck???"). 

Περάσαν κάποιες μέρες και μια Κυριακή οι Baby Guru εμφανίστηκαν στο Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου παίζοντας λαηβ μουσική για τρία παλιά και βουβά (αλλά Γαλλόφωνα) ντοκιμαντέρ. Η εμφάνιση και οι μουσικές των Guru ήταν πολύ ανώτερες από τα ντοκιμαντέρ. Είναι οι Guru οι πιο φορμαρισμένοι οργανοπαίχτες στη χώρα;

Πέντε μέρες μετά και τσουπ ο Φαντασμένιος βρίσκεται σε λαηβ των Guru (αυτή τη φορά για την παρουσίαση του Marginalia). Το Marginalia είναι ένας ιστορικός δίσκος (δηλαδή θα μείνει στην ιστορία) και τα ακραία μουσικά φαινόμενα εργάζονται πυρετωδώς σύσσωμα και σύντομα θα επανέλθουν και αυθεντικά και τεκμηριωμένα με κάμποσες λέξεις. Στα του λαηβ το παίξιμο των Guru θυμίζει τρένο που πάει στην κατηφόρα με διακόσια. Η δυναμική υπάρχει αν και δεν απλώθηκε σε όλο της το μεγαλείο. Αναμενόμενο αυτό καθότι είναι καινούργια τα τραγούδια, αλλά δεν χρειάζονται βιασύνες, όλα θα γίνουν.

~~~~~~~~ο~~~~~~~~

μια εκπομπή από την χειρότερη Κυριακή του χρόνου
 
          

18 March 2014

King Khan λαηβ | rock 'n' roll against facism

Στο στοίχημα η πρόβλεψη ΧΑΜΟΣ ΣΤΟ ΚΥΤΤΑΡΟ  έδινε απόδοση 1.05, και φυσικά οι μπούκηδες δεν έχασαν τα λεφτά τους. Όσοι είχαν βρεθεί στο άντε γαμήσου χρυσή αυγή πρώτο λαηβ του King Khan πριν δυο χρόνια στο plissken, ήσαν σίγουροι πως σε πιο μικρό χώρο ο θεούλης θα τα κάνει άνω κάτω όλα σε ρυθμούς τραμ τραμ (=εύκολα αλά Μανώλης Μαυρομάτης). Όσοι τον είχαν χάσει το 2012, ήρθαν το περασμένο Σάββατο, καθώς είναι μικρός ο κόσμος και είναι δύσκολο να είχες λόγο να μην είσαι εκεί την πρώτη φορά και ταυτόχρονα να μην έχεις ένα φίλο να σου μιλάει με τις ώρες για το μεγαλείο του King του Khan. Ένας κόκκος από το μεγαλείο της αντισυμβατικότητας, του αντικομπλεξισμού, του πάθους, της ενέργειας, του σαρκασμού, του γαμησεταόλα, της καύλας, της αγάπης, της γραφικότητας, της ευρηματικότητας αποτυπώνεται στη φωτογραφία. 
Ήταν όλα μια χαρά και αντιφασιστικά, αλλά θα μπορούσε να είναι και καλύτερα. Αν ο Φαντασμένιος πεθάνει σε μια-δυο ώρες θα πάει με την απορία "πώς είναι δυνατόν να μη γίνεται stage invasion σε τέτοιο λαηβ;". Αν δεν πεθάνει ο Φαντασμένιος τις επόμενες ώρες και αν είναι τυχερός και ζήσει ακόμα δυο χρόνια, λογικά θα το δει το stage invasion στο επόμενο λαηβ του γίγαντα King Khan. Αν αυτό μάλιστα είναι με τους πιο γκαραζιάρηδες bbq, τόσο το καυλύτερο. 
Στα του λαηβ πέρα από τα γνωστά αυθεντικά και αγαπημένα ο King Khan έκανε ένα πετυχημένο πέρασμα από το Ghost Rider των Suicide, το οποίο αν ο Φαντασμένιος έγραφε σε κάνα σαητ της προκοπής θα χαρακτήριζε ως "απρόσμενο". Στο τέλος έκανε και το γνωστό τρικ καθίστε όλοι κάτω και με το τρία πηδήξτε στον αέρα. Γνωστά κόλπα διάδρασης που τρελαίνουν το κοινό, στα οποία μανούλα είναι ο Dan Deacon. Σίγουρα και ο Dan Deacon από κάποιον άλλο θα έχει πάρει την ιδέα αλλά κάπου πρέπει να μπει μια τελεία γιατί θα φτάσουμε στον King Khan και την Εύα. 

Πριν το χαμό εμφανίστηκαν οι Wall of Death,  οι οποίοι στην κλίμακα Brian Jonestown Massacre πιάνουν κάτι παραπάνω από τη βάση. Αν η True Detective τρέλα-μόδα συνεχιστεί δεν θα ήταν απίθανο να είναι από τις μπαντες που θα αποκτήσουν δική τους σελίδα στη Wikipedia.

