Ο Ναός της διασκέδασης (μέρος β')

Το Στέκι της Λίτσας δεν πήγε πολύ καλά, ίσως γιατί ο κόσμος Λίτσα άκουγε και Λίτσα δεν έβλεπε. Και κάπως έτσι ένα απόγευμα το όνομα αλλάζει σε "Το Στέκι της Γειτονιάς". Ξεκάθαρο οικουμενικό μήνυμα το οποίο συνοδεύτηκε από γραπτή δήλωση σε μαυροπίνακα ότι πωλούνται ντόπια προϊόντα. Και ενώ εσείς πολύ λογικά σκέφτεστε τι παράγουν τα άνω Πατήσια, ο Φαντασμένιος φαντάζεται τραπεζάκια γεμάτα με μπουκαλάκια των 200ml και αλληλέγγυους σε κατάσταση αρεοπαγίτη να κουνάνε το κεφάλι προς τα πίσω και να φωνάζουν ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΟΥ! ΜΑΥΡΕ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ενώ γίνεται ο χαμός στο 2ο μέρος του Στρόβιλου Ειρμού των Καθαρός Χαλκός. Για να μην έχουμε τίποτα παρεξηγήσεις ας το γράψει ξεκάθαρα ο Φαντασμένιος. Ο δίσκος των Καθαρός Χαλκός είναι ένας συναρπαστικός ποστ ροκ δίσκος. 

Στα εγχώρια χαμός γίνεται με την κασέτα Paradise Metal  του π. Διονύσιου Ταμπάκη. Την αρχή έκανε το boomkat αλλά η ανάγκη για ανακάλυψη νέας μουσικής που ξεφεύγει από τα γνωστά τον έφερε έως το Pitchfork. Ακούγοντας τον δίσκο ο Φαντασμένιος άλλες φορές ένιωθε ότι ακούει όντως ένα κρυμμένο διαμάντι και άλλες φορές ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα επικό τρολάρισμα της αβαντ χιπι χιπι ντιγκιν ιν δε κρειτς κοινότητας. Βέβαια όπως έχει πει και μια σοφή φίλη του μπλογκ, δύο πράγματα μπορούν να είναι ταυτόχρονα αληθή. Εντωμεταξύ στο στέκι της γειτονιάς έχει μπει τηλεόραση που δεν παίζει αθλητικά ενώ ο μαυροπίνακας πλέον γράφει "Ψωμί στα ξύλα". Φαντάζεται ο Φαντασμένιος όλους τους θαμώνες με ένα αχνιστό ψωμί μπροστά τους, και από πίσω να παίζουν οικογενειακές ιστορίες. Ένας Ταμπάκης τραβιέται σε αυτό το σκηνικό.  

Μέχρι να αποκαλυφθεί η απάτη ή ότι η αλήθεια τελικά βρίσκεται στους παπαροκάδες ο Φαντασμένιος εύχεται οι κουλ χιπι να πέσουν κάποια στιγμή πάνω στη μουσική που έγραψε ο Χριστόδουλος Χάλαρης για την ταινία του Θ. Αγγελόπουλου, ο Μεγαλέξαντρος. Εδώ έχουμε να κάνουμε με παραδοσιακή μουσική από την Ήπειρο έως τον Έβρο σε υψηλή πιστότητα. Τόσο υψηλή που δύσκολα μπορεί να ταιριάξει με το ύφος του Στεκιού της γειτονιάς που πλέον μαζί με τα τραπέζια έχει αποκτήσει και ένα βαρέλι με ψηλά σκαμπό. Είναι βέβαιο πως οι Ιταλοί αναρχικοί της ταινίας με το που έβλεπαν το βαρέλι θα χάνονταν γρήγορα στα στενά που βγάζουν στην πατησιών.