post punk is dead

Όλο τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Είπαμε ρε Φαντασμένιο πως πρώτον δεν έχουν νόημα οι αρνητικές κριτικές και δεύτερον έχει κουράσει το αστειάκι πως διαβάζουν το μπλογκ τρία άτομα. Τα είπες μία, τα είπες δύο ε γράψε τη μαλακία σου και για τους Idles και στο τέλος να σε διαβάζεις μόνος σου. Βέβαια για να λέμε και του Φαντασμένιου το δίκιο φταίτε και εσείς που σας σηκώθηκε μόνο και μόνο από το εξώφυλλο. Εντάξει τι να κάνετε, είναι η εποχή της εικόνας άλλωστε. Επιπλέον, εκτός από εποχή της εικόνας, είναι και εποχή που οι κιθαριστικοί δίσκοι ευρείας αποδοχής είναι πιο σπάνιοι από σοβαρή δήλωση του Άδωνις. 

Η αλήθεια είναι πως όσο και να φαντασμενίσει ο φαντασμένιος δύσκολα βρίσκει κάτι μεμπτόν επί του ηχητικού. Είναι όλα εκεί που πρέπει να είναι, δυνατό και ορθόδοξο ποστ πανκ, μια χαρά μια χαρά, δηλαδή κάποιες στιγμές είναι τόσο έντονο που θα μπορούσε ο Φαντασμένιος να πετάξει μια φράση που θα περιέχει τις λέξεις χύτρα και βαριοπούλα ωστόσο γαμώ τους beach boys μου γαμώ δεν μπορεί να αφεθεί, είναι κάτι που τον ενοχλεί -στην πραγματικότητα όταν το ακούει θέλει να πει ΣΚΑΣΕ. Σκάσε μη φωνάζεις I' m in business με την κωλοπροφορά σου γαμώ τον Μιστερ Μπιν. Πφ. 

Κλασική περίπτωση protomartyr, σχεδόν τέλειος ήχος με εκνευριστικά φωνητικά. Τώρα στο θέμα του τέλειου ήχου μοιάζει σαν να υπάρχει πια μια μηχανή που βγάζει λωρίδα παραγωγής γαμηστερά ποστ πανκ συγκροτήματα του τύπου βρήκαμε παπά και τον πιάσαμε από τα αρχίδια και είπαμε να θάψουμε πέντε-έξι. Εντάξει με τον τέλειο ήχο φτάνει, καφέ με πέντε κουταλιές ζάχαρη το κάνατε. Αμ οι συνθέσεις; Στερούνται φαντασίας, μοιάζουν πιο φτωχές και από την Ελλάδα. Θα το πει ο Φαντασμένιος τώρα που ρολάρει και ας υπάρχει υψηλός κύνδινος κωλοτούμπας. Έτσι που πάει η φάση με το ποστ πανκ του σηκώνεται η περιέργεια πιο εύκολα με τους όποιους Kanyeήδες. Έτσι, αλλά να ξέρετε όμως πως με το που πατήσει το κουμπί δημοσίευση ο Φάντα θα βάλει να ακούσει στη σειρά το Unkown Pleasures των Joy Division και το Taking Tiger Mountain του Brian Eno.

δεν έχει σημασία

Μετά από λαϊκή απαίτηση, δηλαδή αφού τουλάχιστον δύο άτομα το ζήτησαν ιδού η  τελευταία εκπομπή του Φαντασμένιου στον poplie.eu, τα τελευταία ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα. Πέρα από το ότι είναι τελευταία δεν διεκδικούν σε καμία περίπτωση τη σήμανση συλλεκτικά, είναι μια κλασικά κακή εκπομπή με λάθη, σαρδάμ, άστοχα σχόλια, στιγμές αμηχανίας με σήμα κατατεθέν την βελούδινη στεντόρεια φωνή που αγαπήσατε.