~~~~~~~~o~~~~~~~~

εκπομπάρα από τις λίγες:

11 March 2014

Crystal Stilts | μια βραδιά στο peach pit after dark

 Το ημερολόγιο λέει 11-03-2014 αλλά ο Φαντασμένιος είναι στις 08-03-2015. Ο Φαντασμένιος ακούει το νέο δίσκο (μεθεπόμενος για εσάς) των The Men (σε παραγωγή Bono) και προσπαθεί να σκεφτεί τι έκανε πέρσι τέτοια μέρα.  
Χμ ήταν Σάββατο. Εμμμ ήταν εκείνο το Σάββατο με τις 13 μπύρες και τα 40 ουίσκια; Μμμμ είναι εκείνο το βράδυ που όταν γύρισε είδε ένα δέντρο να πέφτει πάνω σε ένα αμάξι (η θέση λουκούμι της γειτονιάς ήταν καταραμένη τελικά). Ναι ήταν εκείνο το βράδυ, αλλά πως ξεκίνησαν όλα; Χμ να ένα εισιτήριο με ημερομηνία 8.3.2014 "ΣΤΑΘΜΟΣ ΑΤΤΙΚΗ". Ααααα λαηβ στο γκαγκάριν με τους χμμμμμ. Μμμμμ. Εμμμ. Οοοο να ένα εισιτήριο  που γράφει Crystal Stilts. Έχει δει ο Φαντασμένιος τους Crystal Stilts;;; Εεεεε να και το βιβλιαράκι από το primavera 2009 με υπογραμμισμένους τους Crystal Stilts. Άρα τους είχε δει ξανά, μάλιστα ήταν στη σκηνή όπως μπαίνεις δεξιά, εκεί που πλακώθηκαν οι Wavves. Ήταν μέρα, έπινε μπίρα, και πίσω του στεκόταν ο Δασκαλόπουλος. Το λαηβ; Φόραγαν μαύρα, είχε ένα αεράκι, ο Δασκαλόπουλος φόραγε κίτρινο μπλουζάκι και έχουν περάσει έξι χρόνια! Που να θυμάται ο έρμος ο Φαντας. 

Στο γκαγκάριν πως ήταν; Ε πώς να ήταν; Μια χαρά ήταν. Όλος ο καλός ο κόσμος και αυτοί εκεί να παίζουν μπρος από ένα βιντεάκι που έπαιζε και αυτό. Αν οι Stilts παίζανε κάνα μισάωρο λιγότερο και το βιντεάκι καμιά ώρα λιγότερη θα ήταν ακόμα καλύτερα. Πήγανε να κάνουν και χιούμορ αλλά ήταν αποτυχημένο, και το λέει ο Φαντασμένιος αυτό, που διαβάζει αρκετά χρόνια raggedy και έχει εντρυφήσει στο αποτυχημένο χιούμορ. 
Το καλό ήταν ότι είχε όλο τον καλό τον κόσμο (2η φορά για εμπέδωση). Σαν να είμαστε στο Beverly Hills και να βγήκαμε Σάββατο βράδυ, οπότε ας πεταχτούμε μια δίπλα στο after dark μπας και παίζει τίποτα καλό (όπως τις προάλλες που είχε Flaming Lips). Μια χαρά οι Crystal Stilts για τέτοιες περιπτώσεις, και ακόμα καλύτερα για το σπίτι. Στο στέρεο τα σπάνε. Στη σκηνή με τον τραγουδιάρη να αντιγράφει τον Liam Gallagher, με τα χεράκια στην πλάτη, δεν υπάρχουν προοπτικές. 
Πριν τους "πιο αδιάφοροι και από τους Victory Collapse" εμφανίστηκαν οι Victory Collapse!!! Οι οποίοι είναι φοβεροί οργανοπαίχτες και έχουν πολύ ωραία πουκάμισα. Στην Ελλάδα αλλά και παντού στον κόσμο το πουκάμισο είναι σημαντικό. Καλό είναι να έχεις και κάνα καλό τραγούδι, όπως αυτό με το οποίο έκλεισαν το σετ, αλλά το πουκάμισο είναι που θα μετρήσει στο τέλος. Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο πως διαβάζετε ένα μπλογκ και όχι λαηβ ρηβιου με προσκλησούλα για το χιπι χιπι σαητ. Αυτό σημαίνει:
1. Πως αυτός που το γράφει είναι άσχημος
2. Πως γράφει μαλακίες γιατί δεν έχει πάει στο πανεπιστήμιο της δημοσιογραφίας 
3. Πως όταν γνωρίσει από κοντά τους Victory Collapse θα κάνει την κωλοτουμπαρα του
  
~~~~~~~~~o~~~~~~~~~

εδώ μια εκπομπή αν θέλετε να την ακούσετε.

06 March 2014

Οι Black Rebel Motorcycle Band είναι υπερτίμιοι διασκεδαστέ | Αθήνα 4.3.2014


Οι BRMC αν και 15 χρόνια στο κουρμπέτι εμφανίστηκαν ορεξάτοι και γεμάτοι ενέργεια.  Απέδειξαν πως έχουν και τα τραγούδια αλλά και την εκτελεστική ικανότητα να ξεσηκώσουν χιλιάδες κόσμου και να κρατήσουν το ενδιαφέρον αμείωτο για σχεδόν δυο ώρες. 
Στον Φαντασμένιο αρέσουν οι μπάντες που στα λαηβ δεν αρκούνται σε μια πιστή (ή όσο πιο πιστή μπορούν) αναπαραγωγή των στούντιο ηχογραφήσεων. Για παράδειγμα οι BRMC στο αγαπημένιο six barrel shotgun τράβηξαν τη γέφυρα του τραγουδιού πάνω από τρία λεπτά (!) δίνοντας έτσι  επική ώθηση στο τελικό ξέσπασμα (παλιό κόλπο που έχει τερματίσει με το λαηβ you made me realize ο Shields). Ενδιαφέρον και αρκούντως φασαριόζικο το φινάλε του whatever happened to my rock n' roll όπου έγινε ο χαμός, ενώ στο sell it οι κιθάρες σκούξανε όπως αρμόζει σε αυτή την κομματάρα. 
Επίσης ο Φαντασμένιος είναι χαρούμενος όταν πάει σε λαηβ και η μπάντα του πασάρει ένα νέο αγαπημένο τραγούδι. Μπορεί από τα slow να έμεινε εκτός setlst τo λατρεμένιo sweet feeling αλλά η εκπληκτική εκτέλεση του complicated situation θα μείνει στην ιστορία και ρίχνει φως στη μαύρη τρύπα της δισκογραφίας των BRMC (βλέπε Howl και baby 81). 