καλό χειμώνα

Ένα ζήτημα που πάντοτε βασάνιζε τους φιλότεχνους είναι αν πρέπει να επηρεάζει την κρίση τους για το έργο τέχνης η προσωπική ζωή του καλλιτέχνη. Κατόπιν ωρίμου και βασανιστικής σκέψης, ο Φαντασμένιος αποφάσισε πως από εδώ και πέρα δεν πρόκειται να καταπνίγει τα συναισθήματά του προς τέρψιν της αντικειμενικότητας. Είσαι μαλάκας κύριε Γκίρα, Τζίρα πώς σκατά σε λένε, βάλε τους κύκνους σου στον κώλο και άδειασέ μας τη γωνιά. Μπάντες υπάρχουν να, το μοναστήρι να είναι καλά, αλλά και αν αποδειχτούν όλοι μαλάκες δε χάθηκε ο κόσμος, θα μείνει ο Φάντα να ακούει τους φίλους του. Τους Ice_Eyes, τους Bedouin, τον Timon Sprinkle, τον Prins Obi, τον King Εlephant, τους Echo Tides και συγχωράτε αν ξεχνάει ο Φάντα κάποιον αλλά είστε τόσοι πολλοί. Φοβερά πράγματα.

Στο σημερινό ποστ τα ακραία μουσικά φαινόμενα φιλοξενούν τους Desert Mountain Tribe. Δε βρήκε κάτι μεμπτό για τούτους, οι οποίοι και από φάτσα φαίνονται καλά παιδιά και κερδίζουν πόντους εκ του φαινομενικού κολλήματός τους με τα βουνά. Ο νέος τους δίσκος έχει τίτλο Om Parvat Mystery. Το Om Parvat είναι στην Ινδία, ανήκει την οροσειρά των  Ιμαλαΐων και το μυστήριο με δαύτο είναι πως οι χιονούρες στην κορυφή σχηματίζουν ένα Om. Τώρα από μουσική μην περιμένετε και τίποτα φοβερά πράγματα -ένα νεοψυχεδελικό συγκρότημα εκ Λονδίνου με βάση στη Γερμανία- αλλά τουλάχιστον είναι καλά παιδιά. Ενδιαφέρον έχει το κομμάτι που κλείνει το δισκάκι (chemical genius) , στο οποίο μετέχει στα ινδικά φωνητικά η Najma Akhtar χημική μηχανικός και συνεργάτιδα στο παρελθόν των Jimmy Page, Robert Plant, Jah Wobble κ.α. Το έχετε πιάσει το νόημα, ακίνδυνοι νεοχίπιδες είναι, οι οποίοι ωστόσο έχουν καλές συνθέσεις που θα κρατήσουν σίγουρα τους φίλους του είδους. Εκεί που ωστόσο ξεφεύγουν και εύχεται ο Φαντασμένιος να μην πουν καμιά μαλακία στο μέλλον και αναγκαστεί να τα μαζεύει μετά, είναι στο High Drive. Απλό και κολλητικό σε σημείο παρεξηγήσεως, με μια υπέροχη και άκρως επικίνδυνη για οδήγηση κλιμάκωση, μια κομματάρα που δεν θα σου ζητήσει κανείς το λόγο αν δηλώσεις πως είναι το καλύτερο τραγούδι της μέρας του μήνα του χρόνου κλπ. Ωστόσο αυτό το τραγούδι που θα έπρεπε να το παίζουν τα ραδιόφωνα όλης της γης από το πρωί ως το βράδυ, δεν υπάρχει ούτε καν στο γιουτουμπ.