Από τα βρωμοπαθιάρικα δεν είπαν τα rifles και aya αλλά θα τα πουν του χρόνου. Γιατί στην πραγματικότητα εκτός από τον κόσμο που ξεφάντωσε και λογικά έχει γεμίσει το facebook με κουνημένα βίντεο και άθλιες φωτογραφίες, το λαηβ ευχαριστήθηκαν και οι BRMC. Καθότι όπως έχει ξαναπεί σοφά ο Φαντασμένιος το αθηναϊκό κοινό που βλέπει ένα λαηβ το εξάμηνο (και αν) είναι λογικό να κάνει παλαμάκια, να σηκώνει αναμμένους αναπτήρες (συνέβη) και να κάνει συγκροτήματα, που εις την δύσιν θεωρούνται δευτεράτζες, να νιώθουν ρολιγκ στοουνς. Και υπό τέτοιες συνθήκες, είναι λογικό η μπάντα να απολαμβάνει ακόμα και τραγούδια κράχτες που μάλλον έχει βαρεθεί να παίζει (ίσως το red eyes). Όταν δε γρατζούνισαν για την πάρτι τους, μπορεί τα κινητά να μείνανε κάτω αλλά αυτό δεν σημαίνει πως δεν ήταν συνταρακτικοί (american x). Συνταρακτικοί; Κάτι δεν πάει καλά με αυτό το ποστ.

~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~

Ακολουθεί το πραγματικό, το αυθεντικό και τεκμηριωμένο λαηβ ρηβιού

Την τσαγκαροτρίτη που πέρασε και παρά τα ακραία καιρικά φαινόμενα 3000 πιστοί της ροκεντρολ έδωσαν βροντερό παρόν (έκαναν το attend πραγματικότητα) στο λαηβ της μπάντας που κατέκτησε τη θέση #93 στη φετινή Blogovisione (#1 ο Ring, #9 o Fantas). 
Ο ήχος ήταν μέτριος αλλά δεν έχει σημασία καθώς το ερώτημα ήταν whatever happened to my rock n' roll και όχι ποιοι είναι οι νέοι Radiohead. Το ροκ εντ ρολ πάνω στη σκηνή σε αφθονία αλλά από κάτω μόνο κάτι ψιλοναρκωτικά, μηδέν αλκοόλ, τσιγαρίλα και άπειρο μπουρου-μπουρου. Ντάξει, τώρα με την κρίση βγαίνει ο άλλος μια φορά το μήνα, θέλει να τα πει. Είχε και πολλούς ενθουσιώδεις νεανίες αλλά απογοήτευση, δηλαδή κινητό και παλαμάκια σε πλήρη συμφωνία με το διαφημιστικό πανό για εμφιαλωμένο νερό!. Όχι ότι ήταν καλύτερα στο προηγούμενο λαηβ, τότε που ο Φαντασμένιος ήταν νέος και ήταν οκτώ μίλια ψηλά και δεν θυμάται τίποτα. (Αλλά ήταν).
Το σημαντικότερο από το προχθεσινό ηβεντ ήταν πως ο black rebel έσκασε στη σκηνή με κουκούλα και επιδόθηκε σε κιθαριστικούς επιδειξισμούς λες και δεν είχε δει αυτό. Ξεκάθαρη αντιγραφή και καλεί ο Φαντασμένιος κάποιον από τους 3000 να βγει αν θέλει να διαψεύσει τα περί του αντιθέτου. 
  

{η φωτoγραφία είναι από το fb των brmc}

01 March 2014

Τα τρομερά παιδιά του lo-fi

Ποιες είναι οι πρώτες μούρες στο πεδίο της τέχνης και πιο συγκεκριμένα στην κατηγορία της λεγόμενης σύγχρονης μουσικής; Υπάρχουν τίποτις νέες φάτσες που εκπέμπουν έμπνευση; Για να καταλάβετε που το πάει ο Φαντασμένιος, πριν από ακριβώς είκοσι χρόνια το Loser του Beck άφηνε με ανοιχτό το στόμα τον Thurston Moore την ίδια ώρα που το MTV έλιωνε την κασέτα με το βιντεοκλίπ του. Την ίδια χρονιά οι Pavement του Stephen Joseph Malkmus σημαίνουν τη λήξη του grunge πανηγυριού τραγουδώντας Cut Your Hair στο δίσκο τους με τίτλο  Crooked Rain, Crooked  Rain. Οι μουσικοκριτικοί της εποχής παραληρούν ενώ η λέξη genius γίνεται απαραίτητο αξεσουάρ στα κείμενα όπου αναφέρονται τα ονόματα των Malkmus και Beck. 

Δυο χρόνια μετά ο Beck μεγιστοποιεί τις προσδοκίες με το οριακό odelay, ενώ ο Malkmus μετά το grunge βάζει και το τελευταίο καρφί στο φέρετρο της Brit Pop ως βασικός υπεύθυνος της μουσικής μεταστροφής των Blur. Η ανεξάρτητη αμερικάνικη σκηνή βρήκε τους μεσσίες της και το lo-fi ήταν στα high του όταν εμφανίζονται συγκροτήματα όπως οι eels με το επικό beautiful freak. Οι μόδες είναι για να περνάνε και οι ελπίδες για να διαψεύδονται. Κάθε νέα κυκλοφορία του Beck σχεδόν απογοήτευε τον νεανία Φαντασμένιο αλλά μετά από μερικούς μήνες η τάξη επανερχόταν και η ιδιοφυΐα του καλλιτέχνη επιβεβαιωνόταν χωρίς βέβαια να φτάσει σε odelay επίπεδα. Ο Malkmus όντας πιο παραγωγικός "φθάρθηκε" πιο νωρίς αλλά σε καμία περίπτωση δεν ακύρωσε την αξία του που φέρει η υπογραφή του. 

Το 2011 ο Beck ανταπέδωσε τους 2-3 ύπνους που είχε ρίξει το '93 στον καναπέ του Malkmus αναλαμβάνοντας την παραγωγή του δίσκου Mirror Traffic με αποτέλεσμα κατώτερο του αναμενόμενου. Και τσουπ στις πρώτες μέρες του '14 επιστρέφουν. Οι κλισεδιάριδες θα πουν πως ωριμάσανε, οι κακεντρεχείς πως είναι ντεμοντέ και ο Φαντασμένιος πως "όλα καλά είναι, όλα χρειάζονται". Διότι η μουσική δεν είναι μόνο για όταν είσαι ερωτευμένος και δεν σου κάθεται το γκομενάκι ή για όταν είσαι κατεστραμμένος επειδή σε σούταρε η μόνη αγάπη. Η μουσική δεν είναι μόνο για να χορεύεις στο κλαμπ ή να σπας τα ATM. Δεν είναι μόνο για να κρατάς την ποτάρα και να κάνεις υφάκι στο μπαρ. Ο δίσκος του Beck είναι για τις πιο "αδιάφορες" ή και πιο εκνευριστικές στιγμές της μέρας. Είναι για το πρωινό ξύπνημα ή για τα τελευταία 20 λεπτά πριν τον ύπνο. Είναι για το μισάωρο που βαριέσαι και δεν έχεις τι να κάνεις και κοιτάς το κρεβάτι. Μια από τα ίδια και ο Malkmus. Ο Φαντασμένιος προτείνει το δίσκο για εξορμήσεις στο σουπερ μαρκετ, εκεί όπου τα παιχνιδιάρικα φωνητικά και οι Marquee Moon κιθάρες θα κάνουν πιο ευχάριστη την αποφυγή των "θέλετε να δοκιμάσετε αυτό το σουπερ ζαμπον;". Ο δίσκος κλείνει με το πανέμορφο και αλά pavement παιχνιδιάρικο "Surreal Teenagers". Οι μουσικοί "επαναστάτες" του χθες είναι οι "κλασικοί" του σήμερα και δεν είναι χιπ και δεν θα μπουν σε λίστες αλλά δεν μοιάζει και πολύ πιθανό να τους ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Αυτό που τους νοιάζει είναι να γράφουν μουσική που τους αρέσει. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα καθώς δεν υπάρχει ούτε υποψία εξαναγκασμού στις συνθέσεις. Ποιοι είπαμε πως είναι οι μεσσίες του 2014;

~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~

εδώ μια πρόσφατη και άκρως ενδιαφέρουσα διασκευή(;) των Stephen Malkmus & The Jicks στα Golden Age και Debra του Beck.

24 February 2014

Hertz Fest 2014

 
Όσους λόγους έχει κάποιος για να θυμάται το περσινό Hertz άλλους τόσους έχει για να ξεχάσει όσο πιο νωρίς γίνεται το φετινό. Τα drones των Demdike Stare έμοιαζαν ακίνδυνα ενώ τα περίφημα κινηματογραφικά βιζουαλς απλά δεν φαινόντουσαν καλά. Οι Biomechanica (Francesco Lopez και Arturo Lanz) κέρδισαν το κοινό με τους αυτοσχεδιασμούς στα της μουσικής με τα inustrial του Lopez και στις κραυγές με τις κραυγές του Lanz. Ενδιαφέρουσα εμφάνιση που όμως ήθελε κάμποσα ντεσιμπέλ πάνω. Οι Diamond Version (Alva Noto και Beytone) έκλεισαν τη βραδιά με την κάπως εγκεφαλική τεκνο τους. Κάναν τα τσιγάρα τους, είπανε τα νέα τους σε μια φάση που έμοιαζε πιο πολύ με dj set. Από κάτω είχε μείνει λίγος κόσμος καθώς (τι είχες ελλαδάρα μου τι είχα πάντα) τα λαήβ ξεκίνησαν με 2 ώρες καθυστέρηση ενώ με 5 ευρώ τα 330ml αλαφράς μπίρας το 98% ήταν για να λύσουν δευτεροβάθμιες εξισώσεις και όχι να κάνουν τρέλες.
Από το μέγαρο στη μπουζουκλερί. Από τους ευγενικούς καλοντυμένους υπαλλήλους του μεγάρου στους φουσκωτούς ζονγκς στην ιερά οδό. Από τις βραδιές που τα κλισέ και οι προκαταλήψεις δικαιώνονται.
 