ερήμην

Κάποτε είπε ο Φαντασμένιος ok σταματάω τις εκπομπές στον poplie αλλά ΑΛΛΑ θα γράφω τουλάχιστον 5 ποστ τo μήνα στο μπλογκ. Ε και μετά ήρθε ο Ιούλιος, ο άδικος αποκλεισμός της Σενεγάλης, το μεγάλο αντίο στην προϊσταμένη και με αυτά και με αυτά εδώ δεν είναι το fantasmenios.blogspot.gr εδώ μάλλον είναι το eriminbiti.com. Και κάπως έτσι δεν έγραψε ποτέ ο Φαντασμένιος για εκείνο το γλυκό βράδυ που οι animal collective έπαιξαν σχεδόν ολόκληρο το Sung Tongs. Και λες και μας κάνει πλάκα ο μαγκίτης εκεί πάνω τσουπ βγάζουν μια υπέροχη συλλογή με παλιά τραγούδια οι The Skygreen Leopards. Το χειρότερο από όλα είναι πως δεν έγραψε τίποτα για την πρόσφατη κυκλοφορία του Timon Sprinkle (πρώτη διαπλανητική μετάδοση στα τελευταία ραδιοφωνικά φαινόμενα). Φαντάσου πως ξυπνάς σε ένα δωμάτιο που έχει θέα τη θάλασσα, δεν έχει σημασία το μέρος, ας πούμε πως είσαι στην Αμοργό. Σηκώνεσαι, κοιτάς από το παράθυρο τη θάλασσα και θες να βουτήξεις μέσα. Αυτό είναι το Dive και το κατεβάζετε/χαϊδεύετε/ακούτε ΕΔΩ

Οι Στέρεο Νόβα μας ξεβλάχεψαν και πάλι | Τζιτζιφιές 18/6

Οι Στέρεο Νόβα είναι από τις μπάντες που οι περισσότεροι  έχουν να πουν μια ιστορία για αυτούς. Για παράδειγμα, ο Φαντασμένιος θυμάται να βλέπει βιντεοκλιπ τους στο Geronimo Groovy TV και να μουτζώνει την τηλεόραση. Τι είναι αυτό το πουστοραπ, αυτή η κωλο ρεηβ που παίζουν; Ήταν η εποχή που ο Φάντα ήταν  ομοφοβικός, σεξιστής και δεν μπορούσε να δεχτεί μπάντα που έχει κάτι παραπάνω από μπάσο κιθάρα και ντραμς. Και πάλι καλά να λέτε με τέτοιο μαλάκα πατέρα που είχε, που δεν φταίει και αυτός διότι ο δικός του ήταν χειρότερος και η ιστορία συνεχίζεται λογικά στα βάθη της Αλβανίας. Έτσι έχουν τα πράγματα, μπορεί τώρα ο Φάντα να γράφει για τους The Skygreen Leopards, αλλά να ξέρετε πως μεγάλωσε σε ένα σπίτι γεμάτο κασέτες με κλαρίνα. Το μόνο πράγμα που δεν βρώμαγε ναφθαλίνη και μπορούσε να ακούσει ήταν μια διπλή κασέτα με 80s επιτυχίες του τύπου "Απόψε λέω να μη κοιμηθούμε". Δεν υπήρχε ούτε ένα ποιοτικό λαϊκό, ένας Τσιτσάνης, κάτι. Παρόλα αυτά, κόντρα σε όλους και σε όλα κάποια στιγμή (αρχές του αιώνα) βρέθηκε ο Φαντασμένιος να ακούει και να απολαμβάνει τους δίσκους των Στέρεο Νόβα.  Πόσο μπροστά είναι ρε; Αυτή είναι λογικά η πιο κοινή αντίδραση κάποιου που έρχεται πρώτη φορά σε επαφή με τη μουσική τους. Παρακολουθώντας τους ζωντανά για πρώτη φορά, ο Φάντα σκέφτηκε πως τελικά ήταν πολύ μπροστά καθώς ακόμα και στην Ελλάδα του 2018 η μουσική τους, η στάση τους και κυρίως τα λιγοστά τους λόγια θα μπορούσαν να είναι ταχύρυθμα για νέους που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη λωρίδα παραγωγής Ελληναράδων.
  