~~~~~~~~~~~ο~~~~~~~~~~~

Εδώ το imaginary festival του Φαντασμένιου όπως αυτό μεταδόθηκε από τον poplie.eu

23 February 2014

ΦανταΦεστιβαλ στον poplie.eu!


Μια εκπομπή με το φανταστικό φεστιβαλ του Φαντασμένιου. Η αποκάλυψη όλου του line-up στον http://www.poplie.eu/ αυτή την Κυριακή στις 4μμ. Μόνο ζωντανές ηχογραφήσεις  (τραγούδια). Ποια ήταν τα καλύτερα λαηβ όλων των εποχών. Ποιοι είναι οι καλύτεροι λαηβ δίσκοι; Ποιους θέλει να δει ο Φαντασμένιος;    

 

12 February 2014

I Cant find it I Cant find it I Cant find it I Cant find it I Cant find it

http://wearenothing.bandcamp.com/album/guilty-of-everything 
Τόσες μαλακίες διαβάζετε στα ιντερνετς ας διαβάσετε και μια δισκοκριτική για ένα δίσκο που δεν υπάρχει. Το δισκίον ξεκινά με εισαγωγή "σχεδόν χαρούμενοι Slowdive" διανθισμένοι από ένα-δυο κιθαριστικά ξεσπασματάκια (αρχή είναι ακόμα μην το γαμήσουμε από τώρα). Οι δίσκοι που ξεκινούν με εισαγωγικό τραγούδι πολλές φορές κρύβουν το χιτάκι στη δεύτερη θέση. Άμα αυτό το blog είχε 3000 views και κόσμος σταμάταγε τον Φαντασμένιο στο δρόμο τότε το Dig θα ήταν η επόμενη παγκόσμια επιτυχία. Στον κόσμο αυτό όμως (τον ίδιο που ο Freddie F απορρίπτει το vice) οι ειδικοί θα γράψουν για πανδαισία 90s κλισέ. Bent Nail και τσίτα τα γκάζια με ολίγην από εκο-ψυχο-ροκ, και κελαηδήστε ωραία μου πεταλάκια κελαηδήστε. Στη συνέχεια το Endessly. Τώρα τι μπορεί να είναι ένα τραγούδι με τίτλο Endessly από ένα συγκρότημα που οι δυο στους τέσσερις κοιτάνε τα παπουτσάκια τους; Βαριά τύμπανα, βαριές κιθάρες όλα βαριά. Στο Somersault σκάνε πάλι τα φαντάσματα των Slowdive. Σκάνε και στοιχειώνουν. Get Well. Κλασική περίπτωση της κατηγορίας ΤΙ ΚΟΜΜΑΤΑΡΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;; Ένα σπιρτάτο ριφάκι, αισθητική αλά Jesus And The Mary Chain και φύγαμε για όλα τα ρηπητ της γης. But I Cant find it και I Cant find it και I Cant find it και όλη η ζωή χωρισμένη σε κεφάλαια των 272 δευτερολέπτων. Ο δίσκος έχει ακόμα τρία τραγούδια τα οποία ο Φαντασμένιος δεν κατάφερε ακόμα να ακούσει (I Cant find it και I Cant find it) αλλά πόσες οι πιθανότητες να μην είναι της ποιότητας του καλύτερου shoegaze (εκτός MBV φυσικά) δίσκου από το προπέρσινο των 93MillonMilesFromTheSun;


~~~~~~~~~~~~o~~~~~~~~~~~~

 και εδώ μια εκπομπή:

05 February 2014

Καλύτερα 20 λεπτά αγνής αναρχίας παρά μια ώρα στιλιστικής μαλακίας | Fall-a-live

Πριν μερικούς μήνες ο Φαντασμένιος πήγε να δει τις Dum Dum Girls. Τα κορίτσα ανέβηκαν στη σκηνή με τα λούσα τους, τα μακιγιάζ τους, τα στυλ τους, τα σέξι τους και έναν έρμο κιθαρίστα χωμένο στο βάθος. Αυτές έκαναν πως γρατζουνάν τις κιθάρες και ο τυπάκος κατέβαζε τα ριφς σαν δυο χεντριξ. Σπάσανε και κάτι χορδές, όχι σε φάση χαμός αλλά από καθαρή ατζαμίαση. Όσα χαμογελάκια μοίραζαν από σκηνής άλλα τόσα ψυχρά και σχεδόν εχθρικά βλέμματα έριχνε η φύλακας και άγγελος roadie. Και στην άκρη ο κιθαρίστας με ντύσιμο "βγήκα να πάρω το γάλα μου" να ιδρώνει για το μεροκάματο. Από το youtube μπορεί να φαίνεται και cool αλλά από κοντά ήταν η απόλυτη απομυθοποίηση. Δεν παίξανε λαηβ. Τα λεφτά μας πίσω!

Το περασμένο Σάββατο έπαιξαν οι Fall στου Gagarin205. Σχεδόν γεμάτο του Gagarin καθότι ο επιδραστικός μπλογκεράρας είχε γράψει επική ποστάρα την προηγούμενη φορά. Σαν καλοκουρδισμένη μηχανή η δίντραμη μπαντα του ξεκίνησε να παίζει σε φολικό ρυθμό και μετά από λίγα λεπτά ξεπροβάλει η αυτού μεγαλειότης του σας γαμάω τα κλισέ. Λιώμα όπως πάντα, σκατόφατσα όπως πάντα, περιφερόταν στη σκηνή πειράζοντας τους μουσικούς, κάνοντας πως τραγουδάει. Μετά από κάνα τέταρτο άραξε πίσω από του ενισχυτές και κοίταζε τις σημειώσεις του! Δηλαδή ήταν σε θέση να διαβάσει; Στο εικοσάλεπτο την έκανε και άφησε την κυρα-Σμιθ να παίξει 2-3 τραγούδια για να μην πέσει και ξύλο. Και το μυστήριο των δυο ντραμς λύθηκε όταν ένας σηκώθηκε και τραγούδησε με φωνή Smith. Ντράμερ-ντουμπλέρ του Σμιθ! Δεν παίξανε λαηβ. Είναι οι Fall.. συμβαίνουν αυτά.  Είναι μαλακία όταν συμβαίνουν, αλλά έτσι είναι. Αν δεν θες να ρισκάρεις δεν πας. Αν πας, συμβούν και τσατιστείς ε ρε φίλε ΠΕΣ ΤΟ ΣΤΗ ΜΑΜΑ ΣΟΥ. ΜΗΝ ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΣ ΣΤΟ ΡΗΒΙΟΥ. Δεν προσφέρεις κάτι καινούργιο. Άμα σε νοιάζει τόσο πολύ στείλε στον Σμιθ ένα μεηλ μπας και το διαβάσει και βάλει μυαλό. Και όταν ένας άνθρωπος όπως ο ME Smith που έχει τον εγκέφαλο που έχει, γερνάει, πάει η παραξενιά στο φεγγάρι. Επιπλέον μετά από δυο συνεχόμενα κανονικά λαηβ ήταν αναμενόμενο να κάτσει η στραβή. Fall είσαι..

29 January 2014

ο καζαμίας του Φαντασμένιου | 4ο μέρος


Οκτώβριος
Σε ποστ για την St. Vincent ο mouxlalouloudas παρουσιάζει πέντε ολοκαίνουργια επίθετα και σπάει το ρεκόρ περισσότερων λέξεων σε μια πρόταση. Ο Guardian δημοσιεύει το ρεπορτάζ του αιώνα! Σύμφωνα με την έγκριτη εφημερίδα  ο David Bowie είναι νεκρός από το 1992! Για οικονομικούς λόγους, οι δισκογραφικές εταιρίες τον "κράτησαν" στη ζωή χρησιμοποιώντας δυο κλώνους. Οι εξελίξεις στο νησί είναι ραγδαίες. Πέφτει η κυβέρνηση, η Έβερτον κερδίζει 0-5 την Λιβερπουλ και ο Τζεϊμι Ολιβερ παρουσιάζει δυο συνταγές χωρίς κόλιανδρο, τζίντζερ και δενδρολίβανο! Σε μια προσπάθεια εξομάλυνσης ο Μόρισεϋ δηλώνει πως υπάρχει ενδεχόμενο να σκεφτεί το ενδεχόμενο να σκεφτεί την επανασύνδεση των Smiths. Μέσα σε όλο το χαμό περνάνε στο ντούκου οι νέες κυκλοφορίες από Atlas Sound, Broken Social Scene και Metz. Η Inner ear υπογράφει τον Μπάμπη Στόκα.   

Νοέμβριος
Ο νέος δίσκος του Burial έχει 17 τραγούδια και τίτλο narita. Ο Ariel Pink  τη βλέπει mainstream. Σε ποστ για Sampha και Nicki Minaj ο lkrory21  γράφει για πρώτη φορά τη λέξη "Baga" (κάτι μεταξύ swag και yolo). Η Inner ear υπογράφει τον Φίλιππο Πλιάτσικα. Το bandcamp πέφτει όταν ανεβαίνει το νέο τραγούδι των Μπάμπη Στόκα και Φίλιππου Πλιάτσικα με τίτλο "δεκάξι". Οι Tool επιστρέφουν και ενθουσιάζουν ολόκληρη την Αμερική και τη μισή Ευρώπη και τον προ-Ποπαγάνδα τιτάνα της δημοσιογραφίας. Ο ογκόλιθος του πληκτρολογίου γράφει 5000 λέξεις για τα 13 χρόνια που πέρασε χωρίς Tool (συγκινητικός και γαμάτος). Η νέα κυκλοφορία των Portishead στέκεται αφορμή για τον 2ο εμφύλιο  στα social media (ο 1ος ήταν για τους ΚΥ). Είναι τόσο σκοτεινό που κάνει τα νέα για το μνημόνιο 3 να μοιάζουν με μικυμαου. 