Ty segall στο gagarin 16/6 | της Αποκαθηλώσεως

Αυτό πρέπει να είναι το 543o ποστ στα ακραία μουσικά φαινόμενα για τον Ty σκέτο κατά το Θανάσης, Σωκράτης με έμφαση στην οικειότητα αλλά και προς αποφυγή λαθών στον τονισμό του Segall. Για το λαηβ του κυρ Ty στο gagarin αρκούν δυο ρήσεις του θυμόσοφου λαού, περί ορέξεως κολοκυθόπιτα και μείναμε με το πουλί στο χέρι. Για να τεκμηριώσει τη θέση του ο Φαντασμένιος θα προσεγγίσει το ζήτημα φαινομενολογικά.

Πρώτο και βασικότερο σε τέτοιες συναυλίες είναι το ζήτημα της έντασης. Μια κάποια απώλεια ακοής τουλάχιστον εκ δεξιών είναι δεδομένη, ενώ και το κοινό δεν έβαλε κώλο κάτω. Αλλά. Αλλά ο Φαντασμένιος είδε το μισό λαηβ με τα χέρια σταυρωτά στηρίζοντας το όχι και τόσο θεληματικό του πιγούνι, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που χασμουρήθηκε και το χειρότερο απ' όλα τσέκαρε το κινητό του. Εδώ δύο πράγματα μπορεί να έχουν συμβεί, είτε ο Φάντα είναι too old to rock'n'roll, είτε ο κόσμος είχε ψηθεί από στόμα σε στόμα φάση από εκείνο (αυτό δηλαδή) το έπος και ήρθε αποφασισμένος να κουνηθεί no matter what. Όσο για το τραυματισμένο φανταφτί δεν είμαστε τίποτα χτεσινοί κυρ Ty μου να πιστεύουμε πως το παίζω δυνατά σημαίνει όλες οι μπάρες του εκουαλαηζερ στο κόκκινο. 

Ο ήχος ήταν κακός, κυρ Ty δε σε ακούσαμε αλλά το χειρότερο είναι πως δε σε πιάσαμε, δε σε νιώσαμε, που είναι οι βουτιές του an, που είναι το σετλιστ του διαόλου που δε μας άφηνε να πάρουμε ανάσα, ποια είναι όλα αυτά τα "τραγούδια", γιατί στη μέση του σετ δεν φώναζε ο αηνταααα. Και δεν είναι πως ο Φάντα γέρασε και δεν είναι το σουβλάκι όπως παλιά, δεν φτιάχνουν πια τέτοια αμάξια και λοιπά αλά Απόντες του Γραμματικού, είναι τα σόλο στην κιθάρα και το γαμημένο το σαξόφωνο. Διότι εμείς πιστέψαμε κάποτε στον αη Ty τον πανζουρλιστή του punk rock Υιό του Cobain και η δευτέρα παρουσία σου μας βγήκε σε Black Sabbath στην καλύτερη και Neil Young στη χειρότερη. Και κάπως έτσι χάθηκε μια μοναδική ευκαιρία να ξαναζήσουμε ένα νέο 1977 και να σε δούμε να διαλύεις τους καλογυαλισμένους chickn.  

Είναι δύσκολο να γράφονται όλα αυτά για ένα λαηβ που έγινε σε ένα σχεδόν γεμάτο και αναβράζον με την καλή έννοια  gagarin αλλά δεν γίνεται ρε να περιμένουμε έξι μήνες το λαηβ και να αναγκαζόμαστε να βάζουμε τα tell me whats inside your heart τσίτα στο αμάξι μετά το λαηβ μπας και ξεκαυλώσουμε.

pic via ellie p

Once a popliar, always a popliar

Ανακοίνωση

Την τρίτη 20:00 με 22:00 τα ακραία ραδιοφωνικά φαινόμενα θα παίξουν για τελευταία φορά στον poplie.eu. εδώ http://poplie.radiojar.com/