December
The Andrea Tsipras - Antonis Samaras co-goverment was a mess so Greece was kicked out from EU. USA bought out Greece's debt so its like the new Puerto Rico now. All Inner Ear artists signed contracts to Sub Pop's new sub label called "Weird And Cool Rec.".  Blogovsion2014 was cancelled since nobody could make a list after the massive prosecutions for pirate downloads (except Ring of Smoke who always has his list ready two months before the end of the year). The first reaction to the end of Greece comes unexpectedly from Antetokoumpo Bros who released the hip hop single "Zografou Goodies Forevah". 
 

22 January 2014

ο καζαμίας του Φαντασμένιου | 3ο μέρος (λογικά το προτελευταίο)

Ιούλιος
Το πρώτο φεστιβάλ  Άκου Αυτό είναι γεγονός και πολύ πετυχημένο μάλιστα. Συνταγή της επιτυχίας η δυνατότητα των θεατών να πάρουν πίσω τα λεφτά τους αν δεν εμφανιστούν τουλάχιστον 4 μπάντες στο best new music του p4k το 2015. Χαμός γίνεται στο ιντερνετς όταν κάποιος ισχυρίζεται πως στο νέο δίσκο των Swans ακούγονται γλυκές μελωδίες όταν αυτός παίζει ανάποδα στις 45 στροφές. Οι Belle and Sebastian θυμίζουν και πάλι καλοκαίρι. Ο Μπρούνο Φορναρόλι στο περιθώριο της παρουσίασης του από την Μπάρτσα δηλώνει φαν των ακραίων ραδιοφωνικών φαινομένων και του poplie. Ο Φαντασμένιος προβλέψιμος και γραφικός παραληρεί με κλασικές ανορθόγραφες και ασύντακτες υπερβολές για το νέο δίσκο των The Go! Team.
 
Αύγουστος
Φήμες λένε πως ο ΓΑΜΑΤΟΣ πρώην συντάκτης της ποπαγάνδας αποφάσισε να εξαφανιστεί. Κύκλοι του ΓΑΜΑΤΟΥ ΧΙΨΤΕΡ λένε πως φρίκαρε όταν συνειδητοποίησε πως δεν τον ξέρουν τα γκομενάκια με τα οποία είχε πιάσει κουβέντα στο μπαρ. Το τραγικό συμβάν συγκλονίζει όλη την επικράτεια από την Ανάφη ως τη Λευκάδα. Το ποστ του Gone4sure για το δίσκο του Franκ Ocean  σημειώνει παγκόσμια επιτυχία και μεταφράζεται σε 32 γλώσσες. Στα φεστιβάλ στις Ευρώπες, στις μικρές σκηνές, κακό χαμό κάνει το συγκρότημα της κόρης των Thurston Moore και Kim Gordon Big Nils. Οι τέτοιοι κυκλοφορούν και δεύτερο καλό δίσκο το 2014. Χαμός. Είναι ο μήνας που αρκετοί μουσικόφιλοι (με τα mp3 player στας παραλίας) θα αναφωνήσουν "ο Damon Albarn κυκλοφόρησε πριν πέντε μήνες το δίσκο της χρονιάς".

Σεπτέμβριος
Στις Νύχτες Πρεμιέρας αποθεώνεται το ντοκιμαντέρ για τον λάρυγγα. Ο νέος δίσκος των Bokomolech σκάει ως δώρο εξ ουρανού για όσους θέλουν κάτι για να ξεπλύνουν τα αφτιά τους από τα νέα τραγούδια του Morrisey. Φήμες για επανασύνδεση των REM μετά το secret gig που δώσαν με τον Bill Berry στα ντραμς. Αδιάφορος ο νέος Caribou. Το νέο mini-LP των Slowdive είναι το ιδανικό σάουντρακ για τον πιο βροχερό Σεπτέμβρη των τελευταίων 50 χρόνων.  Το ενθουσιώδες αθηναϊκό κοινό απολαμβάνει και αποθεώνει τους Silver Mt Zion and the cha cha band. O Boy ανεβάζει στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών την αβαντ ποπ όπερα με τίτλο "εξατμίσεις Θεόφιλος και ΙΤΑ8".  Την παράσταση κλέβει σε διπλό ρόλο (Θεόφιλος και Λεωνίδας) ο Π.Ε. Δημητριάδης.